tag:blogger.com,1999:blog-17589007660525984842012-02-06T19:29:06.891+05:30ప్రేమలో మనం వీక్షకులకి గీతిక స్వాగతం.. సుస్వాగతం...! మన మనసులోని ప్రేమ భావాల మాలికలే ఈ ప్రేమలో మనం...!!గీతిక బిhttp://www.blogger.com/profile/10852360684729004058noreply@blogger.comBlogger1581100tag:blogger.com,1999:blog-1758900766052598484.post-57915829257768528522012-02-06T19:30:00.000+05:302012-02-06T19:29:06.907+05:30<div><b><span><br /></span></b></div><div><b><span>మనమందరం జీవితాన్ని చాలా సాదాసీదాగా గడిపేస్తుంటాం.</span></b></div><span><b><span>చిన్నప్పుడు చదువుల్తోనో; యవ్వనంలో వేరెవరి ఆలోచనల్లోనో; ఆ తర్వాత పెళ్ళీ, బాధ్యతల మధ్యో... మన జీవితంలోని రోజులు మనకే తెలియకుండా మన చేతుల్లోంచి జారిపోతుంటాయి. ఆ జారిపోయే రోజులన్నింట్లోనూ మనం ఆలోచించేదీ, కావాలనుకుని తాపత్రయపడేదీ మన స్వార్థం కోసమే.<br />కానీ... ఏ మూలో తళుక్కున మెరిసే తారలా అక్కడక్కడ కొన్ని మనస్తత్వాలు... మన ప్రమేయం లేకుండానే మన చూపుల్ని తమవైపు తిప్పుకునేలా చేస్తాయి. సున్నితత్వంతో మనలోపలి ఆలోచనల్ని తట్టి లేపుతాయి.<br />నిజమే... ఆకర్షించగలిగేది కనులకి కనిపించే అందమే కాదు మనసుని హత్తుకునే సౌందర్యం కూడా..! అందం యొక్క ఆయువు అల్పమైతే... మానసిక సౌందర్యంలోని ఆనందం అనంతమైనది.<br /><br />అలాంటి సౌందర్యాన్ని సొంతం చేసుకున్న ఓ తారకే సాయిపద్మ.<br />"శరీరపరమైన అవకరం కంటే అత్యంత జాలిపడాల్సిన విషయం మనసుకుండే అవకరమే.." అనిపించింది నాకు ఆమె గురించి తెలుసుకున్నాక.<br /><br />సాయిపద్మ చేస్తున్న సామాజిక సేవ గురించి ఆంధ్రభూమి మాసపత్రికలో వచ్చిన వ్యాసం... ఈ క్రింద ఉంది. చదివి మెచ్చితే అభినందించండి. మనసు కరిగితే చేయూతనందించండి. </span><br /></b></span><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/-zXU41piQOw0/Ty6a8WHtv0I/AAAAAAAABEs/MnWq-1WY8qw/s1600/saipadma1.bmp"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 305px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-zXU41piQOw0/Ty6a8WHtv0I/AAAAAAAABEs/MnWq-1WY8qw/s400/saipadma1.bmp" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5705668139445763906" /></a><a href="http://4.bp.blogspot.com/-z05lXu450Ek/Ty6a8ArnvZI/AAAAAAAABEg/vbwMpsul330/s1600/saipadma.bmp"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 283px; height: 400px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-z05lXu450Ek/Ty6a8ArnvZI/AAAAAAAABEg/vbwMpsul330/s400/saipadma.bmp" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5705668133690785170" /></a><span><div style="text-align: center;"><i style="font-weight: bold; font-size: x-large; ">Tv interviews:</i></div><span><div style="text-align: center;"><br /></div><span style="font-weight:bold;"><div style="text-align: center;">part 1 sakshi salam-</div></span></span><div style="text-align: center;"><a href="http://www.youtube.com/watch?v=jb1Qk5Hh4PE&amp;noredirect=1">http://www.youtube.com/watch?v=jb1Qk5Hh4PE</a></div><div style="text-align: center;"><br /></div><span style="font-weight:bold;"><div style="text-align: center;">part two sakshi salam</div></span><div style="text-align: center;"><a href="http://www.youtube.com/watch?v=D-wfmD8MBfw">http://www.youtube.com/watch?v=D-wfmD8MBfw</a></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">**********************************</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Please see the links of <span><span style="font-weight:bold;">HM TV interview</span> </span>below....</div><div style="text-align: center;"><br /></div><span><div style="text-align: center;">Part One:</div></span><div style="text-align: center;"><a href="http://www.youtube.com/watch?v=NIV7MyN6TXY">http://www.youtube.com/watch?v=NIV7MyN6TXY</a></div><span><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Part Two:</div></span><div style="text-align: center;"><a href="http://www.youtube.com/watch?v=QrLy9tSkgT4">http://www.youtube.com/watch?v=QrLy9tSkgT4</a></div></span><div><span><br /></span></div><div><span><div><b><span>సామాజిక సేవ చేస్తున్నవారిని గుర్తించి అంకితభావంతో నలుగురికీ తెలుపుతున్న శ్రీదేవీ మురళీధర్ గారికి నా హృదయపూర్వక ధన్యవాదాలు.</span></b></div><div><b><span><br /></span></b></div><div><b><br /></b></div></span></div><br /><br /><br /><br />sai padma - Ability In Disability - AID<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1758900766052598484-5791582925776852852?l=premalo-manam.blogspot.com' alt='' /></div>గీతిక బిhttp://www.blogger.com/profile/10852360684729004058noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1758900766052598484.post-6213939764158198902012-02-04T21:30:00.000+05:302012-02-04T21:07:08.432+05:30<div><b><span>హలో... అవాక్కయ్యారా...!!!</span></b></div><div><b><span><br /></span></b></div><div><span><br /></span></div><div><span><b>నచ్చీ నచ్చనట్టున్నా... మార్చక తప్పని పరిస్థితిలో మార్చిన నా బ్లాగు అలంకరణ ఇది. </b></span></div><div><span><b><br /></b></span></div><div><span><b>పాతింటికే (కొత్త కొత్త) రంగులేసినట్టుందా... </b></span></div><div><span><b><br /></b></span></div><div><span><b><br /></b></span></div><div><span><b><br /></b></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1758900766052598484-621393976415819890?l=premalo-manam.blogspot.com' alt='' /></div>గీతిక బిhttp://www.blogger.com/profile/10852360684729004058noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-1758900766052598484.post-568206603973443532011-12-15T09:50:00.000+05:302011-12-15T17:46:04.112+05:30<span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold; ">ఈ నెల "</span><span class="Apple-style-span"><b><span class="Apple-style-span">విపుల"</span> </b></span><span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold; ">ముషాయిరాలో నా కవిత... జీవిత సత్యం ప్రచురితమైంది.<br /><br />దాని లింక్ ఈ పక్కన...</span> </span><b>"</b><a href="http://eenadu.net/Magzines/Vipula/vip-mushaira.pdf" style="font-weight: bold; ">జీవిత సత్యం</a><b>"</b></span><div><span class="Apple-style-span"><b><br /></b></span></div><div><b><br /></b></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1758900766052598484-56820660397344353?l=premalo-manam.blogspot.com' alt='' /></div>గీతిక బిhttp://www.blogger.com/profile/10852360684729004058noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-1758900766052598484.post-68503274909339673402011-11-25T20:34:00.002+05:302011-11-25T20:35:27.397+05:30<span style="font-weight:bold;"><span style="font-style:italic;">రంజని</span>... తెలుగు సాహితీ సమితి వారు నిర్వహించిన రెండు కథల పోటీలలో బహుమతులు పొందిన రచయిత(త్రు)లకు ఈ నెల వ తేదీన "<span class="Apple-style-span">రవీంద్రభారతి</span>"లో బహుమతి ప్రధానోత్సవం చేశారు. </span><br /><br /><span style="font-weight:bold;">ఆ వివరాలు<span style="font-style:italic;"> రంజని</span> వారి బ్లాగులో..</span>. <a href="http://ranjanitss.blogspot.com/2011/11/2011_20.html">ఇక్కడ</a><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1758900766052598484-6850327490933967340?l=premalo-manam.blogspot.com' alt='' /></div>గీతిక బిhttp://www.blogger.com/profile/10852360684729004058noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1758900766052598484.post-37630317800033563112011-11-14T16:13:00.000+05:302011-11-15T08:34:07.689+05:30<div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" ><b>సహజీవనం</b></span></div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span></div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>నల్లగా ఉన్న రాతిరి మలి ఘడియలు చాలా చల్లగా ఉన్నాయి. </div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>నా చుట్టూ... బోలెడు చెట్లు, వాటి బలాన్ని చాటే కోటానుకోట్ల ఆకులు, కొమ్మలూ; కొమ్మల మధ్య చిన్న చిన్న పక్షుల గూళ్ళు... నా చుట్టూ ఇంత జీవమున్నా ఏ అలికిడీ లేదు వాతావరణంలో. మరీ పట్టిపట్టి చూస్తుంటే తెలుస్తోంది మంచు కురవడం. ఆకుల మీద పడిన మంచు బిందువులన్నీ ఏకమై ఉండుండీ చినుకులుగా కురుస్తున్నాయి. అయినా నిశ్శబ్దమే నా చుట్టూ... ప్రశాంతత నిండిన నిశ్శబ్దం..! </div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>అలవాటైన ప్రకృతే... అయినా పరవశిస్తూ వాకిలి ఊడ్చే పనిలో పడ్డాను. </div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>నిండైన ముగ్గు ముగించే వేళకి వేకువ మొదలైంది... కువకువలతో. </div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>ముగ్గు గిన్నెతో లోపలికి వస్తుంటే పక్కింటి గేటు శబ్దమైంది. అప్రయత్నంగా నా తల అటు తిరిగింది. ఇన్ని రోజులుగా చూస్తున్నా... పక్కింటి మామ్మగారు ఉదయాన్నే వచ్చి ముగ్గునీ, ముగ్గు వేస్తున్న నన్నూ మార్చిమార్చి చూస్తోంది ప్రతిరోజూ. </div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>నేను ఓరగా ఆవిడని చూస్తే... ఆ ముసలావిడ వింతగా ముగ్గు వంకే చూస్తూ...! </div><div style="text-align: center;">* * *</div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>నాన్నకి ప్రమోషన్‌తో పాటూ ట్రాన్స్‌ఫర్ రావడంతో మేము ఈ మధ్యనే ఈ ఊరికొచ్చాం. </div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>అమ్మ నా చిన్నప్పుడే చనిపోయింది. ఒక చెల్లి, తమ్ముడు. నాకు ఊహతెలిసే వరకూ నాన్నే మమ్మల్ని కంటికి రెప్పలా చూసుకున్నారు. హైస్కూలుకొచ్చాక పెద్ద కూతురుగా ఆ బాధ్యతని నేను తీసుకున్నాను. మొన్నే బికాం ఫస్ట్ క్లాసులో పాసై, పిజికి అప్లికేషన్ పెడదామనుకునేంతలో ఈ ట్రాన్స్‌ఫర్..! చెల్లి డిగ్రీ రెండో సంవత్సరం, తమ్ముడేమో ఇంటరూ. వాళ్ళిద్దరి చదువుల గురించే ఇబ్బందిప్పుడు. ఇక్కడ్నుంచి రెండు బస్సులు మారి, రెండు గంటలు ప్రయాణం చేసి వెళ్ళాలి కాలేజీకి. వాళ్ళకోసమే నేనింత ప్రొద్దుటే లేచి వంట, క్యారేజీల పనిచూడ్డం. </div><div style="text-align: center;">* * * </div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>ఓ రోజు పక్కింటి మామ్మగారు "అమ్మా.. మధురిమా.." అంటూ వచ్చారు.. పెద్ద పళ్ళెంలో పులిహోర, పరమాన్నం, గారెలు, బూరెలు... అన్నీ నిండుగా పెట్టి తీసుకొచ్చి. </div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>'ఏంటండీ విశేషం..' అంటే 'ఈ రోజు తమ పెళ్ళి రోజ'న్నారు. </div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>"ఇది ఎన్నో పెళ్ళి రోజు..?" అనడిగాను ఆవిడని కూర్చోమని కుర్చీ చూపిస్తూ.</div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>"స్వాతంత్ర్యం వచ్చి ఎన్నేళ్ళో మా పెళ్ళయ్యి అన్నేళ్ళు" అందావిడ నవ్వుతూ.</div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>తర్వాత ఆవిడే అంది... "తెల్లదొరల నుంచి స్వాతంత్ర్యం వచ్చేవరకూ నిన్ను పెళ్ళిచేసుకునేది లేదు.. అని తాంబూలాలైన పెళ్ళిని నాలుగేళ్ళు వాయిదా వేశారు మీ తాతయ్యగారు." అంది సగం నవ్వుని దాచుకుంటూ. అందులోని సిగ్గు అస్పష్టంగా కనిపించింది. "ఆ నాలుగేళ్ళూ ఆయన నాకూ, వాళ్ళవాళ్ళకి దూరంగా.. స్వాతంత్ర్య పోరాటం సల్పే ఇతర యువకుల రహస్య స్థావరాల్లోనే. ఎంత పట్టుదలనుకున్నావ్ మీ తాతయ్యగారిదీ..! ఇరువైపుల వాళ్ళనీ ఒప్పించడం ఒకెత్తయితే నన్నొప్పించడం ఒకెత్తు అంటారిప్పటికీ.." మళ్ళీ ఆవిడ బుగ్గల్లో సిగ్గులు. </div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>ఆ రోజు నుంచి ఆవిడతో నా పరిచయం చూపులు, చిరునవ్వుల్ని దాటి మాటల వరకూ సాగింది. ఆవిడ పేరు అనంత లక్ష్మి. అందరూ అనంతా, అనంతమ్మగారు అంటారు. అనంతమ్మగారు మనసుల్ని చదవగల నేర్పరే కాదు మనసెరిగి నడుచుకునే ఇల్లాలూనూ. ఆవిడకి ముగ్గులంటే చాలా ఇష్టమట. 'ఈ రోజుల్లో ఆడపిల్లలకి ముగ్గులెయ్యడమే రాదు..' అంటూ నేను వేసే ముగ్గుల్ని మెచ్చుకునేది. </div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>నాకూ వచ్చేది కాదేమో.. మా అమ్మ బతికుంటే. </div><div style="text-align: center;">* * *</div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>మామ్మగారికి నే వేసిన ముగ్గుల్ని గమనించడం ఎలా అలవాటయ్యిందో అలాగే నాకూ ఆవిడ దినచర్యని పరిశీలించడం అలవాటయ్యింది. ఎనభై పైనే ఉంటుంది మామ్మగారి వయసు. ఆవిడ చేసే పనుల్లో.. నిదానమే తప్ప నీరసం ఎప్పుడూ కనిపించేది కాదు. </div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>ఉదయాన్నే లేచి ఇల్లూవాకిళ్ళూ శుభ్రం చెయ్యడం, అప్పుడప్పుడూ తాతగారికి(భర్తకి) నలుగుతో స్నానం చేయించడం, ఆనక భోజనాలయ్యాక దంపతులిద్దరూ విశ్రాంతిగా వరండాలో కూర్చోవడం, సాయంత్రవేళల్లో తోటపనీ, కాసిన ఫలాల్ని, పూసిన పువ్వుల్నీ.. అందరికీ పంచడం, చల్లని రాత్రుల్లో ఆరుబయట అరుగుమీద ఆయనకి కాళ్ళు నొక్కుతూనో... విసనకర్రతో విసురుతూనో... ఇదీ ఆవిడ దినచర్య. ఏ హడావుడీ, ఆడంబరం లేకుండా ఎంత ప్రశాంతంగా గడిచిపోతుందో ప్రతిరోజూ. </div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>నేనిప్పటివరకూ చూడని ఓ పూలచెట్టుని మొన్న వాళ్ళింటికెళ్ళినప్పుడు చూశాను. అవేం పూలని అడిగితే మధుమాలతీలని చెప్పింది మామ్మ. ఎంత బాగుందో వాటి వాసన. </div><div style="text-align: center;">* * *</div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>ఒకరోజు మధ్యాహ్నం... వస్తున్నట్టు ఫోనైనా చెయ్యకుండా మా మేనత్త పద్మ వచ్చింది. </div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>సాయంత్రం నాన్న వచ్చేవరకూ నాతో అన్నివిషయాలూ మాట్లాడి, తన కూతురు సునయన గురించి చెప్పింది విన్నాక సునయన మీద చాలా కోపమొచ్చింది నాకు. ఆడపిల్లై ఉండీ, ఇంత చదివీ ఇలా ప్రవర్తించిందా.. అని ఆశ్చర్యమేసింది. ఈ విషయం గురించే నాన్నతో మాట్లాడదామని వచ్చిందేమో అనుకున్నా. తీరా నాన్న వచ్చాక తనకూతురిగురించి చెప్తూనే అసలు సంగతి బయటపెట్టింది పద్మత్త. </div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>"నా కూతురేం చేసిందో చూశావుగా. వీళ్ళు తల్లిలేని పిల్లలు. వీళ్ళ ఆలోచనలు తెలుసుకోవడానికి వదినా లేదు. అసలే రోజులు బాలేవు. నేను చెప్పిన సంబంధం అయితే నీ కూతురు సుఖపడుద్ది. చెయ్యొచ్చులే అని ఆలశ్యం చేస్తే రేప్పొద్దున్న నీ కూతుర్లేం చేస్తారో..." వివరాలన్నీ చెప్పి ముక్తాయింపు నాలుగు ముక్కల్లో ముగించింది అత్తయ్య. </div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>నాన్న ఆలోచనలో పడ్డారు. </div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>ఇన్నాళ్ళూ మాలో ఎవరికీ లేని ఆలోచనలు... చివరికి నాక్కూడా..! నిజమే.. నాన్నకూడా మమ్మల్ని 'ఇంకా ఏం చదివించాలి' అనే తప్ప ఎప్పుడూ మా పెళ్ళిళ్ళ గురించి మాట్లాడలేదు. కానీ అత్తయ్య అన్న చివరిమాటలే నన్ను అమితంగా బాధించాయి. </div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>తన కూతురేదో చెయ్యరాని పని చేస్తే తామూ అదే దారిలో అడుగేస్తామనడం ఏం న్యాయం...!</div><div style="text-align: center;">* * *</div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>అత్తయ్య వెళ్ళే రోజు.. సునయన సెల్ నెంబరడిగితే, "దానితో మాట్లాడుగానీ దాని బుద్ధులు బుర్రకెక్కించుకోకే తల్లీ." అంటూ నెంబర్ చెప్పింది అత్తయ్య. </div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>అత్తయ్య వెళ్ళిన సాయంత్రమే సునాకి ఫోన్ చేశాను. </div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>కుశల ప్రశ్నలయ్యాక "అత్తయ్య వచ్చింది నిన్న.." అన్నాను. </div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>"అయితే మీకూ చెప్పేసిందన్న మాట.." అందది నిర్లిప్తంగా. </div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>"ఏం చెప్పిందనుకుంటున్నావ్..." ఏమీ తెలీనట్టే అడిగాను. </div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>"కొత్త విషయాలింకేమున్నాయ్ చెప్పడానికి. నేనిక్కడ ఎవరితోనో కలిసుంటున్నానన్నది తప్ప.." ఠకీమని చాలా మామూలుగా అంది సునయన. </div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>'అది నిజమేనా' అని నోటిచివరిదాకా వచ్చిన ప్రశ్నని సునా దూకుడు చూసి బలవంతాన దిగమింగుకుని, "నాకో పెళ్ళి సంబంధం తెచ్చింది." అని సంభాషణ అటువైపు మళ్ళించాను. </div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>"నాకైపోయినియ్. ఇక నీకు మొదలుపెట్టిందా..!" వ్యంగంగా అంది. </div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>ఏం మాట్లాడాలో అర్థం కాలేదు నాకు. </div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>"చూడు మధూ. మా అమ్మ గురించి నీకు తెలుసుగా. తను డబ్బునే చూస్తుంది తప్ప.. వాళ్ళెలాంటి వాళ్ళో పట్టించుకోదు. డబ్బుంటే చాలు, గొప్పవాళ్ళంటుంది. తను తెచ్చిన సంబంధం ఏదీ నువ్వు ఓకే అనకు. నాకూ ఎన్నో మాచెస్ చూసింది. అవేవీ నాకు నచ్చలేదు. నేను ఉదయ్ అనే అతన్ని ప్రేమించాను అని చెప్పాను. ఛస్తే ఒప్పుకోనంది. ఉన్నొక్క కూతురూ వెయ్యి కిలోమీటర్ల దూరంలో ఉద్యోగం చేస్తూ నెలా నెలా సంపాదనని పంపిస్తోంది, దానికి నచ్చినది చేద్దాం అని ఉండాలా.. వద్దా. ఇక్కడ నేను ఎలా ఉన్నానో ఏంటో అవసర్లేదు. ఆవిడ లోకమంతా డబ్బే మధురిమా. నేను ఉదయ్‌ని పెళ్ళి చేసుకోవడం ఇష్టం లేదు అమ్మకి. తనొప్పుకునే వరకూ ఆగాల్సిన అవసరం నాకు లేదు. అలాగని అందర్నీ ఎదిరించి పెళ్ళి చేసుకోవడమూ ఇష్టం లేదు. అందుకే బాగా ఆలోచించాకే మా పరిస్థితుల్నిబట్టి నేను, ఉదయ్ సహజీవనం చేస్తున్నాం. నా మాటలు నీకు తప్పుగా అనిపిస్తున్నా... నేను చేస్తోంది కరెక్టేనని నా మనసు చెప్తోంది. నా జీవితం నా ఇష్టం. అవునా... కాదా.. మధూ..." </div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>సునా చెప్పింది విన్నాక నోట మాట రాలేదు నాకు. ఫోన్ పెట్టేశాక కూడా సునా ఆలోచనలు వీడలేదు నన్ను. </div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>పెళ్ళి చేసుకోకుండా ఒక ఆడ, మగ కలిసి ఉండవచ్చా..!? </div><div style="text-align: center;">* * *</div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>సునాతో మాట్లాడి వారం రోజులైనా అన్యమనస్కంగా ఉంటున్నానని నాకే అర్థం అవుతోంది. ఇక అనంతమామ్మ గ్రహించడంలో వింతేముంది. అక్షరాల్ని చదవగలగడం తప్ప మరే పెద్ద చదువులూ చదవని ఆవిడలో అంత జ్ఞానం అనుభవాలిచ్చిన సొత్తేమో..! </div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>నే చెప్పిందంతా విన్నాక ఎప్పటిలానే చిరునవ్వు నవ్వి, "కలిసి ఉండడం తప్పేం కాదే." అంది. "ఒక వేళ తప్పనుకున్నా.. తప్పు చేసింది ఎవరో అయితే నువ్వెందుకు చింతించడం..?" అంది సూటిగా. </div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>'నిజమే కదా.. నాకెందుకింత మధన..?' అనుకోకుండా ఉండలేకపోయాను విస్మయంగా. </div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>"సహజీవనం తప్పుకాదు మధురిమా. ఏ ప్రతిఫలమూ ఆశించకుండా ఒకరికొకరు తోడుగ బ్రతకాలనుకుంటే సహజీవనం తప్పుకాదు. అవసరం కోసమో, ప్రతిఫలం కోసమో కలిసే బంధం కలకాలం నిలవదు. ఆ లబ్ది పొందేసినప్పుడు బంధంలోని అందం, అనుబంధమూ మాయమైపోయి, మళ్ళీ ఎవరి పాత బ్రతుకులు వారికి అందంగా, ఆకర్షణీయంగా కనిపిస్తాయి." </div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>"అంటే..." </div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>"అంటే ఏముంది.. మొదటికలయికల్లోని ఆకర్షణ తగ్గాక పట్టిఉంచే బంధం ఏదీ లేదుకాబట్టి ఎవరికివారే అని విడిపోతారు. వాళ్ళుకోల్పోయేది బంధాన్నే కాదు సున్నితత్వాన్ని కూడా. అదే మన సమాజం ఏర్పరిచిన పెళ్ళనే బంధంలో 'నేను' నుంచి 'మనం' అనే దగ్గరతనం ఉంటుంది. ఆ దగ్గరతనంవల్లే ఒకరితప్పుల్ని ఒకరం అర్థంచేసుకుంటాం. మనసుకి బంధం ఉండాలి కాబట్టి పెళ్ళి తప్పనిసరి. కానీ ఆ పెళ్ళి బంధనం అవకూడదు." </div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>అర్థమయ్యీ కానట్టుంటే అప్రయత్నంగానే తలూపాను. నాలోని సందేహాల్ని ఆవిడ విపులంగా చెప్పినా, అవునో కాదో తరచి చూసుకోవలసింది మాత్రం నేనే. </div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>మామ్మ నాతో ఇంత ఎక్కువగా ఇన్ని విషయాలు మాట్లాడుతుంది.. మరి ఎప్పుడు చూసినా తాతయ్యతో అసలు మాట్లాడినట్టే కనిపించదేంటీ..! ఇద్దరూ ఆ అరుగుమీద కూర్చుంటారు. అలా నిశ్శబ్దంగా... అంతే. వాళ్ళ భాష 'మౌనమే'మో...! </div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>మేం ఇక్కడకొచ్చి అప్పుడే మూడేళ్ళయిపోయింది. </div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>ఇక్కడికొచ్చాక అనంతమామ్మగార్నుంచి ఎన్నో నేర్చుకున్నాను. పుస్తకాల్లో వ్రాయని, తరగతి గదుల్లో చెప్పని ఎన్నెన్నో విషయాలు..! సమాజపు కట్టుబాట్లు, పద్దతులు, మనిషిని అంచనా వేసుకునే విధానం, నైతిక, మానవత్వ విలువలు,.. మరెన్నో. </div><div style="text-align: center;">* * *</div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>నాన్న స్నేహితుని ద్వారా కుదిరిన సంబంధం.. ఈ ఏడే.. మొన్న శ్రావణంలో ప్రశాంత్‌తో పెళ్ళైంది నాకు. ఇల్లు చక్కబెట్టే బాధ్యతంతా చెల్లి తీసుకుంది. </div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>ఇప్పుడు దీపావళి పండగని... 'ఆయన' పండుగనాడు నాన్నాళ్ళింటికి వస్తానని చెప్పడంతో, నాన్న నాలుగు రోజుల ముందే నన్ను అత్తగారింటినుంచి తీసుకొచ్చారు. </div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>రాగానే అనంతమ్మగారడిగారు 'కాపురం ఎలా ఉంద'ని. 'ప్రేమగా చూసుకునే భర్త, కలివిడిగా ఉండే అత్తగారూ.. అందమైన జీవితం..' చెప్పాను. </div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>ఎందుకో మామ్మలో ముదుసలితనం స్పష్టంగా కనిపిస్తోంది. వార్థక్యంలో.. ఇలాగే ఉంటుందా..!</div><div style="text-align: center;">* * *</div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>సునాకి పెళ్ళి సంబంధాలు చూస్తున్నారట. తను, ఉదయ్ విడిపోయి సంవత్సరమైందని చెల్లి చెప్పింది. సునాకి ఫోన్‌చేసి మాట్లాడాను. తన మాటల్లో ఏ మార్పూలేదు. అదే స్థిరత్వం. </div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>"కారణాలు ఏవైనా అంత న్యారో మైండెడ్ మెంటాల్టీ ఉన్నవాడితో నేను కలిసుండలేను. ఇక పెళ్ళంటావా.. మగవాళ్ళు ఎన్ని పెళ్ళిళ్ళైనా చేసుకోవట్లేదా.. ఎంతమందితోనైనా తిరగట్లేదా..? ఆడవాళ్ళకేం తక్కువ..? ఉద్యోగాలు చేసి, ఇంటా బయటా పనులు చెయ్యగలవాళ్ళం. మనమెందుకు తగ్గుండాలి..?" తన మాటల్లో కొత్తగా వచ్చిన ఆవేశం. అందులో సున్నితత్వం లేకపోవడం స్పష్టంగా కన్పించింది నాకు.. అచ్చం మామ్మ చెప్పినట్టే. </div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>ఆ సాయంత్రం.. అనంతమ్మగారింటి వరండాలో మధుమాలతీల్ని మాలకడుతూ.. అడిగాను "పెనవేసుకున్న బంధం ఎప్పటికైనా విడిపోవల్సిందేనా..?" అని. </div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>నా కళ్ళలోతుల్లోకి చూసింది మామ్మ. ఆ చూపుల్లో మాలతీల వాసనలంత గాఢత..! </div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>మళ్ళీ అడిగాను... "భౌతిక సుఖం కోసమో, మానసిక అవసరం కోసమో.. కలిసుండే జంటలు కారణం కనుమరుగవ్వగానే విడిపోతున్నాయి. భౌతికంగా దూరమవలేని కొందరు కలిసుంటున్నా దానికీ మరేదో కారణం.. తాళి బంధమో, పేగుబంధమో,..! అంటే కలిసుండే రెండు జీవితాలు ఎప్పటికైనా భౌతికంగానో, మానసికంగానో ఒంటరిగా బతకాల్సిందేనా.." </div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>ఎప్పట్లానే మామ్మ చిరునవ్వు నవ్వింది సమాధానమేం చెప్పకుండా. పువ్వులు మాలకట్టడం అయిపోవస్తున్నా మౌనంగానే ఉందామె. </div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>చివరిముడి అయ్యాక నోటితో దారాన్ని తెంచుతుంటే.. "కొన్నిటికి సమాధానాలు మనం అనుభూతించి నేర్చుకోవాలి. మరికొన్నిటికి ఎదుటివాళ్ళ అనుభవాల్నించి తెలుసుకోవాలి. ఇంకొన్ని ప్రశ్నలకి జవాబుని శోధించి కనుక్కోవాలే మనవరాలా" అంది మామ్మ నాప్రశ్నకి జవాబివ్వకుండా. </div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>"నీకోసం.. మొన్న తొలకరుల్లో మధుమాలతీ తీగ అంటు తొక్కుంచాను. వేర్లొచ్చాక మీ తాతయ్య తీసి అదుగో ఆ కుండీలో వేశారు. ఇంటికి వెళ్ళేప్పుడు తీసుకెళ్దువుగాని." మురిపెంగా మాలతీలతవంక చూపిస్తూ చెప్పింది. అంతలోనే నేనేదో అనేలోపు బజారుకెళ్ళిన తాతయ్య లోనకొస్తుండడంతో ఎదురెళ్ళింది. ఈ వయసులోనూ వాళ్ళ అనురాగం అబ్బురంగా అనిపిస్తుంటే వారిని చూస్తుండిపోయాను. నాకూ 'అనంతమ్మగారిలాంటి అమ్మో.. మామ్మో.. ఉంటే..' అనిపించింది మొదటిసారిగా. </div><div style="text-align: center;">* * *</div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>పొద్దుపూవు తొలివెలుగురేఖల్నైనా విడువక మునుపే గట్టిగట్టిగా వినిపిస్తున్న మాటలకి అధాటున లేచి కూర్చున్నాను. "అక్కా త్వరగా రా.." అంది చెల్లి నా మంచందగ్గరకొస్తూ. </div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>కలతనిదురతో బరువెక్కిన కనురెప్పల్ని బలవంతంగా విడదీసి.. "ఏం.." అంటూ మంచం దిగాను. </div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>"త్వరగా రా.." చెప్తూనే కంగారుగా ముందుకు నడిచింది. </div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>నిద్రమొహంతోటే దానివెనక మామ్మాళ్ళింటికి వెళ్ళాను. ఎదురుగ గుంపుగా కొందరు.., నాన్నాఅక్కడే ఉన్నారు. </div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>మామ్మ.. మామ్మకేమన్నా...! ఊహించలేకపోయానిక.</div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>మనుషుల్ని తప్పుకుని వెళ్ళేసరికి అక్కడ వరండాలో... </div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>తాతయ్య శరీరం.. నేలమీద పడుకోబెట్టి...! ప్రక్కనే మామ్మ... తాతయ్య వంకే అపనమ్మకంగా చూస్తూ...!!</div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>తాతయ్య నిర్జీవంగా... మామ్మ జీవశ్చవంలా... </div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>గుండె పట్టేసినట్టై కళ్ళవెంట గిర్రున నీరు తిరిగింది. మామ్మని ఏమని ఓదార్చాలి...? మాటలురాక తాతయ్య కాళ్ళదగ్గర కూలబడ్డాను. ఒక్కసారిగా ఉబికింది వెల్లువైన దుఃఖం. నాకే ఇలా ఉంటే.. మరి మామ్మకి..? నన్ను నేను తమాయించుకుంటూ.. మామ్మవైపు చూశాను. </div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>ఆమె ఈ లోకంలో ఉన్నట్లు లేదు.. నేను రావడమూ తెలీనట్టే ఉంది. ఈ ప్రపంచంలో తాతయ్య ముఖం తప్ప మరేమీ లేనట్టుగ తాతయ్య ముఖంలోకే చూస్తోంది. </div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>నా భుజం తట్టిలేపారు నాన్న. మామ్మాళ్ళ పిల్లలకి ఫోన్లు చేస్తే 'దేశంకానిదేశంలో ఉన్నాం.. రావడానికి ఇప్పుడప్పుడే అవదని' చాలా నిర్లిప్తంగా చెప్పడంతో నాన్నే జరగవలసినదంతా దగ్గరుండి చేశారు. </div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>ఆ రాత్రి మామ్మకి తోడుండమన్నారు నన్ను. కానీ మామ్మకి నేను ప్రక్కనున్నానన్న స్పృహేలేదు. ఏదన్నా మాట్లాడబోయినా నా కళ్ళలోకి చూస్తూ అలా ఉండిపోతోంది. </div><div style="text-align: center;">* * *</div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>మర్నాడు తెల్లవారుఝామునే లేచి చూస్తే ప్రక్కన మామ్మ లేదు. నిశ్శబ్దాన్ని చీల్చుతూ నా పిలుపు. కంగారుగా మూడుగదులూ తిరిగి చూశాను. నా పిలుపు అరుపైంది అప్పటికే. </div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>వరండాలోకొచ్చి చూస్తే_ </div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>అక్కడ... ఎప్పుడూ తాతయ్య, మామ్మ కూర్చునే అరుగు మీద పడుకుని మామ్మ...! </div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>ఎందుకో.. ఇంకా చీకట్లు ముసిరే ఉన్న ఆ నిశ్శబ్దంలో ఏదో భయం..! </div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>"మామ్మా.." గట్టిగా పిలుస్తూ మామ్మని కుదిపాను. </div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>అచేతనంగా వాలిన మామ్మ మేనంతా మంచుబిందువుల తడి చల్లగా...! "మామ్మా.." బిగ్గరగా రోదిస్తున్న నాలో... ఆత్మీయబంధం దూరమైందన్న వేదన.. </div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>ఎంతసేపైందో... నా భుజాలమీద బలమైన చేతుల పట్టు... తలతిప్పి చూస్తే... </div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>ప్రశాంత్.. 'మౌనం'తోనే నన్నోదార్చుతూ...!! </div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>మామ్మ (చెప్పని) వెతుక్కోమని చెప్పిన సహజీవనానికి అర్థం... ఏ మూలో లీలగా తెలుస్తున్నట్టుగా... </div><div><br /></div><div style="text-align: center;">* <span class="Apple-style-span"><b>అయిపోయింది</b></span> *</div><div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1758900766052598484-3763031780003356311?l=premalo-manam.blogspot.com' alt='' /></div>గీతిక బిhttp://www.blogger.com/profile/10852360684729004058noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-1758900766052598484.post-22277147921579222602011-10-27T13:32:00.003+05:302011-10-29T20:24:04.587+05:30<div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large; "><b><span class="Apple-style-span">జాగృతి </span></b><span class="Apple-style-span">వారపత్రికలో దీపావళి సందర్భంగా నిర్వహించిన</span><span class="Apple-style-span"> <b>వాకాటి పాండురంగరావుగారి స్మారక కథాపురస్కారం</b></span><span class="Apple-style-span"> కథలపోటీలో నేను వ్రాసిన కథ </span><b><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" >సహజీవనం</span>...</span></b><span class="Apple-style-span"> </span><span class="Apple-style-span"><b>మొదటి బహుమతి</b></span><span class="Apple-style-span"> పొందింది. </span></span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large; "><span class="Apple-style-span"><br /></span></span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large; "><span class="Apple-style-span">ప్రస్తుతం ఆ సంచిక మార్కెట్లో ఉంది. మొదటి బహుమతి పొందిన కథతో పాటూ ప్రత్యేక బహుమతి పొందిన మరో నాలుగు కథలూ ఈ సంచికలో ప్రచురితమయ్యాయి. ఇవికాక కవితలూ... వ్యాసాలూ... మరెన్నో... ఈ దీపావళి ప్రత్యేక సంచికలో...</span></span></div><div style="text-align: left;"><br /></div><a href="http://3.bp.blogspot.com/-jJLrIyGyvJ8/TqkPNR9OJ4I/AAAAAAAABDk/Lo1Zw3jzV6Q/s1600/jagriti%2Bweekly%2Bcoverpage.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 300px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-jJLrIyGyvJ8/TqkPNR9OJ4I/AAAAAAAABDk/Lo1Zw3jzV6Q/s400/jagriti%2Bweekly%2Bcoverpage.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5668078326855378818" /></a><br /><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large; "><b><span class="Apple-style-span">ఆ సంచిక ముఖచిత్రం..</span></b></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1758900766052598484-2227714792157922260?l=premalo-manam.blogspot.com' alt='' /></div>గీతిక బిhttp://www.blogger.com/profile/10852360684729004058noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-1758900766052598484.post-30868890070962143732011-10-16T14:35:00.001+05:302011-10-21T18:03:25.812+05:30<span class="Apple-style-span"><b><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(0, 102, 0); ">అక్టోబర్ 9 న ఆంధ్రభూమి ఆదివారం అనుబంధంలో ప్రచురితమైన కథ</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(0, 102, 0); "> అమ్మతనం </span></b></span><div><span class="Apple-style-span" ><b><br /></b></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><b><br /></b></span><div><span class="Apple-style-span"><br /></span><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span"><b>అమ్మతనం</b></span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span"><b><br /></b></span></div> ’బాల్కనీలో కూర్చుని వేడి వేడి కాఫీ తాగుతూ, ఆ పరవశాన్ని అరమోడ్పు కళ్ళలో దాచి అందమైన సాయంత్రాన్ని అనుభూతించక ఎన్నాళ్ళైంది...! అయినా మనసటు లాగదేం...?<br />మొన్న హాస్పిటల్ నుంచి వస్తూ కొని తెచ్చిన గులాబి మొక్కని శాంత సరిగా నాటిందో లేదో... గులాబి మొక్క వేరు ఇక్కడి మట్టిలో ఇమిడి చిగురేసిందో లేదో... అని చూద్దామనుకుంటూనే నాలుగు రోజులు గడిచిపోయాయి. ఇప్పుడు ఖాళీగానే ఉన్నా మొక్కవైపు కూడా చూడట్లేదెందుకు...?<br />కనీసం ఈ రోజు వచ్చిన BMJ (బ్రిటిష్ మెడికల్ జర్నల్)నైనా తిరగెయ్యాలనిపించట్లేదేంటి...?<br />ఏదో నిరాసక్తత...!<br />ఇన్నాళ్ళూ... ఇన్నేళ్ళూ ఏదైతే జరగదని అనుకున్నానో..., జరక్కూడదని కోరుకున్నానో..., జరిగే అవకాశం లేదని సంతోషపడ్డానో..., ఇప్పుడు... అదే జరగబోతోందని తెలిసినందుకా... ఈ నిర్లిప్తత...!<br />అసలు వీరిద్దరి అభిప్రాయాలూ ఎలా కలిశాయి...? ఎక్కడ కలిశాయి..?<br />స్రవంతి, రుధిర్‌లు ప్రేమించుకుంటున్నారా...! ఇదెలా సాధ్యం...?<br />వీడుండేది ఇక్కడ. స్రవంతి ఉండేది చెన్నైలో. మరి వీరి మధ్య మాటలు కలిసిందెప్పుడు...? వీళ్ళు ప్రేమించుకోవడం మొదలు పెట్టిందెప్పుడు...? అదీ నాకు తెలీకుండా...! ఈ విషయం స్రవంతి వాళ్ళ అమ్మానాన్నలకి తెలుసా..? తెలిస్తే ఒప్పుకుంటారా...? వాళ్ళ వరకూ ఎందుకు... ఈయన, నేను...? రుధిర్ ఈ విషయాన్ని ప్రత్యేకించి నాకు చెప్పడంలో వాడి ఉద్దేశ్యం ఏంటి...? ఈయనకి నేను చెప్పి ఒప్పించాలనా..? వాళ్ళందరి సంగతీ తర్వాత ముందు ఈ పెళ్ళి నాకు ఇష్టమేనా...?<br />ఇన్నేళ్ళు నేను అనుకున్నదేంటి... ఇప్పుడు రుధిర్ ఇష్టపడ్డాడని స్రవంతితో పెళ్ళి చేసేస్తానా...! ఇంత తెలిసీ ఎలా పెళ్ళి చేస్తాను వాళ్ళిద్దరికీ..’<br />ప్రముఖ ప్రయివేట్ హాస్పిటల్లో గైనకాలజిస్ట్‌‍గా పనిచేసే సుమనకి చాలా రోజుల తర్వాత దొరికిన తీరిక సమయమది... అందులోనూ ఆమెకెంతో నచ్చే ఆహ్లాదకర సాయంత్రం... కానీ ఆమె మనసులో... దేన్నీ ఆస్వాదించలేనంత అలజడి.<br />అది ఆమెకీ అర్థమవుతోంది. అందుకే ఆమెలోని ఆలోచనలిలా...<br />* * *<br />"గుడీవినింగ్ రుధీ. హౌ ఆర్యూ...?" అతని కాల్ చూస్తూనే ఉరకలేస్తున్న ఉత్సాహంతో హుషారుగా అడిగింది స్రవంతి.<br />"ఫైన్. మామయ్య, అత్తయ్య ఏమంటున్నారు...?" ఆసక్తిగ అడిగాడు రుధిర్.<br />"ఫస్ట్ నువ్వు చెప్పు. ఆంటీ ఏమంది..?" ఆత్రంగా అంది స్రవంతి.<br />"అదిగో. ముందు అలా పిలవడం మానమని చెప్పానా. అమ్మకి అస్సలు నచ్చదలా..."<br />"ఓక్కే..ఓకే రుధీ. అత్తయ్యా అనే పిలుస్తాను కానీ... విషయం చెప్పు. నాకు చాలా టెన్స్‌‍గ ఉంది."<br />"ఇందులో టెన్షన్ ఎందుకు. ఆఫ్టర్నూన్ లంచ్ చేస్తూ అమ్మకి చెప్పేశాను.. స్రవంతి అంటే నాకు చాలా ఇష్టం. మేం ప్రేమించుకుంటున్నాం.. అని"<br />"ఓహ్. ఎంత క్యూట్‌గా చెప్పావో. మళ్ళోసారి చెప్పవా ప్లీజ్.. ప్లీజ్..." నవ్వుతూ అందామె.<br />"అవన్నీ తర్వాత. ముందు మీ ఇంట్లో చెప్పావా..." అన్నాడు.<br />"అదికాదు రుధీ... చెప్పాలని చూశాను... కానీ డాడీని చూడగానే భయం వేసింది నాకు..." నసిగింది.<br />"డాడీ అంటే భయమయితే మీ అమ్మకి చెప్పు." సలహా ఇచ్చాడతను.<br />"అమ్మో వద్దులే. అమ్మలందరూ మీ అమ్మకిలా ఉండరు రుధీ. టైం చూసి, డాడీకే చెప్తాను. సరేనా.."<br />"ఏమో.. ఫస్ట్ మీ ఇంట్లో చెప్పి మీ వాళ్ళని మా ఇంటికి పంపించి అడిగిస్తానన్నావ్. చూసి చూసీ నేనే మా ఇంట్లో చెప్పేశాను. పోనీ మా అమ్మానాన్నల్ని తీసుకుని మీ ఇంటికి రానా..." నవ్వాడతను.<br />"బాబోయ్..! నువ్వంత పని చెయ్యకు రుధి. నేను మ్యానేజ్ చేసుకుంటాగా మా ఇంట్లో.." సర్దిచెప్పిందామె.<br />"ఛ..ఛ.. నువ్వింత పిరికిదానివనుకోలేదు.." ఉడికించాడు రుధిర్.<br />"నువ్వు కలవక ముందు నాకు చాలా ధైర్యం ఉండేది తెలుసా. మగపిల్లలకి ధైర్యమెక్కువుండాలని నాదంతా నీకిచ్చేశాను.."<br />"ఈ కథలు బానే చెప్తావు. నీ స్టోరీలు, డైరెక్షన్లు ఇక్కడ కాదు... మీ ఇంట్లో.. మీ డాడీ దగ్గర చూపించు."<br />"అలాగేలే. ఓయ్.. ఓయ్.. అమ్మొస్తున్నట్లుంది. పెట్టేయ్. ఉంటాను. మళ్ళీ చేస్తాలే. బై.. బై.." కంగారుగా ఫోన్ కట్ చేసేసింది స్రవంతి.<br />చిన్నగా నిట్టూర్చాడు రుధిర్.<br />అతనికి చిన్ననాటి స్రవంతి గుర్తొచ్చింది. స్రవంతి.. రుధిర్‌కి స్వంత మేనమామ కూతురు.<br />అప్పుడు అతనికి పదేళ్ళు కూడా ఉండవు.<br />చుట్టాలెవరిదో పెళ్ళి నిమిత్తం స్రవంతి వాళ్ళ ఫ్యామిలీ రుధిర్ వాళ్ళింటికి వచ్చారు. అంతా పెళ్ళి హడావుడి... సందడి... ముచ్చట్లూ... మందహాసాలే.<br />ఆ పెళ్ళి లోగిలిలో పెద్దల కాలక్షేపం కబుర్ల మధ్య పిల్లల ఆటలు, కేరింతలు.<br />రుధిర్ ఆటలో పరిగెత్తుతూ వచ్చిన వాడల్లా ఆగి, స్రవంతి బుగ్గమీద ముద్దుపెట్టాడు.<br />పెళ్ళి ఊసుల్లో పడ్డ అందరూ రుధిర్ చేసిన పని చూసి ఒక్కసారిగా ఘొల్లుమని నవ్వారు.<br />అందరూ తనని చూసి నవ్వడం అవమానంగా అనిపించింది స్రవంతికి. కోపంగా లేచి నీళ్ళతో బుగ్గ కడుక్కొని వచ్చింది.<br />ఆ తర్వాత నుంచీ వారిద్దరికీ తెలీకుండానే ఒకరంటే ఒకరికి ఏహ్యత మొదలైంది. దానికి తోడు మరికొన్ని నెలల తర్వాత... ఏదో సందర్భంలో స్రవంతిని అడిగారెవరో.. ’మీ బావని చేసుకుంటావా...?’ అని. ’ఛీ. అంత నల్లోడిని ఎవరు చేసుకుంటారు’ అంది స్రవంతి దూరంగా కనిపిస్తున్న రుధిర్‌ని అసహ్యంగా చూస్తూ. ఆ మాట అతనికి స్పష్టంగా వినబడింది. పళ్ళు పటపట కొరుకుతూ స్రవంతి వంక చూశాడతను.<br />సంవత్సరాలు గడిచిపోతూనే ఉన్నాయి. అలా ఏదో ఒక సంఘటన, పరుషపు మాట ఈ మధ్య వరకూ ఆ దూరాన్ని పెంచుతూనే వచ్చింది.<br />ఏమైందో తెలీదు... నిరుడు వేసవి సెలవలకి...<br />తల్లిదండ్రులతో వచ్చి నెల రోజులున్న స్రవంతి చెన్నై తిరిగివెళ్తూ.. రుధిర్‌తో ’నువ్వంటే నాకు ఇష్టం. మరి నేనంటే నీకు...’ అనడిగింది.<br />శ్రావణి చేసిన గాయం ఇంకా రగులుతూ ఉండగానే.. స్రవంతి వైపు నుంచి ఇలాంటి ప్రపోజల్ విని బిత్తరపోయాడు రుధిర్. అప్పటికి మాత్రం ’నేను ఫోను చేస్తాలే’ అన్నాడు.<br />మర్నాడు_ స్రవంతికి ఫోన్ చేసి శ్రావణిని తాను మనస్ఫూర్తిగ ప్రేమించిన విషయం.. ఆమె కూడా ప్రేమించినట్టే నమ్మించి తన నుంచి ఆర్థికంగా అన్ని అవసరాలూ, సరదాలూ తీర్చుకుని ఇప్పుడు మరొక ధనవంతుని పెళ్ళిచేసుకుంటున్న వైనం మొత్తం మూడు ముక్కల్లో చెప్పాడు. చివరగా.. ’నాకు ఆడవాళ్ళ మీద ఇంట్రస్ట్ పోయింది. వాళ్ళు ఎప్పుడు ఎలా మారతారో చెప్పలేం. నమ్మలేం. ఇలా అంటున్నానని మరోలా అనుకోకు. నన్ను చూస్తేనే చీదరించుకునే నువ్వు ఇప్పుడు హఠాత్తుగా ప్రేమిస్తున్నాను అంటే ఎలా నమ్మను..?’ అన్నాడు.<br />అనేశాక చాలా బాధ పడ్డాడు. ’నచ్చితే నచ్చావని, లేకపోతే లేదని చెప్పక అనవసర మాటలని బాధపెట్టడమెందుకు. పాపం. ఫీలయిందేమో. అయ్యిందేదో అయ్యింది... ఈ మాటతో ఇక నా జోలు రాద’నుకున్నాడు.<br />కానీ దానికి విరుద్ధంగా స్రవంతి రోజూ అతనికి చాట్ మెసేజెస్ పంపించసాగింది. ఫోన్లో మాట్లాడేది తక్కువే అయినా ఫోన్‌కో, మెయిల్లోనో ఏవో ఒక విశేషాలు... జోక్స్... తన కాలేజీ విషయాలు... అన్నీ చాట్ మెసేజ్‌లుగా చెప్తుండేది. అతని గురించి అడుగుతుండేది. అతను బదులివ్వకపోయినా పూటపూటకీ తనధోరణిలో తాను చాట్ మెసేజ్‌లిస్తూనే ఉండేది.<br />చివరికి ఒక గంట పాటూ మెసేజేం రాకపోతే రుధిర్ ఫోన్లో మెసేజ్‌ల కోసం చెక్ చేసుకునేంతగా ఆమె చాటింగ్‌కి అలవాటు పడిపోయాడు.<br />ఎలా ఆమె ప్రేమలో ఇంతగా మునిగిపోయాడో తరచి చూసుకుంటే తనకే అర్థం కాదిప్పుడు.<br />ఆమె మాటలు, జ్ఞాపకాలు, డైరెక్ట్‌‍గ వచ్చి నువ్వంటే ఇష్టమని చెప్పడం, కొత్తగా బావ అని పిలవడం.. అన్నీ తలుచుకుంటున్న రుధిర్ పెదాలు చిన్నగా విచ్చుకున్నాయి.<br />* * *<br />కాలేజి నుంచి వచ్చేసరికి వరండాలోని కేన్ చెయిర్‌లో కూర్చునున్న సుమనని చూసి ఆశ్చర్యంతో "అత్తయ్యా...! ఎప్పుడొచ్చారు...? ఏంటింత హఠాత్తుగా..." కళ్ళు పెద్దవి చేసి చూస్తూ అడిగింది స్రవంతి.<br />’నిన్నే చెప్పాను కదా. అయినా రుధిర్ పెళ్ళి గురించి మాట్లాడడానికి పేరెంట్స్‌ని తీసుకుని వచ్చేశాడా...’ అని అనుమానంగా రుధిర్ కోసం ఇంట్లోకి చూసింది.<br />"వాడు, మామయ్య కూడా రాలేదు. నేనొక్కదాన్నే వచ్చాను. ఇప్పుడేమన్నా పనుందా...? ఖాళీయేనా...?" ముభావంగా అడిగింది సుమన.<br />"ఖాళీయే అత్తయ్యా. ఓన్లీ ఫైవ్ మినిట్స్. ఫ్రెష్ అయి వస్తాను." చెప్పి తురుక్కున ఇంట్లోకి పరిగెత్తింది.<br />గుండె దడదడ కొట్టుకుంటోంది స్రవంతికి. ఏదో ఉద్విగ్నత... ’రుధిర్ అత్తయ్యకి తమ విషయం నిన్ననే చెప్పేశాడు. ఈ రోజు అత్తయ్య ఒక్కదే చెన్నై వచ్చింది. ఎందుకు...? మా గురించి డాడీవాళ్ళకి చెప్పడానికి వచ్చిందా..? ఎప్పుడూ ఇక్కడికి రానిది ఏ రీజన్ లేకుండా ఇంత సడెన్‌గా వస్తుందా...?’<br />చల్లటి నీళ్ళతో స్నానం చేసినా ఆమె టెన్షన్ తగ్గలేదు.<br />ఫ్రెష్ అయ్యి, జడ అల్లుకుంటూ సుమన కూర్చున్న చోటకి వచ్చింది స్రవంతి.<br />"అలా బీచ్ వరకూ వెళ్ళొద్దాం.. పద స్రవంతీ." చెప్పింది సుమన కుర్చీలోంచి లేస్తూ.<br />"ఒక్క నిముషం అత్తయ్యా." అని లోపలకు వెళ్ళి, తల్లి రంజనితో.. "అమ్మా.. అత్తయ్యా, నేను బీచ్‌కెళ్ళి వస్తాం." చెప్పింది.<br />"రా అత్తయ్యా. వెళ్దాం." చిరునవ్వుతో ముందుకు నడిచింది స్రవంతి.<br />’బయటయితేనే స్రవంతితో వివరంగా మాట్లాడొచ్చు...’ అనుకుంటూ మేనకోడల్ని అనుసరించింది.<br />* * *<br />వేడి లేని సాయంత్రపు ఎండకి అలల్లోని నీటి మీది మెరుపు తగ్గిపోతోంది. కానీ అలల్లో అలజడి పెరగడం స్పష్టంగా తెలుస్తోంది. బహుశ సాయంత్రపు నిశ్శబ్దం వల్ల తరంగాల ఘోష మరీ ఎక్కువగా విన్పిస్తుందేమో..!<br />ఇద్దరూ బీచ్‌లోని ఇసుకలో చతికిలపడి పది నిముషాలవుతోంది. ఎవరూ పెదవి విప్పలేదు.<br />సముద్ర అలలను దాటి దూరంగా షార్క్‌లో లేక డాల్ఫిన్సో గుంపుగా వెళ్తున్నాయి. వాటన్నిటి వీపుమీద కోణంలా ఉండే భాగం ఒక రిథమ్‌లో ఎత్తుపల్లాలుగా ఊగుతూ చూడ్డానికి అద్భుతంగా ఉంది.<br />సంభ్రమంగా దాన్ని చూస్తూ సుమనకు చూపించింది స్రవంతి.<br />ఓ క్షణం వాటి వంక తదేకంగా చూసి, తను చెప్పాలనుకున్న దాన్ని ఎలా మొదలుపెట్టాలా అన్న ఆలోచనలో పడింది సుమన.<br />"అత్తయ్యా...! ఏంటి ఆలోచిస్తున్నారు...? ఏమన్నా అడగాలనుకుంటున్నారా...?" సుమన మౌనాన్ని చూసి తనే చొరవ చేసి అడిగింది స్రవంతి.<br />"రుధిర్ నిన్ను ఇష్టపడుతున్నాడని చెప్పాడు..." చాలా నిదానంగా, గంభీరంగా అంది సుమన.<br />అలా అంటున్నప్పుడు సుమనలోని స్థిరత్వం సముద్రపు లోతులా ఉంది. గలగలలాడే మనిషిలో ఏముందో కనిపెట్టొచ్చు. కానీ గంభీరాన్ని నింపుకున్న మానసంలో ఎన్ని, ఎలాంటి భావోద్వేగాలున్నాయో ఎవరమూ చెప్పలేం. అచ్చంగా సముద్రంలోతుల్లో దాగుండే సుడుల్లా.<br />"నీకు వాణ్ని పెళ్ళిచేసుకోవడం ఇష్టమేనా...?" సూటిగా అడిగిందావిడ స్రవంతిని.<br />తెలియని సిగ్గు తొంగిచూస్తుంటే తలని నిలువుగా ఊపింది స్రవంతి.<br />"కానీ.. నాకు ఇష్టం లేదు స్రవంతీ..." చెప్తూ మేనకోడలి ప్రతిస్పందన కోసం ఆమె ముఖంలోకి చూసింది.<br />పెళ్ళి చేసుకోవడం ఇష్టమా అని అడిగి, ఇష్టమేనని చెప్పాక... ఇప్పుడు నిర్మొహమాటంగా తనకిష్టం లేదంటున్న మేనత్తవైపు చివ్వున చూసిందామె.<br />"నిన్ను బాధపెట్టాలనో, నా స్వార్థం కోసమో కాదు స్రవంతీ. ముప్ఫై ఏళ్ళుగా ఎందరో తల్లుల్ని చూశాను. చూస్తున్నాను. ఇలాంటి ఒక్కో కేసు చూసినప్పుడల్లా వాళ్ళు పడుతున్న బాధ నా బాధలానే ఉండేది. కానీ... ఇంత అనుభవాన్ని సంపాదించీ అన్నీ తెలిసీ మిమ్మల్ని ఆ నరకంలో పడెయ్యలేను. అది మీకు ఇప్పుడు చెప్పినా అర్థం కాదు స్రవంతీ..." ఉద్వేగంగా అంది సుమన.<br />"అత్తయ్యా..! మీరు దేని గురించి బాధపడుతున్నారో నాకర్థం కావట్లేదు. ప్లీజ్... ఏమైంది..? నరకమేంటి...? మంచి డాక్టర్‌గా మీరంటే నాకెంతో అభిమానం. మీరేం చెప్పినా నేనర్థం చేసుకోగలను. మీ అనుభవం మాకు వరం. మీరేం చెప్పదలుచుకున్నారో విపులంగా చెప్పండి.." మనసుని కంట్రోల్ చేసుకుంటూ అడిగింది స్రవంతి.<br />"నేను చదివిన జర్నల్స్‌‍లోని రీసెర్చ్‌‍ల వల్లో... నేను చేసిన డెలీవరీల్లోని రియల్‌నెస్స్ వల్లో ఒక నిజం మాత్రం తెలుసుకున్నాను..." సందిగ్థంగా ఆగింది సుమన.<br />"ఏమిటత్తయ్యా అది...?" కుతూహలంగా అడిగింది స్రవంతి.<br />"మేనరికాల వల్ల పుట్టే పిల్లల్లో ఫిజికల్లీ అండ్ మెంటల్లీ లోపాలుంటాయని. ఇది నా అనుభవం చెప్పిన నిజం."<br />"..... .... ....."<br />"స్రవంతీ. నీకు పరిస్థితిని అర్థం చేసుకోగల వయసు, మెచ్యూరిటీ వచ్చాయని అనుకుంటున్నాను. నేను చెప్పేది అవగాహన చేసుకోవడానికి ప్రయత్నించు. మేనరికాలు చేసుకున్న ఎన్నో డెలివరీ కేసుల్లో చూశాను. పిల్లలు అవిటి వారిగా, అంగ వైకల్యంతో, అంథత్వంతో పుట్టడం. అది కూడా బాధనిపించదు స్రవంతీ. కానీ ఆ తర్వాతే... ఆ పిల్లల్ని అనుక్షణం కంటికి రెప్పలా చూసుకోలేక, వాళ్ళు పడే బాధని చూస్తూ కూడా ఏమీ చెయ్యలేక వాళ్ళున్నంత కాలం బాధ పడాల్సిందే. పదిహేనేళ్ళ క్రితం కష్టమైన కాన్పుని ఈ చేతుల్తో డెలివరీ చేశాను. తల్లీ పిల్లా క్షేమమే. వాళ్ళు సంతోషంగా ఆ పాపకి సుమ అని నా పేరే పెట్టారు..." చెప్తున్న సుమన గొంతు బరువుగా మారడం ఆవిడ మాటల వల్ల తెలుస్తోంది స్రవంతికి.<br />ఆవిడ ముఖంలోకి చూసింది.<br />సుమన కళ్ళలో పల్చటి నీటి తెర...<br />"సుమ పెద్దవుతుంటే గానీ తెలియలేదు. దానికి ఎదుగుతోంది శరీరమే. మెదడు కాదు. ఇప్పుడు పదిహేనేళ్ళు. కానీ... మనం చెప్పేది ఏదీ అర్థమవదు దానికి. రంగూ రూపంలో ఎవరికీ తీసిపోదు. పాలరాతి శిల్పంలా ఉంటుంది. కానీ... ఇన్నేళ్ళొచ్చినా ఏమీ తెలీదు.. శిల్పంలాగే. మాటలు రాలేదు. ఏదన్నా చెప్తుంటే వినినట్టే ఉంటుంది. వింటూ ఒక్కసారిగా నవ్వుతుంది. లేదా లేచి వెళ్ళిపోతుంది. ఇప్పటికీ బట్టల్లోనే, పక్కమీదే అన్నీ. ఒక్కోసారి చిరాకనిపిస్తే ఒంటి మీద బట్టలూ ఉంచుకోదు. మగపిల్లాడైతే పర్లేదు స్రవంతీ. అది ఆడపిల్ల. మెన్సెస్ మొదలై సంవత్సరమైంది. అదీ తెలీదు దానికి. ప్రతీ సెకనూ దాని వెనకే ఉండి చెయ్యాలి. ఒక్క నిముషం ఆదమరిస్తే... ఏమవుతుందోనన్న భయం. వాళ్ళని పెంచలేక ఒక్కోసారి జీవితం మీద విరక్తి వచ్చేస్తుంది. అలాగని. కన్నదాన్ని వదిలెయ్యలేంగా. సుమ ఒక్కదే కాదు ఇలా ఎన్నో కేసుల్లో. అబ్‌నార్మల్‌గా పుట్టిన ప్రతీ బిడ్డ తల్లిదండ్రుల్నీ వివరాలు అడిగేదాన్ని. వాటిలో నైన్టీ పర్సెంట్ మేనరికాలే." ఒక్క క్షణం ఆపింది సుమన.<br />"స్రవంతీ..! నువ్వు నమ్ముతావో నమ్మవో... నాకు నిన్ను కోడలిగా చేసుకోవాలని నీ చిన్నప్పటుంచే ఉండేది. కానీ ఇన్ని సాక్ష్యాల్ని చూశాక ఆ కోరిక నిజమవకూడదని ఆశించేదాన్ని. విరుద్ధమైన రెండు కోరికల్తో ఇన్నాళ్ళూ నాలో నేనే మధనపడ్డాను. నేను ఏదైతే జరగకూడాదనుకున్నానో అదే జరిగేలా ఉంది. అందుకే మీ అభిప్రాయం, ఇష్టం సరిఅయినవి కావని చెప్పడానికి, మీ ఆశల్ని మొదట్లోనే మళ్ళించడానికీ నేను ఇంత సడెన్‌గా వచ్చాను. ఒక్క మాట చెప్పనా స్రవంతీ... కడుపుతీపి, అమ్మతనం వరం అవ్వాలి గానీ శాపం అవ్వకూడదు" ఆలోచనలో పడిన స్రవంతి వంక వాత్సల్యంగా చూసింది సుమన.<br />"అత్తయ్యా...! మిమ్మల్నో ప్రశ్న అడగుతాను. నాకు నిజం చెప్పండి..."<br />"అడుగు స్రవంతీ..."<br />"బావ, నేను పెళ్ళిచేసుకుంటే పిల్లలు అబ్‌నార్మల్‌గా పుడతారు.. వాళ్ళనలా చూస్తూ జీవితాంతం బాధ పడలేం అన్నదే కదా మీ బాధ...?"<br />తలూపింది సుమన.<br />"ఒకవేళ నేను బావని కాక బయటి వ్యక్తిని పెళ్ళి చేసుకుంటే నాకు పుట్టే పిల్లలు హండ్రెడ్ పర్సెంట్ అబ్‌నార్మల్‌గా ఉండరు అని మీరు మాటివ్వగలరా...? మెంటల్లీ హ్యాండీక్యాప్డ్ చిల్డ్రన్ని మేనరికాల్లో మాత్రమే చూశారా మీరు...? బయటి కేసుల్లో ఒక్కటి కూడా ఉండదా...?"<br />"అలా అని లేదు స్రవంతీ. ఏ సంబంధమూ లేని భార్యాభర్తల పిల్లల్లోనూ ఇలా అబ్‌నార్మల్‌గా పుట్టే అవకాశాలున్నయి. కానీ మేనరికాల వల్ల ఆ చాన్స్ తొంభై శాతం ఎక్కువ. వాటిలో మనదీ ఒకటి కాకూడదనే నా బాధ."<br />"అత్తయ్యా...! మీరు చెప్పినట్టే ఎవర్నో చేసుకున్నాక అప్పుడూ నాకు అలాంటి పిల్లలే పుడితే ఇక నా జీవితానికి అర్థమేంటి..? ఇటు కోరుకున్న బావనీ పోగొట్టుకుని... అటు అలా జరిగితే ఇక నేను బతకడమెందుకు...?" అప్రయత్నంగా దు:ఖం పొంగుకొచ్చింది స్రవంతికి.<br />బయటికే ఏడ్చేస్తున్న స్రవంతిని చూసి ఆమె ఎంత హర్టయిందో అర్థమై ఓదార్పుగ స్రవంతి భుజంచుట్టూ చెయ్యి వేసింది సుమన.<br />"అత్తయ్యా... మీ భయం అదే అయితే మాకు పిల్లలు వద్దత్తయ్యా." వెక్కిళ్ళ మధ్య అందామె.<br />"యూ స్టుపిడ్. ఏంటా మాటలు. పిల్లలు లేకుండా ఎలా..? రెండిళ్ళలోనూ ఒక్కొక్కరే. మీరే పిల్లల్ని వద్దనుకుంటే ఎలా..? అయినా నిన్న మొన్నటివరకూ తిట్టుకునేవాళ్ళు... నీకు వాడంటే అంత ఇష్టమెందుకే...?"<br />"నీకు బావ గురించి తెలీదత్తయ్యా. ఇది వరకు నవ్వుతూ, నన్ను ఏడిపిస్తూ, తిడుతూ ఎంత సరదాగా ఉండేవాడు.. అలాంటిది ఒక్కసారిగా సైలెంట్ అయిపోయాడు..."<br />"పెద్దయ్యేకొద్దీ మనస్తత్వం మారదా. చిన్నప్పటి అల్లరి అలాగే ఉండిపోతుందా... పిచ్చిపిల్లా..."<br />"కాదత్తయ్యా. బావని నువ్వు సరిగ్గా అబ్జర్వ్ చెయ్యలేదు.."<br />’తను ప్రాణంగా చూసుకునే కొడుకులో తనకు తెలీని కోణమా..’ ఆశ్చర్యంగా స్రవంతివంక చూసింది సుమన.<br />"బావ శ్రావణి అనే అమ్మాయిని ప్రేమించాడు అత్తయ్యా."<br />తన పక్కన బాంబు పడినంత షాకింగ్‌గా చూసిందామె.<br />"వాళ్ళిద్దరూ ప్రేమించుకున్నారు. కానీ శ్రావణి... ’తన మంచి కోరేవాడివైతే తనని మర్చిపో’ అనిచెప్పి పెద్ద బట్టల వ్యాపారస్తుడ్ని పెళ్ళి చేసుకుంది."<br />"ఈ విషయం నీకెలా తెలుసు...?"<br />"లాస్ట్ ఇయర్ మీ ఇంటికొచ్చినప్పుడు బావలో ఏదో మార్పు...! ఒక్కడే... ముభావంగా ఉండేవాడు. చిన్నప్పట్నుంచి నాకు తెలిసీ బావ మనస్తత్వం అది కాదు. ఏదో జరిగింది. అక్కడున్న నెల రోజుల్లో రుధీ బాధ నన్ను చాలా డిస్టర్బ్ చేసింది. ఏదో ఒకటి చేసి రుధీని మళ్ళీ మామూలుగా చూడాలనుకున్నాను. అందుకే వచ్చేటప్పుడు వాడంటే ఇష్టమని చెప్పాను. అప్పుడు చెప్పాడు అసలు సంగతి. ఆ తర్వాత రుధీ వాళ్ళ ఫ్రెండ్స్ ద్వారా శ్రావణి గూర్చి పూర్తిగా తెలిసింది."<br />’నేను వాడి కన్నతల్లినే కదా. వాడిగురించి నాకెందుకు తెలీలేదు...’ విశ్లేషించుకోసాగింది సుమన.<br />"అత్తయ్యా. సమ్మర్ హాలిడేస్‌కి అక్కడికొస్తానా... బావతో గొడవపడుతూ ఎంత జాలీగా గడిచిపోతాయో రోజులన్నీ. రుధీకి ప్రేమించడమే తెలుసత్తయ్యా. అందుకే నేను రుధీని వదులుకోలేను... నీకు ఇష్టం లేకపోయినాసరే.." చివరి మాటలు నిదానంగా చెప్పింది స్రవంతి.<br />’అమ్మతనం అపురూపమైంది అద్భుతమైంది అనుకున్నాను... కానీ నా కన్నప్రేమ కంటే స్రవంతీలోని కన్నెప్రేమ చాలా గొప్పది. అమ్మతనాన్నే కాదనుకుంటోంది. దానికి పిల్లలు లేకపోయినా రుధిర్‌ని నాకంటే మిన్నగా చూసుకోగలదు... దాన్ని మించిన అమ్మతనం ఇంకేముంటుంది. ఏం జరిగినా భారం విధి మీద పడేసి నిశ్చింతగా ఉండాలి...’ మనసులో అనుకుంటూ రిలీఫ్‌గా ఊపిరిపీల్చుకుంది సుమన.<br />"పద వెళ్దాం. చాలా టైమైంది. అమ్మ ఎదురు చూస్తుంటుందేమో.." తను లేచి మేనకోడలికి చేయందించింది.<br />ఆ ఆసరా తన భవిష్యత్తుకి కూడా అని అర్థమై స్రవంతి అపనమ్మకంగా, ఆనందంగా అత్తవంక చూసింది.<br />సుమన కళ్ళలో కన్నబిడ్డని చూస్తున్నంత మమకారం..<br /></div><div><br /></div><div><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1758900766052598484-3086889007096214373?l=premalo-manam.blogspot.com' alt='' /></div>గీతిక బిhttp://www.blogger.com/profile/10852360684729004058noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-1758900766052598484.post-11371316223651925572011-09-17T09:53:00.004+05:302011-09-17T11:39:48.452+05:30<b><span class="Apple-style-span">ఆంధ్ర ప్రదేశ్ మాసపత్రిక కథల పోటీలో తృతీయ బహుమతి పొందిన నా కథ...</span></b><div><b><span class="Apple-style-span"><br /></span></b></div><div><b><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span"><a href="http://www.andhrapradeshpatrika.com/issues/2011/sep/page6.asp">పునరావృతం</a></span></span></b><b><span class="Apple-style-span">... </span></b></div><div><b><span class="Apple-style-span"><br /></span></b></div><div><b><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span"><a href="http://www.andhrapradeshpatrika.com/issues/2011/sep/page6.asp">ఆంధ్ర ప్రదేశ్ సెప్టెంబర్</a></span> నెల మాస పత్రికలో...</span></b></div><div><div><div><div><br /></div></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1758900766052598484-1137131622365192557?l=premalo-manam.blogspot.com' alt='' /></div>గీతిక బిhttp://www.blogger.com/profile/10852360684729004058noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1758900766052598484.post-9287077884140656322011-09-14T16:45:00.003+05:302011-09-14T16:45:56.360+05:30<a href="http://3.bp.blogspot.com/-8wk4m5yv9j0/TnCL43W5oTI/AAAAAAAABDU/6ThunBp4PQ0/s1600/prema%2B43.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 281px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-8wk4m5yv9j0/TnCL43W5oTI/AAAAAAAABDU/6ThunBp4PQ0/s400/prema%2B43.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5652171341398909234" /></a><br /><b><br /></b><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1758900766052598484-928707788414065632?l=premalo-manam.blogspot.com' alt='' /></div>గీతిక బిhttp://www.blogger.com/profile/10852360684729004058noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-1758900766052598484.post-86714705255679151542011-07-31T07:59:00.002+05:302011-07-31T08:00:38.416+05:30<span class="Apple-style-span"><b> ప్రతి రోజూ, ప్రతి క్షణం తనతోనే... తన వెంటే ఉండీ... అనుకోకుండా ఎడబాటు ఎదురైతే...?<br /></b><br /> ఇద్దరి మనుష్యుల మధ్య బంధమనేది ఖచ్చితంగా వారు కలిసి గడిపే సమయం మీదే ఆధారపడి ఉంటుంది. ఎవరితో దగ్గరగా ఉంటే వారితో అవినాభావ బంధం... కనీసం అస్పష్టమైన ఇష్టం.. ఏర్పడతాయి. ఈ రోజుల్లో భర్త / భార్య సహచర్యంలో కంటే సహోద్యోగుల మధ్యనే ఎక్కువ సమయం గడిచిపోతుండడం దురదృష్టకరం. ఎవరితో దగ్గరగా ఉంటామో వాళ్ళతో రిలేషన్ బలపడుతుందనడంలో సందేహం లేదు. ఇది అప్పటికప్పుడు బయటికి వ్యక్తం కాకపోయినా, చూసుకోగలిగితే మనకే కనిపిస్తుంది.. మనసులోతుల్లో.<br /><br /> మానసికంగా కంటే భౌతికంగా ఏకమై అద్వితీయమైన ఆనందాన్ని పొందే భార్యాభర్తల కంటే ముది వయసులో కోరికల జడి ఎండిపోయిన వృద్ధజంటలోనే అతీతమైన బంధం ఉండడానికి కారణం...?</span><span class="Apple-style-span"><br /></span><div><span class="Apple-style-span"><b><br /></b></span><a href="http://3.bp.blogspot.com/-G6PXRWe2m7o/TjS6KShL0oI/AAAAAAAABCs/h5tLftY9LPA/s1600/couple.jpg" style="color: rgb(102, 0, 204); " onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-G6PXRWe2m7o/TjS6KShL0oI/AAAAAAAABCs/h5tLftY9LPA/s400/couple.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5635333719679816322" /></a><br /><div> <span class="Apple-style-span">వయసులో ఉన్నప్పుడు తనే మన జీవితం కాదు. మనకంటూ కొన్ని వ్యాపకాలు, బంధాలు, బాధ్యతలు ఉంటాయి. ఒక్కోసారి తన కంటే అవే ప్రాధాన్యం మనకి. కానీ ముదిమిలో...?</span></div></div><span class="Apple-style-span"><br /><span class="Apple-style-span"> తనే మనకి..! తనకి మనమే...!</span><br /><span class="Apple-style-span"> <span style="font-style:italic;"> ఒకరికొకరం మాత్రమే<span style="font-weight:bold;"></span></span> అని తెలుసుకోగలిగితే... వీడని, నీడలా వీడుండలేని బాంధవ్యం ఏర్పడుతుంది వారిలో.</span><br /><br /><b><span class="Apple-style-span"> అలా.. ప్రతి రోజూ, ప్రతి క్షణం తనతోనే.. తన వెంటే ఉండీ... అనుకోకుండా ఎడబాటు ఎదురైతే...</span></b></span><div><span class="Apple-style-span"><b><span class="Apple-style-span"><br /></span></b></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1758900766052598484-8671470525567915154?l=premalo-manam.blogspot.com' alt='' /></div>గీతిక బిhttp://www.blogger.com/profile/10852360684729004058noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-1758900766052598484.post-32989778371379305122011-07-29T07:40:00.001+05:302011-07-29T07:41:52.649+05:30<div align="center"><span ><b>మిత్ర ఖేదం</b></span></div><div align="justify" style="color: rgb(0, 51, 0); "><br />ఈ రోజు వినాయక చవితి... చవితంటే ఎంత ఇష్టమో కృష్ణకి.<br />నా పేరు... మురళి. నా పేరు చెప్పేకంటే ముందు చెప్పాల్సిన పేరు క్రిష్ణది. నేను ఇంకా ఇలా ఉన్నానంటే అది క్రిష్ణ పోసిన ఊపిరే. క్రిష్ణ నా ప్రియ మిత్రుడు. మా స్నేహంలాగే మా పేర్లకీ బాగా జోడీ.<br /><br />పాతికేళ్ళు చెట్టాపట్టాలేసుకుని తిరిగిన మేము ఒకరికొకరం దూరమై ఇన్నేళ్ళయ్యిందంటే... ఇప్పటికీ నమ్మశక్యంగా ఉండదు నాకు. కానీ... ఏదో ఒక రోజు క్రిష్ణ వస్తాడని నా నమ్మకం. అది గుడ్డి నమ్మకమేనేమో. ఎందుకంటే ఇన్నేళ్ళలో వాడి ఆచూకీ అయినా తెలియలేదు. ఇప్పుడు ఎక్కడున్నాడో...! ఎలా ఉన్నాడో...!<br /><br />* * *<br />నాకు ఊహ తెలిసిన దగ్గర్నుంచి నా వెన్నంటే ఉన్న మంచి స్నేహితుడు క్రిష్ణ. మా ఇద్దరి సామాజిక వర్గాల్లో బేధమున్నా దాన్ని మా స్నేహంలోకి రానీయలేదెప్పుడూ. వాడు పక్కనుంటే చాలు... రోజు ఎంత త్వరగా గడిచిపోతుందో. వాడి మాటల్లోనే కాదు వాడి స్నేహంలోనూ ఏదో కొత్తదనం ఉండేదెప్పుడూ.<br /><br />మా ఇద్దరిదీ కృష్ణాజిల్లాలోని చిన్న పల్లెటూరు.<br /><br />ఇంటరు వరకు మా ఊళ్ళోనే చదివాం. మా స్నేహాన్ని నా పెద్దలు చిన్నప్పట్నుంచీ అంగీకరించలేదు. వాళ్ళు ఎంత ఒప్పుకోలేదో అంతగా బలపడసాగింది మా స్నేహం. డిగ్రీ కోసం విజయవాడలో రూము తీసుకున్నాం ఇద్దరం. కాకపోతే వాడు చదువులో కొంచెం వీక్. అప్పుడప్పుడు (పరీక్షలప్పుడు మాత్రమే) నా ఆన్సర్ పేపర్లతో వాడికి స్ట్రెంత్ ఇవ్వాలని ట్రై చేసేవాణ్ని.<br /><br />పగలు కాలేజీ క్లాసులు, సాయంత్రాలు... చల్లగాలికి 'ప్రకాశం బ్యారేజీ' మీదో, 'వారధి' దగ్గరో, లేదూ 'అక్కన్న మాదన్న గుహ'ల్లోనో. ఇక ఆదివారాలొస్తే 'బీసెంట్ రోడ్డు', 'లెనిన్ సెంటర్ల'లో ఆవారా తిరుగుడు. ఉండేది 'కాంథారి' హోటల్ దగ్గరయినా మేము (స్టూడెంట్ బస్ పాసుతో) ఆర్టీసీ ముద్దుబిడ్డలవడం వల్ల విజయవాడంతా మాదే అన్నట్టు తిరిగేవాళ్ళం.<br /><br />అందులోనూ క్రిష్ణ ప్రక్కనుంటే అసలు టైమే తెలిసేది కాదు. చాలా సరదా మనిషి. ఎప్పుడూ ఏదో ఒకటి మాట్లాడుతూ, జోకులేస్తూ, వాళ్ళనీ వీళ్ళనీ కామెంట్ చేస్తూ... తెగ నవ్విస్తుండేవాడు. అంత జోవియల్‍గా ఉండే వాడిలో ఇంత గాఢత ఉందని ఆ దుర్ఘటన జరిగేవరకు నాకూ తెలీదు.<br /><br />ఆ దురదృష్టకర రోజుని నా జీవితంలో మర్చిపోలేను నేను. ఎందుకంటే ఆ రోజూ వినాయకచవితే. ఆ రోజు నేను తీసుకున్న నిర్ణయం వల్ల, చేసిన పని వల్ల ఓ అమాయకురాలు బలవన్మరణం పాలయితే నా ప్రాణ మిత్రుడు క్రిష్ణ నాకు దూరమయ్యాడు. అంటే చనిపోయాడని కాదు... నన్ను వదిలి వెళ్ళిపోయాడు.<br /><br />'ఆరోజు' గుర్తొచ్చినప్పుడల్లా నా మనసు గిల్టీనెస్‌తో, అపరాధ భావంతో నలిగిపోతుంది.. ఇప్పటికీ.<br /><br />దీనికంతా కారణం సుధే. తనవల్ల ఇంత జరిగినా సుధ బాగానే ఉంది. లేదూ... పైకి నటిస్తూ లోలోపల కుమిలిపోతుందేమో నాకులా.<br /><br />* * *<br />మేం బికామ్ ఫైనల్ ఇయర్లో ఉండగా... ఒక సాయంత్రం... మాకు బీసెంట్ రోడ్డులో పరిచయమయ్యింది సుధ. అప్పటికే మాకు ముఖ పరిచయాలున్నాయి కాలేజీలో. తను సెకండ్ బియ్యస్సీ.<br /><br />ఆ సాయంత్రం... సుధ తన ఫ్రెండ్ మాధవితో షాపింగ్‍కి బీసెంట్ రోడ్డు వచ్చింది. వాళ్ళు ఏవో తీసుకున్నారు. ఎమౌంట్ తక్కువైనట్టుంది. అదే టైంలో మేం కనిపించాం వాళ్ళకి. సుధ వచ్చి విషయం చెప్పి రేపు కాలేజీలో ఇస్తానని, డబ్బులడిగి తీసుకెళ్ళింది.<br /><br />ఆ మర్నాడు కాలేజీకెళ్ళాక తెలిసింది... ఆ రోజు సుధ పుట్టిన రోజని. తన పుట్టినరోజు కోసం చేసిన షాపింగ్‌లో తాను తెచ్చుకున్న డబ్బులు చాలక మమ్మల్ని అడిగిందని అర్థమైంది.<br /><br />ఆమె పుట్టినరోజు డ్రస్ చాలా బాగుంది. ఆ డ్రెస్లో అందాల జాబిల్లిలా ఉంది. ఆ క్షణమేనేమో... బహుశ నా మనసు ఆమె వైపు మళ్ళడానికి కారణం. ఆ రోజు_ సుధ నేనిచ్చిన డబ్బు తిరిగి ఇచ్చేయబోతే ఎందుకో నా మనసు ఆ డబ్బు తీసుకుని ఋణం తీర్చేసుకోవడానికి ఒప్పుకోలేదు. 'పర్లేదు... ఓ ఫ్రెండ్‌గా నీ బర్త్ డేకి గిఫ్ట్‌‌‍ ఇచ్చాననుకో' అని ఫ్రెండ్ వరస కలిపేశాను.<br /><br />కానీ... అదే నా జీవితాన్నింత మలుపు తిప్పి, నలుగుర్లో దోషిగా నిలబెడుతుందని, నా ప్రియమిత్రుడు కృష్ణని దూరం చేస్తుందని నాకు తెలీదప్పుడు.<br />డిగ్రీ అయ్యి కాలేజీ నుంచి బయటకు వచ్చేయడంతో సుధతో నా పరిచయం అంతకంటే ముందుకు సాగలేదు.<br /><br />డిగ్రీ రిజల్ట్స్ వచ్చాక క్రిష్ణ, నేను పిజి కోసం మళ్ళీ విజయవాడ వచ్చాం. మా కంప్యూటర్ క్లాసులు, పిజి చదువులు... వీటి మధ్య అప్పుడప్పుడు కలిసే సుధ...! అలా ఆమె కనిపించిన రోజు ఇంద్ర ధనుస్సుని చూసినంత ఆనందంగా ఉండేది నాకు. నా మనసులో మొలకలేస్తున్న ప్రేమ గురించి కనిపెట్టేసిన క్రిష్ణ గాడు నా ప్రేమ విషయం సుధతో చెప్పమని తొందరపెట్టేవాడు.<br /><br />కానీ.... మాకంటే సుధ వాళ్ళు చాలా పై అంతస్థులో ఉండడం నన్ను డోలాయమానంలో పడేసింది. మా ఇంట్లో క్రిష్ణ వాళ్ళ ఫ్యామిలీని ఇప్పటికీ తక్కువగా చూస్తారు కదా. మరి సుధ వాళ్ళకి (వాళ్ళ కుటుంబానికి) నేనూ అలాగే కనిపిస్తానేమో... అనిపించేది.<br /><br />అందుకే... ఆ ఇన్ఫీరియారిటీతోనే పిజి అయిపోయినా నా ప్రేమ నా మనసులోనే ఉండిపోయింది.<br /><br />ఆ తర్వాత ఉద్యోగ ప్రయత్నాల నిమిత్తం నేను హైదరాబాద్ వచ్చాను. ఒక్కడ్నే రూము తీసుకుని.. ఒక పక్క ఉద్యోగం కోసం ప్రయత్నిస్తూనే మరోపక్క కొత్తగా వచ్చిన కంప్యూటర్ కోర్సులు నేర్చుకుంటున్నాను. నేను హైదరాబాదుకు వచ్చాక సుధ అప్పుడప్పుడు ఫోన్ చేసేది. తాను, మాధవి ఎమ్మెస్సీ చేస్తున్నామని చెప్పింది.<br /><br />క్రిష్ణ మా ఊర్లోని పచారీ కొట్లో పద్దులు వ్రాసుకుంటూ, దానికి తోడుగా కౌలుకి వ్యవసాయం చేస్తున్నాడంట.<br /><br />కొన్ని నెలలకి చిన్న ఉద్యోగమైతే సంపాదించాను గానీ అదే నా లక్ష్యం కాదు. సుధతో పాటూ వాళ్ళ కుటుంబసభ్యులూ సంతృప్తిపడగల మంచి ఉద్యోగంకోసం నా ప్రయత్నం నేను చేస్తూనే ఉన్నాను. ఆ ప్రయత్నాల్లోనే ఒక సంవత్సరం గడిచిపోయింది.<br /><br />సుధ ఎమ్మెస్సీ కంప్లీట్ చేసి ఏదో కంప్యూటర్ కోర్సు నేర్చుకుంటోందట. ఫోన్ చేసినప్పుడల్లా ఆ విషయాలు, ఈ విషయాలు చాలా సేపు మాట్లాడేది. నేను తనని ప్రేమిస్తున్నానని, పెళ్ళి చేసుకుంటానని ఆమెతో చెప్పాలని చాలాసార్లు నోటిదాకా ఆ మాట వచ్చినా తల్లిదండ్రుల మీద ఆధారపడి బతుకుతూ 'ప్రేమ' అంటే బాగోదని, ముందు మంచి ఉద్యోగం సంపాదించి అప్పుడు ప్రపోజ్ చేద్దామని నాకు నేనే సర్దిచెప్పుకునేవాణ్ని.<br /><br />ఒక రోజు సుధ ఫోన్ చేసి చెప్పిన మాటకి షాకయ్యాను.<br /><br />"నాకు మా మామయ్యతో పెళ్ళి నిశ్చయించారు. వచ్చే వారమే పెళ్ళి ముహూర్తం. నాకీ పెళ్ళి ఇష్టం లేదు." అంది.<br /><br />"హఠాత్తుగ ఏంటిది.." ఆశ్చర్యపోయాను. 'ఈ పెళ్ళి ఇష్టం లేద'ని ఇంట్లో నచ్చచెప్పమంటే 'అవన్నీ అయిపోయాయి' అంది.<br /><br />"ముందు నేను హైదరాబాద్ వచ్చేస్తాను. అక్కడే నాకూ ఏదో ఒక ఉద్యోగం చూడు. నచ్చని పెళ్ళి హడావుడి చూస్తూ ఇక్కడ ఉండలేకపోతున్నాను. అస్సలు ఊపిరి ఆడనట్టుగా ఉంది. కుదిరితే రేపే వచ్చేస్తాను." అంది సుధ.<br /><br />వేరే ఆలోచన అన్నది మనసులోకి రాకముందే "సరే" అనేశాను. కానీ ఏం చేయాలో అర్థం కాలేదు.<br /><br />ఇంతకూ తను వచ్చేది నా మీద ఇష్టంతోనా...? ఆ పెళ్ళి ఇష్టం లేదు కాబట్టి ఫ్రెండ్‌గా హెల్ప్ చెయ్యమంటోందా...? మనసుకు నచ్చిన అమ్మాయి పెళ్ళి ఇష్టం లేదని ఇక్కడకు వచ్చేస్తానంటోంది. దీని వల్ల ప్రాబ్లెమేమీ కాదు కదా. పెళ్ళి పీటల మీంచి కూతురు లేచిపోతే ఏ తండ్రయినా ఏం చేస్తాడు...? అంత కంటే ముందు నేనేం చెయ్యాలి...?<br /><br />ఆ రోజంతా ఎన్నో ఆలోచించాను. ఏదీ కరెక్ట్ కాదనిపించింది. ఇలాంటి విషయంలో ఏం చేసినా పర్ఫెక్ట్ గా చేయాలని నా ఆలోచన. చివరికి ఒక నిర్ణయానికి వచ్చి, అమ్మకు ఫోన్ చేసి జరిగిన విషయమంతా చెప్పేశాను. అమ్మ వైపు నుంచి నేను ఆశించిన రిప్లై రాలేదు.<br /><br />"మీ నాన్న గురించి నీకు బాగా తెలుసుకదా. ఎవరో అమ్మాయిని ప్రేమిస్తున్నావంటేనే ఒప్పుకోరు. దానికి తోడు ఆ అమ్మాయిని నాలుగు రోజుల్లో పెళ్ళుందనగా మన ఇంటికి తీసుకొస్తావా...! అలాంటి వాటిల్లో తల దూర్చకురా. మాకున్నది నువ్వొక్కడివి. ఇలాంటి గొడవలు తలకెత్తుకుని నీకేదన్నా జరగరానిది జరిగితే మేమేమైపోవాలిరా కన్నా. ఈ ఒక్క సారికి నా మాట విని ఆ అమ్మాయిని ఇంట్లోంచి రావద్దని చెప్పరా." అంటూ చాలా బతిమిలాడింది అమ్మ.<br /><br />అమ్మ అలా అన్నాక ఏం చెయ్యాలో పాలుపోలేదు నాకు. పోనీ నాన్నకు ఫోన్ చేసి ఒప్పిస్తే... ఊహు. ఆయన పాతకాలం మనిషి. పంతాలు, కులమతాల పట్టింపులు బాగా ఎక్కువ. ఆయన అస్సలు ఒప్పుకోరు.<br /><br />మరిక వేరే దారేముంది... అని ఆలోచిస్తుంటే క్రిష్ణ గుర్తొచ్చాడు. క్షణం ఆలశ్యం చెయ్యకుండా వాడికి ఫోన్ చేసి విషయం చెప్తే, "సరే... ఇప్పుడేం చేద్దామంటావ్" అనడిగాడు వాడు. ఆ సరికే నేనేదో ఆలోచన సిద్ధం చేసుకున్నాననుకుని.<br /><br />"అదే అర్థం కావట్లేదు. ఏం చేద్దాం" అనడిగాను వాణ్ని ఫోనులో.<br /><br />ఇద్దరమూ చాలా మార్గాలు అనుకున్నాం. సుధని క్రిష్ణ వాళ్ళింట్లో ఉంచుదామనుకున్నాం కొంచెం సేపు.<br /><br />’అసలే వినాయక చవితి పండగ రోజులు. చుట్టాలు చాలామంది వచ్చిపోతుంటారు..', 'ఇలాంటి విషయమంటే మరీ పబ్లిక్కయిపోతుంది..', 'మరెక్కడికి తీసుకెళ్ళాలి సుధని...?’<br /><br />ఇలా కొన్ని వాదనలు, ఆలోచనల తర్వాత ఏదీ బాలేదనిపించింది. సాధ్యాసాధ్యాలు తర్కించుకున్నాక అన్నీ అర్థం లేనివిగా, సమస్యల్ని తెచ్చిపెట్టేవిగా తేలిపోయాయి. మళ్ళీ చివరికి_ 'ఏం చెయ్యాలనే'.<br /><br />ఏదీ నిర్ణయించలేక 'సుధ వచ్చాక, తను అసలు ఏ ఉద్దేశ్యంతో వస్తుందో కనుక్కుని అప్పుడు ఏం చెయ్యాలో చూద్దాం.' అని నిశ్చయించాం. అయితే ముందు సుధ హైదరాబాద్ వస్తున్నట్లు బయటకు పొక్కకుండా... అంటే మా అందరి ఇళ్ళల్లో తెలియకుండా చూడాలనుకున్నాం.<br /><br />ఆ రోజు వినాయక చవితి...<br /><br />హైదరాబాద్ ఊరంతా సందడిగా ఉంది. బస్ స్టాండ్‌లు, రైల్వే స్టేషన్లు,.. అన్నిట్లో రద్దీ పెరిగింది. ఆ ఉదయమే క్రిష్ణ హైదరాబాద్ వచ్చాడు. సుధ సాయంత్రానికి వస్తానంది.<br /><br />మేమనుకున్నట్టు ఆ రోజు సాయంత్రం సుధ ఒక్కదే రాకుండా... మాధవిని తోడు తీసుకొచ్చుకుంది. ఆ రాత్రివేళ మాధవి వెళ్ళిపోతానంటున్నా ఆ టైంలో వద్దని మర్నాటి పొద్దున్నే ట్రైన్ ఎక్కించాం.<br /><br />'ఏం చెయ్యాలి' అనుకోవడంతోనే ఆ పూట గడిచిపోయింది. సుధ మాత్రం ఏదో ఒక జాబ్ చేసుకుంటూ ఇక్కడే ఉంటానంది.<br /><br />మర్నాటి సాయంత్రం క్రిష్ణ, సుధ, నేను రూంలో ఉండగా... సడెన్‌గా తలుపు చప్పుడైంది.<br /><br />తలుపుతీస్తే... ఎదురుగా పోలీసులు...!<br /><br />మా ముగ్గుర్నీ హైదరాబాద్ నుంచి విజయవాడ పోలీస్టేషన్‌కి తీసుకొచ్చారు. అప్పటికే అక్కడ ఓ కార్నర్లో మాధవి ఏడుస్తూ కూర్చునుండడం, ఎస్సై ఎదురుగ కూర్చున్న సుధ వాళ్ళ అమ్మానాన్నల్ని... చూశాక విషయం అర్థమైంది నాకు.<br /><br />మా తల్లిదండ్రుల్ని స్టేషనుకి రమ్మని మా ముగ్గురి ఇళ్ళకీ ఫోన్ చేశారు ఎస్సై.<br /><br />సుధ వాళ్ళ నాన్న నారాయణరావు పోలీస్ కంప్లైంట్ ఇచ్చారంట. అది నా ఒక్కడి మీదే కాదు... క్రిష్ణ, మాధవిల మీద కూడా.<br /><br />క్రిష్ణ, నేను మగవాళ్ళం. మా గురించి బాధ లేదు. కానీ పాపం.. మాధవిని చూస్తే జాలేసింది.<br /><br />"నాకేం తెలీదంకుల్. సుధే బలవంతంగా హైదరాబాద్ వరకూ తోడు రమ్మని తీసుకెళ్ళింది." ఆమె ఏడుస్తూ అంటున్నా వినకుండా, "మీరందరూ కలిసి నా కూతురి జీవితాన్ని నాశనం చేశారు. ఒక ఆడపిల్లవీ, దానికి స్నేహితురాలివై ఉండి దాన్ని మగాళ్ళ చేతికి అప్పగించి వస్తావా.. సిగ్గులేదూ.." పరుషంగా తిట్టాడు నారాయణరావు.<br /><br />ఎస్సై నిదానంగా "ఊరుకోండి నారాయణ గారూ... పాప వచ్చేసింది కదా" అని సుధ వాళ్ళమ్మగారి వైపు చూశాడు. "అమ్మా...! మీరు పాపని తీసుకుని ఇంటికి వెళ్ళండి. మేం చూసుకుంటాం" సుధ వాళ్ళమ్మతో చెప్తూ జేబు నిండుగ ఉన్న నోట్లకట్టని ఇంకా కిందికి తోశాడు ఎస్సై.<br /><br />సుధని తీసుకుని వాళ్ళ అమ్మ వెళ్ళిపోయింది.<br /><br />అప్పుడే స్టేషన్లోకి వస్తున్న మాధవీ వాళ్ళ అమ్మ_ మాధవిని చూస్తూనే "అమ్మాబాబుల్తో అబద్ధాలు చెప్పి హైద్రాబాద్ వెళ్ళొస్తావా...? కన్న తల్లిదండ్రుల కంటే అదెక్కువైపోయిందా నీకు..? నీతిమాలిందానా. మమ్మల్ని పోలీస్టేషన్‌కి రప్పిస్తావా..." అంటూ మాధవిని పట్టుకుని నోటికి వచ్చినట్లు తిడుతూ ఎడాపెడా చెంపలు వాయించేసింది.<br /><br />వాళ్ళందరి మాటల వల్ల అసలేం జరిగిందో తెలిసింది. సుధ ఇంట్లో కనిపించకపోవడంతో సుధ పేరెంట్స్ మాధవి వాళ్ళింట్లో అడిగారు. వాళ్ళేమో మాధవి ఫ్రెండ్స్‌తో కలిసి తిరుపతి వెళ్ళిందని చెప్పారంట. కానీ సుధ, మాధవిలు హైద్రాబాదులో కనిపించినట్టు హైద్రాబాద్‌లోని బంధువులెవరో నారాయణరావుకి చెప్పడంతో ఊర్నుంచి వచ్చిన మాధవిని పోలీస్టేషనుకి రప్పించారు నారాయణరావు. పోలీసులకి భయపడి మాధవి పూసగుచ్చినట్టు జరిగిందంతా చెప్పేసింది.<br /><br />పోలీసులు_ మొత్తం మీద తప్పంతా సుధని తీసుకొచ్చిన మాధవిదీ, ఆశ్రయమిచ్చిన నాదీ అని కన్‌ఫాం అయ్యారు.<br /><br />కొంచెంసేపటికి ఊర్నుంచి మా అమ్మా నాన్న వచ్చారు. మెత్తబడిన మాటలు, పౌరుషాలూ మళ్ళీ రేగాయి. అందరూ మీ పిల్ల/పిల్లోడిదే తప్పంటూ వేలెత్తి చూపించుకుంటూ, మధ్య మధ్య మమ్మల్ని తిడుతూ గొడవ గొడవ చేశారు.<br /><br />అదంతా చూస్తున్న క్రిష్ణ ఎస్సై దగ్గరకెళ్ళి "సార్... దీనికంతటికీ కారణం నేనే. సుధ హైద్రాబాద్ వెళ్ళడం మురళికి అస్సలు ఇష్టం లేదు. తను ఈ పెళ్ళి చేసుకోనందని... ఏదో ఒక జాబ్ చూస్తాను హైదరాబాద్ వచ్చెయ్యమని నేనే చెప్పాను సుధకి. దీనితో మాధవికి, మురళికి ఎటువంటి సంబంధం లేదు. దయచేసి వాళ్ళని వదిలిపెట్టండి సార్" అన్నాడు.<br /><br />వింటున్న నా మెదడు మొద్దుబారిపోయింది. ఈ మ్యాటర్‍తో సంబంధమే లేని క్రిష్ణ ఎంతటి నేరాన్ని తనమీద వేసుకుంటున్నాడు...! అదంతా అబద్దమని చెప్పడానికి నోరు తెరిచేలోపే క్రిష్ణ వద్దని అభ్యర్దిస్తూ కళ్ళతోనే సైగ చేశాడు.<br /><br />నారాయణరావు, మా నాన్న, ఎస్సైలు క్రిష్ణనే కాదు వాళ్ళ నిమ్న వర్గాన్ని కూడా కలిపి తిడుతుంటే నా గుండెనెవరో పిండేసినట్లయ్యింది. నాన్న కూడా నారాయణరావులాగా ఎస్సైతో చేతులు కలిపేశారని అర్థమయ్యింది.<br /><br />నాన్న నాతో_ "ఇందుకేరా నిన్ను వాడితో సావాసం వద్దంది. ఎవర్ని ఎక్కడుంచాలో అక్కడే ఉంచాలి. వాడితో తిరిగినందుకు నువ్వు, నీతో పాటూ మేమూ ఈ రోజు నింద పడాల్సొచ్చింది..." అన్నారు.<br /><br />నిజంగా జరిగిందేంటో, ఏం జరిగిందని వీళ్ళనుకుంటున్నారో ఆ రెండిటికీ పోలికే లేదు. పోలీస్టేషనుకొచ్చేసరికి విషయాలు ఇలా మారిపోతాయా...! ఏం చెయ్యలేని నిస్సహాయత కమ్మేస్తోంది నన్ను. భారమైన గుండెతో క్రిష్ణని స్టేషనులో అప్పజెప్పి ఇంటికెళ్ళాను.<br /><br />ఇది జరిగిన రెండో రోజే తెలిసింది... మాధవి ఆత్మహత్య చేసుకుందని.<br /><br />నిజమే మరి... చేసుకోకుండా ఎలా ఉంటుంది. సాయం పొందిన స్నేహితురాలు సమస్యల్లోకి నెట్టేసి వెళ్ళిపోయింది. కడుపులో పెట్టుకోవాల్సిన తల్లి_ నీతిలేనిదానివంటూ గొడ్డుని బాదినట్టు బాదింది. ఇంతటి ఘోరాన్ని ఏ ఆడపిల్లయినా ఎలా తట్టుకుంటుంది...!<br /><br />ఇన్ని గొడవల మధ్య కేంద్ర బిందువైన సుధకి పెళ్ళైపోయింది. డబ్బు అన్నింటినీ కప్పిపుచ్చుద్దేమో.<br /><br />కొన్ని కోర్టు వాయిదాల తర్వాత... నారాయణరావు 'పట్టుదల', 'అర్థబలం' వల్ల క్రిష్ణకి కొన్నేళ్ళు శిక్ష పడింది.<br /><br />ఆ రోజు... వాడు నన్ను కన్నీళ్ళతో కోరిందొక్కటే... "అమ్మా, చెల్లీ జాగ్రత్తరా..." అని.<br />* * *<br />నన్ను వాడినుంచీ, వాడి కుటుంబం నుంచీ దూరంగా ఉంచాలన్నట్టు అర్థాంతరంగా అమ్మతో హైదరాబాదు వచ్చేసి నాతోనే ఉన్నారు నాన్న. క్షణక్షణం నాకు కాపలా కాస్తున్నట్టు వెనకే ఉంటూ నేనేం చేస్తున్నానో, ఎవరితో మాట్లాడుతున్నానో అన్నీ గమనించడమే కాదు ఆరాలు తీసేవారు. నన్ను దోషిని చూసినట్టు చూసేవారు.<br /><br />అన్నీ సద్దుమణిగిన ఆరు నెలలకి గానీ నన్ను ఫ్రీగా వదల్లేదు.<br /><br />అన్ని రోజుల తర్వాత... అప్పుడు ’క్రిష్ణ ఎక్కడ ఉన్నాడా..' అని ఎంక్వైరీ చేస్తే... రాజమండ్రి జైల్లో ఉంచారని తెలిసింది.<br /><br />ఇంట్లో 'ఆఫీసు పని' అని చెప్పి రాజమండ్రి జైలుకు వెళ్ళాను.<br /><br />బాగా చిక్కిపోయి చాలా నిర్లిప్తంగా ఉన్నాడు వాడు.<br /><br />'కనీసం వాడిని చూడ్డానికి కూడా ఎందుకు రాలేకపోయాను...? వాడు నా నేరాన్ని తీసుకుంటే.. నేను...?' చాలా గిల్టీగా అనిపించింది. ఆ క్షణం నా మీద నాకే అసహ్యం వేసింది.<br /><br />ఇక వాడిని అలా చూడలేకపోయాను. నా కళ్ళవెంట నీళ్ళుకారుతుంటే మసకబారిన కళ్ళతో ఏమీ మాట్లాడకుండానే వెనక్కి వచ్చేశాను. కానీ అదే నా చివరి చూపవుతుందని ఆ క్షణం నాకు తెలీదు.<br /><br />ఎందుకో... వాడు రిలీజయ్యేవరకూ వాడి మొహం చూడలేననిపించింది.<br /><br />ఇంటికి వచ్చాక బాగా ఆలోచించాను. 'ఇంత మంచి మనసున్న మిత్రునికి నేనేం ఇవ్వగలను...? వాడి ముఖంలో మళ్ళీ ఇదివరకటి నవ్వుల్ని చూడాలంటే ఏం చెయ్యాలి..? ఎలా వాణ్ని సంతోషపెట్టాలి...? ఏం చేసినా, చెయ్యాలనుకున్నా అది వాడు జైల్లోంచి విడుదలయ్యాకే...'<br /><br />చివరకి ఓ ధృడ నిర్ణయంతో కుర్చీలోంచి లేచాను.<br />* * *<br />నేను ఎదురు చూసిన రోజు రానే వచ్చింది.<br /><br />క్రిష్ణ విడుదలయ్యే రోజున రాజమండ్రి వెళ్ళిన నాకు వాడు అంత క్రితమే వెళ్ళిపోయాడని తెలిసింది.<br /><br />'ఎక్కడికి వెళ్తాడు..? మా ఊళ్ళోని వాడి ఇంటికే కదా..' అనుకున్నాను. కానీ ఇక్కడకి వచ్చాక చూస్తే వాడు ఇక్కడికీ రాలేదు.<br /><br />ఎదురు చూశాం... కొన్ని నెలలు. తెలిసిన చోటల్లా వెతికాం. ఫలితం లేదు.<br /><br />'ఎక్కడికి వెళ్ళాడు...? ఏమైపోయాడు...? నా నిర్లక్ష్యాన్ని మిత్రద్రోహంగా భావించాడా...? నా వల్ల మనుష్యుల మీదే నమ్మకం కోల్పోయాడా...?'<br /><br />* * *<br />"అన్నయ్య గురించేనా ఆలోచన...? ఇన్నాళ్ళయినా ఇంకా దాన్నే తలుచుకుని బాధపడి, పండగరోజు కూడా మనసు పాడుచేసుకోకండి. మీరింత ఎదురుచూస్తున్నందుకైనా ఏదో ఒకరోజు అన్నయ్య వస్తాడు." తన మెత్తటి చేతుల్ని నా మెడ చుట్టూ వేసి, నా కళ్ళలోకి చూసింది వసంత.<br /><br />"ఏ రోజూ మా ఇంటి లోపలక్కూడా రాని మీరు... మా ఇంటి అల్లుడయ్యారని తెలిస్తే ఎక్కడున్నా ఎగిరొచ్చేస్తాడు క్రిష్ణన్నయ్య." వసంత కళ్ళలో అపురూపం.<br /><br />"అమ్మా... ఇంతో లెందు చీట్లియ్యే. ఇంతో తొత్త అంతులొచ్చాదు. ఇయ్యే.. హు..హు.. ఇయ్యీ..." రయ్యినవచ్చి ఉత్తుత్తి మారాం మొదలుపెట్టి, వసంత రెండు మైసూర్‌పాక్‌లు తెచ్చివ్వడంతో "మా మంచమ్మ..." అంటూ వచ్చినంత వేగంగా తుర్రుమన్నాడు వంశీ క్రిష్ణ... నా కొడుకు.<br /><br />కానీ ఆ వచ్చిన కొత్తతను ఎవరోకాదని నా పాత ప్రాణ నేస్తమేనని ఆ క్షణం నాకు తెలిసే అవకాశం లేదు....<br /><strong></strong></div><br /><div align="center"><strong><span><span class="Apple-style-span">* </span><span class="Apple-style-span">***</span><span class="Apple-style-span"> *</span></span></strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1758900766052598484-3298977837137930512?l=premalo-manam.blogspot.com' alt='' /></div>గీతిక బిhttp://www.blogger.com/profile/10852360684729004058noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-1758900766052598484.post-89354794119232376742011-07-21T19:30:00.001+05:302011-07-21T19:31:31.324+05:30<a href="http://4.bp.blogspot.com/-sIlaX2XZGGg/Tigw4lcrHHI/AAAAAAAABCk/c2P5NsVolho/s1600/42.JPG" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 308px; height: 400px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-sIlaX2XZGGg/Tigw4lcrHHI/AAAAAAAABCk/c2P5NsVolho/s400/42.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5631805082709990514" /></a><br /><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" ><b>ప్రేమించడం నేర్చుకోవాలా...?</b></span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span"><b><br /></b></span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span"><b><br /></b></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1758900766052598484-8935479411923237674?l=premalo-manam.blogspot.com' alt='' /></div>గీతిక బిhttp://www.blogger.com/profile/10852360684729004058noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-1758900766052598484.post-2720946418586809842011-06-27T23:20:00.000+05:302011-06-28T06:53:58.044+05:30<a href="http://4.bp.blogspot.com/-f8gWYVUpJq0/TgizexH6tCI/AAAAAAAABCU/QxmDZixYDnQ/s1600/41.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5622941475936056354" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 91px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/-f8gWYVUpJq0/TgizexH6tCI/AAAAAAAABCU/QxmDZixYDnQ/s400/41.JPG" border="0" /></a><br /><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#cc33cc;">ప్రేమ విలువ<br /><br /></span></strong></span><br /><span style="font-size:130%;"><br /><span style="color:#3366ff;"><strong>'తన' సాన్నిహిత్యంలో చిరుతగవులు పెడుతూ, 'తన' రాహిత్యంలో మాత్రం... మననే తనగా మారుస్తుందేమో</strong></span> <strong><span style="color:#cc33cc;">ప్రేమ..!</span></strong></span><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;"></span></strong><br /><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;"><strong>ప్రేమిస్తున్నప్పుడు విలువనీ ఇచ్చిపుచ్చుకోవాలా..?</strong></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1758900766052598484-272094641858680984?l=premalo-manam.blogspot.com' alt='' /></div>గీతిక బిhttp://www.blogger.com/profile/10852360684729004058noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1758900766052598484.post-21227134328095244962011-06-23T08:32:00.000+05:302011-06-23T08:32:35.670+05:30<div align="center"><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#ff0000;">రం</span><span style="color:#3366ff;">గు</span> <span style="color:#ffcc00;">రం</span><span style="color:#006600;">గు</span><span style="color:#ff6600;">ల</span> <span style="color:#6600cc;">కో</span><span style="color:#000099;">డి</span><span style="color:#660000;">పి</span><span style="color:#ff99ff;">ల్ల</span><span style="color:#330033;">లు</span>... </strong></span></div><br /><div align="center"><span style="font-size:130%;"><strong><br /></strong><span style="color:#cc33cc;">మొన్న రాజమండ్రి వెళ్తుంటే దారిలో కనిపించాయి ఈ బుల్లి కోడి పిల్లలు. ఎప్పుడో చిన్నప్పుడు చూశాను ఇలాంటి కోడిపిల్లల్ని. మళ్ళీ ఇప్పుడిలా... </span></span></div><br /><div align="center"><span style="font-size:130%;"><span style="color:#cc33cc;"></div></span></span><a href="http://1.bp.blogspot.com/-vNv9MaX6Er4/TgKrxnaOAqI/AAAAAAAABCM/d_I4SAloo44/s1600/chickens.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5621244153792692898" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/-vNv9MaX6Er4/TgKrxnaOAqI/AAAAAAAABCM/d_I4SAloo44/s400/chickens.jpg" border="0" /> <br /><p align="center"></a><span style="font-size:130%;"><span style="color:#6600cc;">నేను కళ్ళతో చూస్తే, అతను కెమెరాతో...!</span> </span></p><a href="http://3.bp.blogspot.com/-vJdKTL5mIAA/TgKrw9f_eaI/AAAAAAAABCE/wAkec5eOXKo/s1600/chicken.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5621244142542616994" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 293px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/-vJdKTL5mIAA/TgKrw9f_eaI/AAAAAAAABCE/wAkec5eOXKo/s400/chicken.jpg" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1758900766052598484-2122713432809524496?l=premalo-manam.blogspot.com' alt='' /></div>గీతిక బిhttp://www.blogger.com/profile/10852360684729004058noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-1758900766052598484.post-64617961123770274912011-06-22T08:35:00.001+05:302011-06-22T08:37:12.250+05:30<div align="center"><a href="http://www.sendscraps.com/"><img style="max-width: 424px" alt="scraps for orkut" src="http://img1.sendscraps.com/se/008/025.gif" /></a><br /><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ff0000;"><strong>Good Morning Friends...</strong> </span></span><br /></div><br /><div align="center"><br /><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#009900;">"ఈ వారం"</span></strong> వారపత్రిక సౌజన్యంతో నిర్వహించిన <strong><span style="color:#009900;">రంజని – రాయప్రోలు రామకృష్ణయ్య స్మారక కథానికల పోటీ – 2011</span></strong> లో నా కథ <span style="color:#009900;"><strong><span style="color:#cc33cc;">మిత్రఖేదం</span> </strong></span>రూ.1,000/- ల బహుమతి పొందింది.</span></div><br /><div align="center"><span style="font-size:130%;"></span></div><br /><div align="center"><span style="font-size:130%;">త్వరలో.. కథని పోస్ట్ చేస్తాను. </span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1758900766052598484-6461796112377027491?l=premalo-manam.blogspot.com' alt='' /></div>గీతిక బిhttp://www.blogger.com/profile/10852360684729004058noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1758900766052598484.post-26768858023224004882011-05-26T20:33:00.001+05:302011-05-26T20:35:15.994+05:30<a href="http://4.bp.blogspot.com/-CNM7NzZo8hU/Td5qnVNycpI/AAAAAAAABBE/O_Mn0Kep_i4/s1600/40.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5611039409692635794" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 267px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/-CNM7NzZo8hU/Td5qnVNycpI/AAAAAAAABBE/O_Mn0Kep_i4/s400/40.JPG" border="0" /></a><br /><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#006600;">ప్రేమ స్పర్థ </span></strong></span><br /><br /><br /><p><span style="font-size:130%;"><br /><span style="color:#cc33cc;"><strong>స్పర్థ మొదలయ్యేది మన అహంతోనే అని మనం అర్థం చేసుకోగలిగితే బహుశ స్పర్థలు ఏర్పడే అవకాశమే ఉండదేమో...!</strong></span></span> </p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1758900766052598484-2676885802322400488?l=premalo-manam.blogspot.com' alt='' /></div>గీతిక బిhttp://www.blogger.com/profile/10852360684729004058noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1758900766052598484.post-75044466667260157912011-05-23T07:55:00.000+05:302011-05-23T09:57:50.536+05:30<div align="center"><span style="font-size:130%;color:#006600;">టెంత్ పబ్లిక్ రిజల్ట్స్‌‍లో <span style="font-family:arial;color:#ff0000;"><strong>551</strong></span> తెచ్చుకున్న మా వాళ్ళ అమ్మాయి <span style="color:#6600cc;"><strong>దివ్య కళ</strong></span>.</span></div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5609374180786502898" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 386px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/-F9jtd0X1-Gc/TdiAGQIG_PI/AAAAAAAABA8/DPbsYLBAVcM/s400/divya%2Bkala.jpg" border="0" /> <br /><p align="center"><span style="font-size:130%;color:#6600cc;"><span style="color:#660000;">ఈ ఫొటో ఇప్పటిదనుకుని ఆశ్చర్యపోకండి... ఇది తన చిన్నప్పటిది.</span></span></p><br /><p align="center"><span style="font-size:130%;color:#6600cc;">551/600 మార్కులు వచ్చినా ఇంగ్లీషు ఎగ్జామ్ సరిగా వ్రాయలేకపోయానని (ముందే చెప్పింది కూడా) ఇంకా బాధపడుతోంది. చదువే తన ప్రపంచం. చదువు తప్ప ఏమీ తెలీదు తనకి. </span><span style="font-size:130%;color:#6600cc;">ఇలాంటి పిల్లల్ని చూస్తే చాలా ముచ్చటేస్తుంది కదా..</span></p><br /><p align="center"><span style="font-size:130%;color:#6600cc;">ఇంకో విషయం తను పాటలు చాలా బాగా పాడుతుంది కూడా. తరువాతెప్పుడైనా తన పాటల్నీ పోస్ట్ చేస్తాను.. </span></p><br />divya kala - ssc marks 551 - divya photo<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1758900766052598484-7504446666726015791?l=premalo-manam.blogspot.com' alt='' /></div>గీతిక బిhttp://www.blogger.com/profile/10852360684729004058noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-1758900766052598484.post-69794694188271711592011-05-06T14:24:00.002+05:302011-05-06T14:25:45.600+05:30<a href="http://2.bp.blogspot.com/-NzBASK_YqyU/TcO2kkgObFI/AAAAAAAABA0/sB2svU7mwRM/s1600/39.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5603523100769414226" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 76px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/-NzBASK_YqyU/TcO2kkgObFI/AAAAAAAABA0/sB2svU7mwRM/s400/39.JPG" border="0" /></a><br /><br /><br /><div><strong><span style="font-size:130%;color:#6600cc;">ప్రకృతి - ప్రేమ</span> </strong></div><br /><br /><div></div><br /><div></div><br /><br /><div><span style="font-size:130%;color:#006600;"><strong>ప్రేమకీ ప్రకృతికీ సంబంధం ఉంటుందా...? </strong></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1758900766052598484-6979469418827171159?l=premalo-manam.blogspot.com' alt='' /></div>గీతిక బిhttp://www.blogger.com/profile/10852360684729004058noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1758900766052598484.post-41278445195487175792011-04-12T13:00:00.004+05:302011-04-12T18:45:29.722+05:30<span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#3333ff;">వంగూరి ఫౌండేషన్ వారి రచయిత్రుల కథల పోటీలో బహుమతి పొందిన నా కథ "ధర్మ సమ్మూఢ చేతా: పృచ్ఛామి" ను కౌముదిలో ప్రచురించారు. </span></strong></span><br /><p><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#3333ff;"></span></strong></span><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#3333ff;">దాని</span></strong> </span><a href="http://koumudi.net/Monthly/2011/march/index.html"><span style="font-size:130%;"><strong>లింక్...</strong> </span></a></p><br /><p></p><br /><p><span style="font-size:130%;"></span><span style="font-size:130%;color:#006600;"><strong>ప్రచురించిన కిరణ్ ప్రభ గారికి, కాంతి గారికి నా హృదయపూర్వక ధన్యవాదాలు...</strong></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1758900766052598484-4127844519548717579?l=premalo-manam.blogspot.com' alt='' /></div>గీతిక బిhttp://www.blogger.com/profile/10852360684729004058noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1758900766052598484.post-18214574785142793772011-04-04T07:44:00.002+05:302011-04-04T07:47:25.183+05:30<div align="center"><strong><span style="color:#cc33cc;"><span style="color:#ff0000;">కష్టము</span>న్నప్పుడే <span style="color:#ff0000;">సుఖం</span> విలువ తెలిసేది... </span></strong></div><br /><div align="center"><strong><span style="color:#cc33cc;"><span style="color:#ff0000;">చేదు</span> ఉన్నప్పుడే <span style="color:#ff0000;">తీపి</span> రుచి పెరిగేది...</span></strong></div><br /><div align="center"><strong><span style="color:#cc33cc;">కష్టాల్ని అర్థంచేసుకుని, చేదుని భరించగలిగితేనే జీవితం <span style="color:#ff0000;">మధుర</span>మయ్యేది.</span></strong></div><br /><div align="center"><strong><span style="color:#6600cc;">మీ జీవితంలో చేదు, కారం, వగరు నిండిన బాధల్ని అవగాహన చేసుకోగలిగే సమన్వయాన్ని ఈ ఉగాది మీకు అందించాలని </span></strong></div><br /><div align="center"><strong><span style="color:#6600cc;">మనస్ఫూర్తిగ కోరుకుంటూ... </span></strong><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5591540839886501170" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 328px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/-kIP2RezJkao/TZkkxMSGNTI/AAAAAAAABAc/LMofLcAXnQ4/s400/ugaadi.jpg" border="0" /><strong><span style="color:#006600;">మా ఇంటి ఉగాది ముగ్గులివి...</span></strong> <a href="http://4.bp.blogspot.com/-QF36zkDkkwA/TZko0gsmkpI/AAAAAAAABAs/DYQ2W-knmwQ/s1600/ugadi+2.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5591545294952501906" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/-QF36zkDkkwA/TZko0gsmkpI/AAAAAAAABAs/DYQ2W-knmwQ/s400/ugadi%2B2.jpg" border="0" /></a> <a href="http://2.bp.blogspot.com/-ZhCfEDrM2JU/TZko0eqNSXI/AAAAAAAABAk/WcfjgHZzXKo/s1600/ugaadi+1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5591545294405585266" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/-ZhCfEDrM2JU/TZko0eqNSXI/AAAAAAAABAk/WcfjgHZzXKo/s400/ugaadi%2B1.jpg" border="0" /></a> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1758900766052598484-1821457478514279377?l=premalo-manam.blogspot.com' alt='' /></div>గీతిక బిhttp://www.blogger.com/profile/10852360684729004058noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-1758900766052598484.post-82534904745279566572011-03-30T11:17:00.000+05:302011-03-30T11:17:48.669+05:30<a href="http://4.bp.blogspot.com/-227QGHejMNw/TZLDBKy7AgI/AAAAAAAABAU/qqFrNj0tE8A/s1600/38.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5589744512365429250" style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 87px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/-227QGHejMNw/TZLDBKy7AgI/AAAAAAAABAU/qqFrNj0tE8A/s400/38.JPG" border="0" /></a> <br /><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#006600;">ఇలాంటి సంఘటనలు, చేదు అనుభవాలు చాలా మందికి పరిచితమే. <br /><br />కానీ అపరిచితమైందల్లా పరిష్కారమే...</span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1758900766052598484-8253490474527956657?l=premalo-manam.blogspot.com' alt='' /></div>గీతిక బిhttp://www.blogger.com/profile/10852360684729004058noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1758900766052598484.post-39462774297513843282011-03-21T07:48:00.000+05:302011-03-21T07:48:54.372+05:30<div align="justify"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-5z2yBfraOkg/TYazCSF8wqI/AAAAAAAAA_0/v7C0Ye0DVqA/s1600/37.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5586349239597580962" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 119px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/-5z2yBfraOkg/TYazCSF8wqI/AAAAAAAAA_0/v7C0Ye0DVqA/s400/37.JPG" border="0" /></a><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ff0000;"><strong>లోతైన ప్రేమ...</strong><br /></span><br /><br /><span style="color:#009900;"><strong>తనకీ మనకీ మధ్య- రోజులు గడిచేకొద్దీ ప్రేమలో గాఢత పెరిగితే అప్పుడా ప్రేమ లోతైనదే.<br /><br />కానీ... మనం ఏర్పరుచుకుంటున్న బంధాల్లో గాఢత ఆ క్షణానికి మాత్రమే పరిమితమై ఉంటోంది. ఈ క్షణం తన సమక్షాన్ని ఆస్వాదించినట్టే కొన్ని క్షణాల తర్వాత మరొకరి సాంగత్యాన్నీ ఇష్టపడుతున్నాం.<br /><br />మనం ఉన్నచోటల్లా బంధాల్ని మనసుకి అతికించేస్తున్నాం, సమర్థించు కుంటున్నాం.<br /><br /><br />అవన్నీ కూడా లోతుగానే కనిపిస్తాయి... కానీ గ్రహించడం మన వివేచన, విచక్షణ మీద ఆధారపడి ఉంటుంది.<br /><br /></strong></span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1758900766052598484-3946277429751384328?l=premalo-manam.blogspot.com' alt='' /></div>గీతిక బిhttp://www.blogger.com/profile/10852360684729004058noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-1758900766052598484.post-23174620815321757252011-03-14T15:45:00.003+05:302011-03-14T15:47:31.835+05:30<a href="http://1.bp.blogspot.com/-7cuL1tEyXF0/TX3pbCI5AZI/AAAAAAAAA_s/WtO5lqjoEbo/s1600/36.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5583875763649184146" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 80px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/-7cuL1tEyXF0/TX3pbCI5AZI/AAAAAAAAA_s/WtO5lqjoEbo/s400/36.JPG" border="0" /></a><br /><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#cc33cc;">అందమైన ప్రేమ...</span></strong> </span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><br /><span style="font-size:130%;color:#ff6600;"><strong>అందం అనేది చూసేవాళ్ళని బట్టి ఉంటుంది. కళ్ళతో చూడగలిగేది భౌతికమైన అందమే.<br /><br />మరి మనసులోని పరిపూర్ణమైన అందాన్ని ఎలా చూడగలం...?<br /></strong></span><br /><br /><br /><br /><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;"><strong>తన ప్రతిస్పందన మాత్రమే తనలోని అంతర్గత రూపాన్నీ మనకి చూపిస్తుందేమో...<br /></strong></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1758900766052598484-2317462081532175725?l=premalo-manam.blogspot.com' alt='' /></div>గీతిక బిhttp://www.blogger.com/profile/10852360684729004058noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1758900766052598484.post-69821279897180853912011-03-08T15:18:00.000+05:302011-03-08T15:18:59.089+05:30<div align="center"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-Mb-5BRPJ2J0/TXX7KLlVwdI/AAAAAAAAA_k/o7Rcdfk7mkg/s1600/anaadha.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5581643465522266578" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 303px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/-Mb-5BRPJ2J0/TXX7KLlVwdI/AAAAAAAAA_k/o7Rcdfk7mkg/s400/anaadha.jpg" border="0" /></a><span style="color:#cc33cc;"> </span><strong><span style="font-size:130%;"><span style="color:#cc33cc;">మార్చి</span> నెల <span style="color:#cc33cc;">విపుల</span> 'ముషాయిరా'లో నా కవిత "<span style="color:#ff0000;">అనాధ</span>"</span></strong> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1758900766052598484-6982127989718085391?l=premalo-manam.blogspot.com' alt='' /></div>గీతిక బిhttp://www.blogger.com/profile/10852360684729004058noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-1758900766052598484.post-52510872990441776282011-03-04T07:43:00.002+05:302011-03-04T07:45:11.541+05:30<div align="justify"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-Wkm1pl_9mH8/TXBKCqKHLNI/AAAAAAAAA_c/JqfN6RPWrwI/s1600/35.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5580041347848940754" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 88px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/-Wkm1pl_9mH8/TXBKCqKHLNI/AAAAAAAAA_c/JqfN6RPWrwI/s400/35.JPG" border="0" /></a><br /><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#006600;">అతనూ, నేను</span></strong> </span></div><span style="font-size:130%;"><div align="justify"><br /><br /><span style="color:#330033;">ప్రేమలో అలకలూ, అపార్థాలూ ఎంత సహజమో... అనురాగమూ, కాంక్షా అంతే సహజం. </span></div><div align="justify"><span style="color:#330033;"><br /><br /><strong><span style="color:#cc33cc;">అతనూ, నేనుల మధ్య ఎన్నో అనుభవాలు, అనుభూతులు...</span></strong> అవి అపార్థాలైనా, ఆప్యాయతలైనా... కలతలైనా, కలయికలైనా... వాటిలో మనం వేటికి ప్రాధాన్యత ఇస్తామో అన్నదాన్ని బట్టే ఆ బంధం ఉంటుంది. </span></div><span style="color:#330033;"><div align="left"><br /><br /></span><span style="color:#6600cc;">విబేధించిన కలతల్నీ, గొడవల్నీ మర్చిపోకుంటే ఎంతగా కలిసున్నా ఎడబాటే... </span></div><div align="left"><span style="color:#6600cc;"><br />పంచుకున్న మమతల్నీ, మధురిమల్ని గుర్తుంచుకుంటే ఆ అనుబంధం నిత్యనూతనమే... </span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1758900766052598484-5251087299044177628?l=premalo-manam.blogspot.com' alt='' /></div>గీతిక బిhttp://www.blogger.com/profile/10852360684729004058noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-1758900766052598484.post-71257818357247310182011-02-24T02:58:00.004+05:302011-02-24T03:00:44.355+05:30<a href="http://3.bp.blogspot.com/-fg8efBVAK2w/TWV8GDmfIVI/AAAAAAAAA9A/lJ2vgzowwrs/s1600/34.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5577000157056016722" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 81px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/-fg8efBVAK2w/TWV8GDmfIVI/AAAAAAAAA9A/lJ2vgzowwrs/s400/34.JPG" border="0" /></a><br /><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#000000;"></span></strong></span><br /><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#000000;"></span></strong></span><br /><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#000000;">ప్రేమకి అటు ఇటు</span></strong><br /></span><br /><span style="font-size:130%;"><br /><span style="color:#cc33cc;">ప్రేమల్లో అపార్థాలూ, అభిప్రాయ బేధాలూ చాలా సహజం. ప్రేమలాగే వాటినీ తీసుకోవడానికి సిద్ధపడగలిగితే ఆ ప్రేమ మరింత అందంగా... చాలా సహజంగా... అద్భుతంగా ఉంటుంది.</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1758900766052598484-7125781835724731018?l=premalo-manam.blogspot.com' alt='' /></div>గీతిక బిhttp://www.blogger.com/profile/10852360684729004058noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1758900766052598484.post-30210200968722583352011-02-11T22:00:00.001+05:302011-02-11T22:03:48.532+05:30<div align="center"><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;">ఈ ఏకాదశి నుండి పౌర్ణమి వరకు ఉండే అంతర్వేది తీర్థంకోసం అప్పుడే హడావుడి మొదలైపోయింది. నర్సాపురం రేవు నుంచి అంతర్వేదికి గోదారిలో జనాల్ని తీసుకెళ్ళడం కోసం లాంచీలు, పంట్లు నర్సాపురం రేవుకి ప్రయాణమవుతున్నాయి. అదికూడా ఎక్కడెక్కడి దూరాల్నుంచో చిన్ని చిన్ని కాలువల మీదుగా...<br /></span></div><a href="http://4.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TVVfXl_O3ZI/AAAAAAAAA8Y/9VvahsP_DgM/s1600/1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5572464972879814034" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TVVfXl_O3ZI/AAAAAAAAA8Y/9VvahsP_DgM/s400/1.jpg" border="0" /></a><span style="font-size:130%;color:#000099;"><br /></span><a href="http://4.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TVVfXcpjZeI/AAAAAAAAA8Q/siqADfN__lw/s1600/2.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5572464970372965858" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TVVfXcpjZeI/AAAAAAAAA8Q/siqADfN__lw/s400/2.jpg" border="0" /></a><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/-v-_T1FZqnLc/TVVfXHRF9LI/AAAAAAAAA8I/r3rll4p0D10/s1600/3.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5572464964633228466" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/-v-_T1FZqnLc/TVVfXHRF9LI/AAAAAAAAA8I/r3rll4p0D10/s400/3.jpg" border="0" /></a><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TVVfExHXjNI/AAAAAAAAA8A/PT9EM4XVnAw/s1600/4.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5572464649449213138" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TVVfExHXjNI/AAAAAAAAA8A/PT9EM4XVnAw/s400/4.jpg" border="0" /></a><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TVVfEbQsjnI/AAAAAAAAA74/F8T1m5gIiVo/s1600/5.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5572464643582758514" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TVVfEbQsjnI/AAAAAAAAA74/F8T1m5gIiVo/s400/5.jpg" border="0" /></a><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/-Qg60IFo7y-s/TVVjQQ8fQPI/AAAAAAAAA8g/gn4TJ7VG544/s1600/6.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5572469245018587378" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/-Qg60IFo7y-s/TVVjQQ8fQPI/AAAAAAAAA8g/gn4TJ7VG544/s400/6.jpg" border="0" /> <p align="center"></a><span style="color:#003300;"><span style="font-size:130%;"><strong>కాలువ గేటు దగ్గర పడవల ట్రాఫిక్...</strong></span></span><br /></p><a href="http://3.bp.blogspot.com/-jO2GAPRM3MU/TVVfD2tUaCI/AAAAAAAAA7o/haOrqQaa-w4/s1600/7.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5572464633770698786" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/-jO2GAPRM3MU/TVVfD2tUaCI/AAAAAAAAA7o/haOrqQaa-w4/s400/7.jpg" border="0" /> <p align="center"></a><span style="font-size:130%;color:#333300;"><strong>చిన్ని కాలువలో పెద్ద లాంచీ...<br /></p></strong></span><a href="http://2.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TVVfDxWvxRI/AAAAAAAAA7g/CCUd7DOTnrk/s1600/8.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5572464632333845778" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TVVfDxWvxRI/AAAAAAAAA7g/CCUd7DOTnrk/s400/8.jpg" border="0" /> <p align="center"></a><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;"><strong>గేటు దాటించడం కోసం కుస్తీలు....<br /><br />పట్టర పట్టూ హైలెస్సా... గట్టిగ లాగూ హైలెస్సా...</strong></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1758900766052598484-3021020096872258335?l=premalo-manam.blogspot.com' alt='' /></div>గీతిక బిhttp://www.blogger.com/profile/10852360684729004058noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-1758900766052598484.post-21043058074530432672011-02-11T20:00:00.002+05:302011-02-11T20:21:07.150+05:30<div align="center"><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#6600cc;">వంగూరి ఫౌండేషన్ </span></strong></span><span style="color:#6600cc;"><span style="font-size:130%;">వారు నిర్వహిస్తున్న ఈ పోటీ </span></span><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ff0000;">విదేశాల్లో ఉండే తెలుగువారి కోసం</span></span><span style="color:#6600cc;"><span style="font-size:130%;">...<br /><br /></span></span><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ff0000;">వివరాలకై ఈ</span></span><span style="font-size:130%;"> </span><span style="color:#ff0000;"><span style="font-size:130%;"><a href="http://vangurifoundation.blogspot.com/2011/01/16.html">లింక్‌ </a></span></span><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ff0000;">క్లిక్ చేయండి.</span></span></div><p align="justify"><br /><br />1. Vanguri Foundation of America is pleased to announce the 16th Ugadi Contest for Creative Writing in Telugu as follows, also attached. Please visit www.vangurifoundation.blogspot.com for more details on our literary activities since 1994. The last date to receive entries is March 4, 2011, about four weeks from today.<br /><br />2. This contest is open for all Telugu writers living in any country outside India. Please promote the event by sending this to those who may be interested.<br /><br />3. We apologize if you receive this message multiple times. </p><p align="center"><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ff0000;">అఆఇఈఉఊఋౠఎఏఐఒఓఔఅంఅ:<br />కఖగఘఙచఛజఝఞటఠడఢణతథదధనపపబభమయరలవశషసహహళక్షఱ</span><br /><br /></span><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#6600cc;">16వ తెలుగు ఉగాది ఉత్తమ రచనల పోటీ<br /></span></strong><br /></span><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ff0000;">(రచనలు అందవలసిన ఆఖరి తేదీ: మార్చ్ 4, 2011)<br />(ఫలితాలు ప్రకటించే తేదీ: ఏప్రిల్ 4, 2011 (ఉగాది)<br /></span><br /></span><span style="font-size:130%;"><span style="color:#3333ff;">గత 15 సంవత్సరాల సంప్రదాయాన్ని పాటిస్తూ, రాబోయే "శ్రీ ఖర" నామ సంవత్సర ఉగాది ((ఏప్రిల్ 4, 2011) సందర్భంగా వంగూరి ఫౌండేషన్ ఆఫ్ అమెరికా వారు 16వ ఉగాది ఉత్తమ రచనల పోటీ నిర్వహిస్తున్నారు. విదేశాలలో తెలుగు భాషనీ, సృజనాత్మక రచనలను ప్రోత్సహించే ఉద్దేశ్యంతో నిర్వహించబడుతున్న ఈ పోటీలలో ఉత్తర అమెరికాలోనూ,మాతృభూమిని వదలి ఇతర దేశాలలో నివసిస్తున్న విదేశాంధ్ర రచయితలందరినీ ఈ పోటీలలో ఉత్సాహంగా పాల్గొనమని ఆహ్వానిస్తున్నాం. విజేతలకి ప్రశంసాపత్రాలతో బాటు ఈ క్రింది విధంగా నగదు పారితోషికాలు ఇవ్వబడతాయి.<br /><br /></span><strong><span style="color:#ff0000;">ఉత్తమ కథానిక</span></strong>:</span><span style="font-size:130%;"><span style="color:#3333ff;"><strong> (రెండు బహుమతులు) ఒక్కొక్కటీ: $116<br /></strong></span><br /><strong><span style="color:#ff0000;">ఉత్తమ కవిత</span></strong>: <span style="color:#3333ff;"><strong>(రెండు బహుమతులు): ఒక్కొక్కటీ: $116</strong></span><br /><br /><strong><span style="color:#ff0000;">నా మొట్ట మొదటి కథ</span></strong>: </span><span style="font-size:130%;"><span style="color:#3333ff;"><strong>(రెండు బహుమతులు): ఒక్కొక్కటీ: $116<br /></strong></span><br /><strong><span style="color:#ff0000;">నా మొట్ట మొదటి కవిత</span></strong>: <strong><span style="color:#3333ff;">(రెండు బహుమతులు): ఒక్కొక్కటీ: $116 </span></strong><br /><br /></span><span style="font-size:130%;"><span style="color:#006600;"><strong>ఈ సంవత్సర ప్రత్యేకం "నా మొట్ట మొదటి కథ",<br />"నా మొట్టమొదటి కవిత"<br /></strong></span><br /><span style="color:#3333ff;">గత సంవత్సరం జరిగిన 15వ ఉగాది పోటీలో ప్రవేశపెట్టిన "నా మొట్టమొదటి కథ" ప్రక్రియకి మంచి స్పందన వచ్చింది. ఆ స్పూర్తితో ఈ సంవత్సరం కూడా ఆ ప్రక్రియలో పోటీని కొనసాగిస్తూ, "నా మొట్టమొదటి కవిత" అనే నూతన ప్రక్రియలో కూడా పోటీలు నిర్వహిస్తున్నాం. ఆధునిక కవిత, ఛందోబధ్ధమైన కవితలూ, ఇతర కవితా ప్రక్రియలూ అన్నీ ఆమోదయోగ్యమే. కథలూ, కవితలూ వ్రాద్దామని కుతూహలం ఉన్నా, చిన్న ప్రయత్నాలు చేసినా, ఏదో ఒక కారణం చేత తమ రచనలను ఎక్కడా ప్రచురించని సరి కొత్త రచయితలని ప్రోత్సహించే ఉద్దేశ్యంతో తమ మొట్టమొదటి రచనగా పేర్కొంటూ, నూతన రచయితలందరినీ ఈ రెండు ప్రక్రియలలోనూ తమ అముద్రిత స్వీయ రచనలని పంపించమని కోరుతున్నాం. తరాల తారతమ్యం లేకుండా, విదేశాలలో నివసించే నూతన కథకులనూ, కవులనూ, కవయిత్రులనూ ఈ "పోటీ" లో పాల్గొనమని ఆహ్వానిస్తున్నాం. </span></span></p><span style="color:#3333ff;"><p align="justify"><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#ff0000;">అన్ని పోటీలకీ ముఖ్య గమనికలు:</span></strong><br />· ఇది వరకటి 15 పోటీల వలే కాకుండా, ఈ సారి ఉగాది తేదీకి నెల రోజుల ముందే మీ రచనలు పంపించాలి.<br />· అన్ని రచనలూ మాకు చేరవలసిన ఆఖరి రోజు మార్చ్ 4, 2011.<br />· ఒకే రచయిత ఒక్కొక్క ప్రక్రియకూ మూడు ఎంట్రీలు పంపించవచ్చును. వ్రాత ప్రతిలో పదిహేను పేజీల లోపు ఉంటే బావుంటుంది.<br />· తమకు నచ్చిన ఇతివృత్తం రచయితలు ఎన్నుకోవచ్చును.<br />· విదేశాంధ్ర రచయితల అముద్రిత స్వీయ రచనలు మాత్రమే పరిశీలనకు స్వీకరించబడతాయి. స్వంత బ్లాగులు, స్వంత వెబ్ సైట్స్ మొదలైన వాటిల్లో ప్రచురించుకున్న రచనలు పరిగణింపబడవు.<br />· బహుమతి పొందిన రచనలూ, ప్రచురణార్హమైన ఇతర రచనలు కౌముది అంతర్జాల పత్రికలోనూ, "రచన" మాస పత్రిక (హైదరాబాదు) లోనూ, ఇతర పత్రికలోనూ ఆయా సంపాదకుల వీలుని బట్టి, వారి నిర్ణయానుగుణంగానూ ప్రచురించబడతాయి.<br />· ఫలితాలు ఉగాది పర్వదినాన (ఏప్రిల్ 4, 2011) కానీ అంతకు ముందు కానీ ప్రకటించబడతాయి. కాపీ రైట్స్ తమవే అయినా, ఈ లోపుగా తమ ఎంట్రీలను ఇంకెక్కడా ప్రచురించవద్దని రచయితలను కోరుతున్నాం.<br />· విజేతల ఎన్నిక లోనూ, ఇతర విషయాలలోనూ నిర్వాహకులదే తుది నిర్ణయం.<br /></span></span><br /><span style="font-size:130%;"><span style="color:#6600cc;">Last Date to receive entries: MARCH 4, 2011<br /></span><br /></span><span style="color:#006600;"><strong><span style="font-size:130%;">Address to send entries<br />Preferred Method:<br /></span><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;">Electronic Soft copies by e-mail (PDF, JPEG or Gautami/Unicode Telugu fonts)<br /></span></strong></span><a href="mailto:rvanguri@wt.net"><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;"><strong>rvanguri@wt.net</strong></span></a><span style="color:#006600;"><strong><span style="font-size:130%;"><span style="color:#cc33cc;">, and copy to phspvr@physics.emory.edu<br /></span><br />By Fax: <span style="color:#cc33cc;">1866 222 5301</span><br />By Postal/Snail Mail:<br /></span><span style="font-size:130%;"><span style="color:#cc33cc;">Vanguri Foundation of America<br />P.O. Box 1948<br />Stafford, TX 77497<br /><br /></span>For any additional details, please contact<br /><br /></span><span style="font-size:130%;"><span style="color:#cc33cc;">Chitten Raju Vanguri<br />Phone: 832 594 9054<br />E-mail: vangurifoundation@yahoo.com</span><br /><br />OR<br /><br /></span><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;">Pemmaraju Venugopala Rao<br />Phone: 404 727 4297<br />E-mail: phspvr@physics.emory.edu</span></strong></span><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;"> </span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1758900766052598484-2104305807453043267?l=premalo-manam.blogspot.com' alt='' /></div>గీతిక బిhttp://www.blogger.com/profile/10852360684729004058noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1758900766052598484.post-76018576641326026532011-02-03T21:35:00.002+05:302011-02-04T17:48:08.054+05:30<div align="center"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TUrRX_lAaeI/AAAAAAAAA7Y/5fqqbg_eNUE/s1600/1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5569494099330886114" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TUrRX_lAaeI/AAAAAAAAA7Y/5fqqbg_eNUE/s400/1.jpg" border="0" /></a><span style="font-size:130%;color:#330033;"><strong> ఇవి ఏం కాయలో ఎవరికైనా తెలుసా...?</strong></span><br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TUrRX01FdbI/AAAAAAAAA7Q/Bqpt3EHSACs/s1600/2.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5569494096445535666" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TUrRX01FdbI/AAAAAAAAA7Q/Bqpt3EHSACs/s400/2.jpg" border="0" /></a><strong><span style="font-size:130%;color:#ff0000;"> పై వాటిని ఓపెన్ చేస్తే లోపల ఇంకా బోలెడు కాయలున్నాయి...</span></strong><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TUrRXhWI2wI/AAAAAAAAA7I/YKucR699CAA/s1600/3.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5569494091215461122" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TUrRXhWI2wI/AAAAAAAAA7I/YKucR699CAA/s400/3.jpg" border="0" /></a><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TUrRXvtmIHI/AAAAAAAAA7A/4rfUU3dMlTk/s1600/4.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5569494095071944818" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 304px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TUrRXvtmIHI/AAAAAAAAA7A/4rfUU3dMlTk/s400/4.jpg" border="0" /></a><strong><span style="font-size:130%;color:#6600cc;"> మొత్తం అన్నీ ఓపెన్ చేస్తే ఇలా...</span></strong> </div><br /><br />almond photos - seema badam photos - సీమ బాదంకాయలు<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1758900766052598484-7601857664132602653?l=premalo-manam.blogspot.com' alt='' /></div>గీతిక బిhttp://www.blogger.com/profile/10852360684729004058noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-1758900766052598484.post-82988202993544494162011-01-27T19:50:00.002+05:302011-01-27T19:58:18.509+05:30<div align="center"><span style="font-size:130%;color:#6600cc;"><strong>మరుగుజ్జు మనుషులే కాదు... జంతువులూ ఉంటాయా...?</strong></span> <a href="http://4.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TUGAaWVf1JI/AAAAAAAAA60/w-ItAl57YLw/s1600/cow1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5566871804567344274" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TUGAaWVf1JI/AAAAAAAAA60/w-ItAl57YLw/s400/cow1.jpg" border="0" /></a><span style="font-size:130%;"> <span style="color:#6600cc;"><strong>ఉంటాయి. ఈ ఆవుని నేనూ ఇదే చూడడం మరి.</strong></span></span><a href="http://3.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TUGAaDyjHeI/AAAAAAAAA6s/aY0m1MyG1ZU/s1600/cow2.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5566871799588920802" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TUGAaDyjHeI/AAAAAAAAA6s/aY0m1MyG1ZU/s400/cow2.jpg" border="0" /></a><a href="http://1.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TUGAZ6ja9ZI/AAAAAAAAA6k/Y8EMZIMkTCA/s1600/cow3.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5566871797109552530" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TUGAZ6ja9ZI/AAAAAAAAA6k/Y8EMZIMkTCA/s400/cow3.jpg" border="0" /></a> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1758900766052598484-8298820299354449416?l=premalo-manam.blogspot.com' alt='' /></div>గీతిక బిhttp://www.blogger.com/profile/10852360684729004058noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1758900766052598484.post-67573740091355406192011-01-21T10:20:00.000+05:302011-01-21T10:20:20.813+05:30<a href="http://2.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TTkPjYqV30I/AAAAAAAAA6c/2LIMS4Zbr6g/s1600/33.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5564495915182841666" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 79px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TTkPjYqV30I/AAAAAAAAA6c/2LIMS4Zbr6g/s400/33.JPG" border="0" /></a><br /><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#333399;"></span></strong></span><br /><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#333399;"></span></strong></span><br /><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#333399;">తొలి చూపే ప్రేమా...?<br /></span></strong><br /><br /><span style="color:#330000;">ఏకారణమూ లేకుండా తొలిచూపులోనే ప్రేమ పుట్టేస్తుందా...?<br /><br />ప్రేమల్లో తొలిచూపు ప్రేమలూ, మలిచూపు ప్రేమలూ ఉంటాయా...?</span></span><span style="color:#330000;"><br /><br /></span><span style="color:#330000;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1758900766052598484-6757374009135540619?l=premalo-manam.blogspot.com' alt='' /></div>గీతిక బిhttp://www.blogger.com/profile/10852360684729004058noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-1758900766052598484.post-20581323240975624642011-01-19T16:51:00.006+05:302011-04-07T11:50:56.639+05:30<div align="center"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TTbKNENFmpI/AAAAAAAAA6U/uDm-oHinS8s/s1600/radham%2Bmuggu1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5563856715478571666" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TTbKNENFmpI/AAAAAAAAA6U/uDm-oHinS8s/s400/radham%2Bmuggu1.jpg" border="0" /></a><span style="font-size:130%;color:#ff6600;"><strong> ఇది ఎండ వచ్చాక తీసిన ఫొటో</strong></span><br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TTbKM-kQIJI/AAAAAAAAA6M/6oRS2Vj1D8A/s1600/radham%2Bmuggu2.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5563856713965117586" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TTbKM-kQIJI/AAAAAAAAA6M/6oRS2Vj1D8A/s400/radham%2Bmuggu2.jpg" border="0" /></a><span style="font-size:130%;color:#3366ff;"><strong>ఇది వేకువన తీసినది...</strong></span></div><br /><br />radham muggu - muggulu<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1758900766052598484-2058132324097562464?l=premalo-manam.blogspot.com' alt='' /></div>గీతిక బిhttp://www.blogger.com/profile/10852360684729004058noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-1758900766052598484.post-41550620685715580052011-01-19T07:40:00.001+05:302011-01-19T14:36:51.615+05:30<div align="center"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TTZGEpGgbsI/AAAAAAAAA5s/bbJS0ZI4_YU/s1600/goat1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5563711435229392578" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 262px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TTZGEpGgbsI/AAAAAAAAA5s/bbJS0ZI4_YU/s400/goat1.jpg" border="0" /></a><span style="font-size:130%;color:#003300;"> <strong>చాలా బావుంది కదూ..</strong></span><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TTZGDqc5oWI/AAAAAAAAA5k/EPF1b0pKniw/s1600/goat2.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5563711418411884898" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 224px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TTZGDqc5oWI/AAAAAAAAA5k/EPF1b0pKniw/s400/goat2.jpg" border="0" /></a><span style="font-size:130%;color:#006600;"> <strong>చాలా ముద్దుగ తెల్లగా చిన్నగా ఎంత బాగుందో ఇది. కానీ...</strong><br /></span><a href="http://1.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TTZGDcfP9SI/AAAAAAAAA5c/sTdiojA4efA/s1600/goat3.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5563711414663640354" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TTZGDcfP9SI/AAAAAAAAA5c/sTdiojA4efA/s400/goat3.jpg" border="0" /></a><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;"><strong> కానీ... దీనికి మూడు కాళ్ళే ఉన్నాయి.<br /></strong></span><a href="http://3.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TTZGDGXKOwI/AAAAAAAAA5U/gxPbhd8GRHI/s1600/goat4.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5563711408724130562" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TTZGDGXKOwI/AAAAAAAAA5U/gxPbhd8GRHI/s400/goat4.jpg" border="0" /></a><span style="font-size:130%;"> <strong><span style="color:#ff0000;">అయినా.. దానిలో నిస్పృహ లేదు.</span></strong></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1758900766052598484-4155062068571558005?l=premalo-manam.blogspot.com' alt='' /></div>గీతిక బిhttp://www.blogger.com/profile/10852360684729004058noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-1758900766052598484.post-7260464542782950122011-01-16T11:34:00.003+05:302011-04-07T11:50:02.590+05:30<div align="center"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TTKLGiZArLI/AAAAAAAAA4k/rjZTMeLRniw/s1600/10-1-11.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5562661434183167154" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TTKLGiZArLI/AAAAAAAAA4k/rjZTMeLRniw/s400/10-1-11.jpg" border="0" /></a><a href="http://4.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TTKLGtLB3DI/AAAAAAAAA4c/jiCY2hOLdzo/s1600/11-1-11.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5562661437077314610" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TTKLGtLB3DI/AAAAAAAAA4c/jiCY2hOLdzo/s400/11-1-11.jpg" border="0" /></a><a href="http://4.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TTKLGSZaU4I/AAAAAAAAA4U/XZFGzT2uRSI/s1600/12-1-11.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5562661429889880962" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TTKLGSZaU4I/AAAAAAAAA4U/XZFGzT2uRSI/s400/12-1-11.jpg" border="0" /></a><a href="http://3.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TTKLGa3teiI/AAAAAAAAA4M/eW8g04xZbis/s1600/14-1-11.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5562661432164448802" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TTKLGa3teiI/AAAAAAAAA4M/eW8g04xZbis/s400/14-1-11.jpg" border="0" /></a> <span style="color:#3366ff;"><strong>హమ్మయ్య... ఇప్పటికి ముగ్గులయ్యాయి. </strong></span></div><br /><div align="center"><span style="color:#3366ff;"><strong>కానీ అసలైనదుంది ఇంకా... </strong></span></div><br /><div align="center"><span style="color:#3366ff;"><strong>అదేనండీ రధం ముగ్గు...!</strong></span></div><br /><br /><br />muggulu - muggu<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1758900766052598484-726046454278295012?l=premalo-manam.blogspot.com' alt='' /></div>గీతిక బిhttp://www.blogger.com/profile/10852360684729004058noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-1758900766052598484.post-7628160908007674272011-01-04T18:15:00.003+05:302011-01-04T18:24:57.260+05:30<a href="http://2.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TSMWubfnOII/AAAAAAAAA2M/BUN1zud6Cy8/s1600/32.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5558311352015468674" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 94px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TSMWubfnOII/AAAAAAAAA2M/BUN1zud6Cy8/s400/32.JPG" border="0" /></a><br /><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ff6666;"><strong>ఎప్పటికీ ప్రేమించాలా...?<br /></strong></span></span><br /><br /><p><span style="font-size:130%;"></span></p><p><span style="font-size:130%;"></p></span><br /><span style="color:#003300;"><br /><span style="font-size:130%;">నా ఉద్దేశ్యం- ప్రేమించానని తనతో చెప్పడం గురించి కాదు...<br />మనం... మనకు మాత్రమే తెలిసిన మనం<br /><br /></span></span><span style="color:#003300;"></span><span style="font-size:130%;color:#003300;">ఇంకా తనని ప్రేమిస్తున్నామా...?<br />ఎప్పటికీ ప్రేమిస్తూనే ఉంటామా...? అని </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1758900766052598484-762816090800767427?l=premalo-manam.blogspot.com' alt='' /></div>గీతిక బిhttp://www.blogger.com/profile/10852360684729004058noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-1758900766052598484.post-29214106136900649012011-01-02T10:35:00.000+05:302011-01-02T10:29:41.965+05:30<div align="center"><span style="font-size:130%;color:#006600;"><strong>మా ఇంటి సుస్వాగతం...! ఆంగ్ల సంవత్సరాదికి...!! </strong></span></div><div align="center"></div><div align="center"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TR8PpbaK7kI/AAAAAAAAA2E/Kq5RiW7ZJ1s/s1600/1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5557177669605060162" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 312px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TR8PpbaK7kI/AAAAAAAAA2E/Kq5RiW7ZJ1s/s400/1.jpg" border="0" /></a><span style="font-size:130%;color:#ff6600;"><strong><span style="color:#ff0000;"> కొత్త సంవత్సరం మన కష్టాల</span> <span style="color:#000099;">చీకటికి వెలుగు చూపాలని,<br /></span></strong></span><span style="font-size:130%;"><span style="color:#009900;"><strong>నవ్వు రవ్వల పూలు పూయించాలని...<br /></strong></span><br /></span><a href="http://4.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TR8PpPVOrEI/AAAAAAAAA18/ari1LKkk48g/s1600/2.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5557177666363108418" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TR8PpPVOrEI/AAAAAAAAA18/ari1LKkk48g/s400/2.jpg" border="0" /></a><span style="font-size:130%;"> <span style="color:#003300;"><strong>Good Bye 2010...</strong></span></span><span style="font-size:130%;"><br /></div><br /><p align="center"></span><a href="http://2.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TR8Po5MlTUI/AAAAAAAAA10/RqLmsq8NOIE/s1600/3.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5557177660421262658" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TR8Po5MlTUI/AAAAAAAAA10/RqLmsq8NOIE/s400/3.jpg" border="0" /></a><span style="color:#6600cc;"><strong><span style="font-size:130%;"> 2011 ముగ్గు</span></strong></span></p><p align="center"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5557177657177788274" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TR8PotHRz3I/AAAAAAAAA1s/Cbl6sL-gy3A/s400/4.jpg" border="0" /></p><p align="center"><span style="font-size:130%;color:#003300;"><strong>Welcome 2011...</strong></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1758900766052598484-2921410613690064901?l=premalo-manam.blogspot.com' alt='' /></div>గీతిక బిhttp://www.blogger.com/profile/10852360684729004058noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-1758900766052598484.post-72586364221180632412010-12-27T19:17:00.008+05:302011-01-11T20:20:31.513+05:30<a href="http://4.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TRiaE5caJTI/AAAAAAAAA1k/eU--leK5TYc/s1600/31.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5555359549291636018" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 80px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TRiaE5caJTI/AAAAAAAAA1k/eU--leK5TYc/s400/31.JPG" border="0" /></a><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#993399;"><strong><span style="color:#006600;">ప్రేమేనా...?</span> </strong></span><br /><br /><p><span style="font-size:130%;"></span></p><span style="font-size:130%;"><p><br /><br /><span style="color:#6600cc;">ప్రేమంటే ఏదో మనకి తెలియకపోవచ్చు గానీ ఏదైనా ప్రేమో కాదో కన్‌ఫాంగా తెలుస్తుందేమో...<br /><br />సో... మనం చేయాల్సిందల్లా "<span style="color:#006600;"><strong>ప్రేమేనా...</strong></span>" అని ప్రశ్నించుకోవడమే. </span></p><p><span style="color:#ff0000;">ఇది సాక్షి దిన పత్రికలో <strong>లాస్ట్ ఇయర్</strong>.. <strong>మే</strong> నెల <strong>౩</strong> న పబ్లిష్ అయిన పార్ట్. </span></span></p><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><span style="font-size:85%;">prema - love - pyar - mohabbath</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1758900766052598484-7258636422118063241?l=premalo-manam.blogspot.com' alt='' /></div>గీతిక బిhttp://www.blogger.com/profile/10852360684729004058noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-1758900766052598484.post-20737459277475599292010-12-19T07:53:00.002+05:302010-12-19T08:04:22.401+05:30<a href="http://4.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TQ1vBUun1yI/AAAAAAAAA0o/DhG-dE4HO00/s1600/001.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 275px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5552215984152500002" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TQ1vBUun1yI/AAAAAAAAA0o/DhG-dE4HO00/s400/001.jpg" /></a><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TQ1vBJPJRiI/AAAAAAAAA0g/mhR_X8KgqqE/s1600/01.gif"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 300px; DISPLAY: block; HEIGHT: 375px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5552215981067683362" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TQ1vBJPJRiI/AAAAAAAAA0g/mhR_X8KgqqE/s400/01.gif" /></a><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TQ1vAz62vpI/AAAAAAAAA0Y/1xX0QjB3LuI/s1600/03.gif"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 232px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5552215975345438354" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TQ1vAz62vpI/AAAAAAAAA0Y/1xX0QjB3LuI/s400/03.gif" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1758900766052598484-2073745927747559929?l=premalo-manam.blogspot.com' alt='' /></div>గీతిక బిhttp://www.blogger.com/profile/10852360684729004058noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-1758900766052598484.post-88870487563732707872010-12-16T16:46:00.000+05:302010-12-16T16:46:51.267+05:30<div align="center"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TQn0k2AS7UI/AAAAAAAAAz4/gyNNAclGcs4/s1600/aliveni.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 315px; DISPLAY: block; HEIGHT: 400px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5551236929520069954" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TQn0k2AS7UI/AAAAAAAAAz4/gyNNAclGcs4/s400/aliveni.jpg" /></a><br /><span style="color:#000099;"><span style="font-size:130%;">నేను వేసిన...<br />కుదిరీ కుదరని,<br />నేను తీసిన... (ఫొటో తీసిన)<br />వచ్చీ రాని,<br />మరో పెన్సిల్ ఆర్టిది...!</span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1758900766052598484-8887048756373270787?l=premalo-manam.blogspot.com' alt='' /></div>గీతిక బిhttp://www.blogger.com/profile/10852360684729004058noreply@blogger.com26tag:blogger.com,1999:blog-1758900766052598484.post-53160377261386402222010-12-15T07:00:00.001+05:302010-12-15T07:01:27.486+05:30<a href="http://2.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TQgYvKmf_lI/AAAAAAAAAzg/7w-23rueUe8/s1600/30.JPG"><img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 90px; FLOAT: left; HEIGHT: 400px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5550713739312889426" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TQgYvKmf_lI/AAAAAAAAAzg/7w-23rueUe8/s400/30.JPG" /></a><br /><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#3366ff;">ప్రేమని వెతకాలా...? </span></strong></span><br /><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#3366ff;"><br /></span></strong><br /><span style="color:#cc33cc;">ప్రేమ కోసం అన్వేషించే మనం<br />మనలోనూ<br />ప్రేమ ఉందని మర్చిపోతాం.<br />దాన్ని పంచాలన్న ఆలోచనే అస్సలు రాదు మనకి.<br /><br />మనలోనే<br />ప్రేమ ఉందని తెలుసుకుంటే<br />దానికోసం<br />ఎక్కడో తిరగనవసరం లేదేమో... </span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1758900766052598484-5316037726138640222?l=premalo-manam.blogspot.com' alt='' /></div>గీతిక బిhttp://www.blogger.com/profile/10852360684729004058noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-1758900766052598484.post-14309429212369848792010-12-13T07:44:00.003+05:302010-12-13T07:52:30.320+05:30<div align="center"><span style="font-size:130%;"><span style="color:#6600cc;"><strong>ఈత కాయలే కరువైపోతున్నాయ్...<br />ఇక ఈత గెలల్ని చూడ్డమంటే ఈ రోజుల్లో కష్టమేనేమో...</strong></span></span></div><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 300px; DISPLAY: block; HEIGHT: 400px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5549981558706337650" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TQV-0pSo93I/AAAAAAAAAzI/uuYsHk4tgZA/s400/2.jpg" /> <p align="center"> <span style="color:#006600;"><strong><span style="font-size:130%;"><br />ఇది కొబ్బరి పువ్వు...</span></strong></span><br /></p><a href="http://3.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TQWCkkqhAQI/AAAAAAAAAzY/APOKK0Wpvgg/s1600/3.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5549985680632905986" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TQWCkkqhAQI/AAAAAAAAAzY/APOKK0Wpvgg/s400/3.jpg" /></a><a href="http://4.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TQWCkb7LjaI/AAAAAAAAAzQ/XDBqVZ1CBYw/s1600/2.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5549985678286884258" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TQWCkb7LjaI/AAAAAAAAAzQ/XDBqVZ1CBYw/s400/2.jpg" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1758900766052598484-1430942921236984879?l=premalo-manam.blogspot.com' alt='' /></div>గీతిక బిhttp://www.blogger.com/profile/10852360684729004058noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1758900766052598484.post-20166123355586602512010-12-08T13:35:00.001+05:302010-12-08T13:36:06.325+05:30<a href="http://1.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TP86jCJLHfI/AAAAAAAAAy4/L_jnR_T3T6U/s1600/29.JPG"><img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 83px; FLOAT: left; HEIGHT: 400px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5548217639488921074" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TP86jCJLHfI/AAAAAAAAAy4/L_jnR_T3T6U/s400/29.JPG" /></a><br /><br /><br /><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#cc33cc;">విజాతి ప్రేమ</span></strong><br /><br /><span style="color:#006600;">నువ్వూ నేనూ ఒకటే.<br />మరి మన ఇష్ట, అయిష్టాలు ఒక్కటేనా..? </span></span><br /><span style="font-size:130%;"><span style="color:#006600;"><br />కాకపోయినా-<br />మన మధ్య ప్రేమ ఉన్నట్టేనా...?<br /><br /></span></span><span style="font-size:130%;"><span style="color:#006600;"></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1758900766052598484-2016612335558660251?l=premalo-manam.blogspot.com' alt='' /></div>గీతిక బిhttp://www.blogger.com/profile/10852360684729004058noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-1758900766052598484.post-66519515659530988902010-11-30T08:44:00.000+05:302010-11-30T08:44:46.260+05:30<a href="http://2.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TPPBuePntFI/AAAAAAAAAyQ/X5xJcyCgSs4/s1600/28.jpg"><img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 84px; FLOAT: left; HEIGHT: 400px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5544988570359936082" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TPPBuePntFI/AAAAAAAAAyQ/X5xJcyCgSs4/s400/28.jpg" /></a><br /><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#ff0000;">ప్రేమలో కోరిక ఉంటుందా...?</span></strong> </span><br /><span style="font-size:130%;"><div align="justify"><br /><br /><span style="color:#6600cc;">ఎందుకో.. ఈ ప్రశ్న ఎన్నోసార్లు (ఇప్పటికీ) పదే పదే ఆలోచనల్లోకొస్తుంటుంది. ఈ ప్రశ్నని నా తలపుల్లోకి తెచ్చిన సంఘటనని తరచి చూసి జవాబుకోసం వెదుక్కుంటాను.<br /><br />కానీ చివరికి... అప్పుడెప్పుడో తనిచ్చిన జవాబుతో మాత్రమే నేను సమాధానపడగలుగుతాను ఇప్పటికీ.<br /><br />ఇది (<span style="color:#ff0000;"><strong>ప్రేమలో కోరిక ఉంటుందా...?</strong></span>) <span style="color:#cc33cc;"><strong>April 12, 2009</strong></span> న సాక్షి ఫన్‌డేలో అచ్చయ్యింది. </span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1758900766052598484-6651951565953098890?l=premalo-manam.blogspot.com' alt='' /></div>గీతిక బిhttp://www.blogger.com/profile/10852360684729004058noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-1758900766052598484.post-44697770011552352732010-11-26T21:30:00.000+05:302010-11-26T21:31:52.037+05:30<a href="http://1.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TO9OFgHhQ3I/AAAAAAAAAyI/vDGmzSnap3k/s1600/27.JPG"><img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 98px; FLOAT: left; HEIGHT: 400px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5543735522744157042" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TO9OFgHhQ3I/AAAAAAAAAyI/vDGmzSnap3k/s400/27.JPG" /></a><br /><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#ff0000;">తను ప్రేమించి ఉండకూడదా...?</span></strong> </span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="color:#3366ff;">తను మన జీవితంలోకి రాకముందు </span></span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="color:#3366ff;">వేరెవర్నో ఇష్టపడో... ప్రేమించో ఉంటే...?</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1758900766052598484-4469777001155235273?l=premalo-manam.blogspot.com' alt='' /></div>గీతిక బిhttp://www.blogger.com/profile/10852360684729004058noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-1758900766052598484.post-7391898092795845742010-11-22T10:06:00.001+05:302010-11-22T10:07:01.320+05:30<a href="http://2.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TOnsubRt_SI/AAAAAAAAAxg/gm0M-dUwhkI/s1600/26.JPG"><img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 132px; FLOAT: left; HEIGHT: 400px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5542221098796317986" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TOnsubRt_SI/AAAAAAAAAxg/gm0M-dUwhkI/s400/26.JPG" /></a> <span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#330033;">ప్రేమతో...</span></strong><br /></span><br /><span style="font-size:130%;"><span style="color:#3366ff;">నెలవంకలా నా జీవితంలోకి<br />తొంగిచూసిన నీ ఆగమనాన్ని<br />ఆస్వాదించడంలో పడి... </span></span><br /><span style="font-size:130%;"><span style="color:#3366ff;"><br />నీ నిష్క్రమణని<br />జీర్ణించుకోలేక కలతపడుతున్న<br />నాకు,<br /><br />నీ జీవితాన్నే అర్పించిన<br />నీకు...<br /><br />ప్రేమతో </S pan></span><br /><br /><br /></span><span style="font-size:130%;"></span><span style="font-size:130%;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1758900766052598484-739189809279584574?l=premalo-manam.blogspot.com' alt='' /></div>గీతిక బిhttp://www.blogger.com/profile/10852360684729004058noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1758900766052598484.post-58399847134380766352010-11-08T15:47:00.002+05:302010-11-08T15:51:47.748+05:30<div align="center"><span style="font-size:130%;">నా కథల్ని ఈ నెల (నవంబరు)<span style="color:#6600cc;"> </span><span style="color:#330099;"><strong>"</strong><strong>రచన మాస </strong></span><strong><span style="color:#330099;">పత్రిక"</span></strong>లోని <span style="color:#cc33cc;">సాహితీ </span><span style="color:#cc33cc;">వైద్యం</span>లో క్లుప్తంగా వివరించి, విశ్లేషించి... సలహాలు, సూచనలు చేసిన <strong><a href="http://aksharajalam.wordpress.com/"><span style="color:#ff6600;">వసుంధర</span></a></strong> గారికి </span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">నా హృదయపూర్వక ధన్యవాదాలు. </span><a href="http://3.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TNfH65NqqyI/AAAAAAAAAw4/AJvszS44fLk/s1600/1.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 274px; DISPLAY: block; HEIGHT: 400px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5537114081479797538" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TNfH65NqqyI/AAAAAAAAAw4/AJvszS44fLk/s400/1.jpg" /></a><br /><span style="font-size:130%;">అంతే కాక- <strong><span style="color:#3366ff;">వంగూరి ఫౌండేషన్</span></strong> మరియు <span style="color:#3366ff;"><strong>ఆంధ్ర ప్రభ</strong></span> డైలీ వారు నిర్వహించిన<br /><span style="color:#006600;"><strong>మొట్టమొదటి రచయిత్రుల కథల </strong></span><span style="color:#006600;"><strong>పోటీ</strong></span>లో బహుమతి పొంది, ప్రచురితమైన<br />(నా కథతో సహా) అయిదు కథల్నీ సాహితీ వైద్యంలో పేర్కొని<br />మీ అమూల్యమైన అభిప్రాయాన్ని, సవిమర్శనీ... వ్రాసినందుకు<br />వారందరి తరఫున నా ధన్యవాదాలు.<br /></span><a href="http://4.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TNfH6oyw0YI/AAAAAAAAAww/pMueU228Lx4/s1600/2.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 277px; DISPLAY: block; HEIGHT: 400px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5537114077071987074" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TNfH6oyw0YI/AAAAAAAAAww/pMueU228Lx4/s400/2.jpg" /></a><a href="http://1.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TNfH6dgafsI/AAAAAAAAAwo/iRt1cQni4VE/s1600/3.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 278px; DISPLAY: block; HEIGHT: 400px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5537114074042236610" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TNfH6dgafsI/AAAAAAAAAwo/iRt1cQni4VE/s400/3.jpg" /></a> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1758900766052598484-5839984713438076635?l=premalo-manam.blogspot.com' alt='' /></div>గీతిక బిhttp://www.blogger.com/profile/10852360684729004058noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1758900766052598484.post-55165813996751685012010-11-03T12:25:00.000+05:302010-11-03T12:25:37.708+05:30<a href="http://1.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TNEGlff4c4I/AAAAAAAAAwA/m0zBs4GFj70/s1600/25.JPG"><img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 101px; FLOAT: left; HEIGHT: 400px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5535212658195198850" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TNEGlff4c4I/AAAAAAAAAwA/m0zBs4GFj70/s400/25.JPG" /></a><br /><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#ff0000;">మాటే మంత్రమా... ?<br /></span></strong><br /><br /><span style="color:#6633ff;">ప్రేమించడంలో మాటల ప్రాధాన్యత ఎంత...?<br /><br />ఎక్కువగా మాట్లాడుకునే ఓ జంటకీ, చాలా తక్కువగా మాట్లాడుకునే మరో ప్రేమ జంటకీ మధ్యనున్న బంధంలో తేడా ఏమన్నా ఉంటుందా...? </span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1758900766052598484-5516581399675168501?l=premalo-manam.blogspot.com' alt='' /></div>గీతిక బిhttp://www.blogger.com/profile/10852360684729004058noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1758900766052598484.post-69957109105541399522010-11-01T10:20:00.003+05:302010-11-01T10:23:52.598+05:30<div align="center"><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#000000;">ఈ నవంబర్ నెల కౌముదిలో నా కవిత...</span></strong></span></div><div align="center"><span style="color:#6600cc;"><strong><span style="font-size:130%;"><span style="color:#000000;">దాని లింక్ </span><span style="color:#6600cc;">"</span></span><a href="http://www.koumudi.net/Monthly/2010/november/index.html"><span style="color:#6600cc;"><span style="font-size:130%;">నేటి బతుకు</span></span></a>"</strong></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1758900766052598484-6995710910554139952?l=premalo-manam.blogspot.com' alt='' /></div>గీతిక బిhttp://www.blogger.com/profile/10852360684729004058noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1758900766052598484.post-70899259658184769612010-10-31T07:00:00.002+05:302010-11-01T08:05:15.260+05:30<div align="justify"><span style="color:#006600;">ఓ చల్లని సాయంత్రం వేళ...<br /><br />నల్లగా నిగనిగలాడుతున్న రోడ్డు మీద మధ్యస్త వేగంతో ఓ మోటార్ బైక్... దాని మీద అందమైన ఓ జంట, ఆమె ఒడిలో అపురూపంగా, అతి సున్నితంగా ఉన్న ఏడాది బాబు. ప్రసన్నంగా, ఆహ్లాదంగా ఉన్న వాళ్ళని చూడగానే అర్థమవుతోంది వాళ్ళ మధ్య ఆనందం నిండి ఉందని.<br /><br />అతనో ప్రభుత్వోద్యోగి. ఆమె గృహిణి. వాళ్ళ మధ్య కొత్తగా చిగురేసిన కొమ్మ ఆ బుడతడు. ఏ బాధలు, బాదరబందీలూ లేని వాళ్ళ సంసారం చాలా హాయిగా సాగిపోయేది(దే).<br /><br />చల్లగా ఉన్న సాయంత్రానికి చీకటి తోడయ్యింది. సూర్యుడి నిష్క్రమణతో వచ్చిన చీకటి కాదది... మేఘాల ఆగమనంలోని మసక అది. మబ్బులు వచ్చీరావడంతోనే కురవడం మొదలుపెట్టాయి.<br /><br />వానని తొలిసారిగా చూస్తున్న బాబు గమ్మత్తుగా ఆకాశం వంక చూస్తున్నాడు. 'వర్షం పెరుగుతోంది.. బాబు తడిచిపోతాడామో.. త్వరగా ఇంటికెళ్ళాలి...' అన్న ఆత్రం ఆమెది. 'అబ్బ.. చలిగా ఉంది. హ్యాప్పీగా ఓ క్వార్టరేస్తేనా...' అతని ఆలోచన అది. </span></div><span style="color:#006600;"><div align="justify"><br /></span><span style="color:#cc0000;"><strong>~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~</strong> </span></div><span style="color:#cc0000;"></span><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TMz4ZjFxStI/AAAAAAAAAv4/YW2N4BQkWU4/s1600/aavishkarana.bmp"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 246px; DISPLAY: block; HEIGHT: 400px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5534071159931357906" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TMz4ZjFxStI/AAAAAAAAAv4/YW2N4BQkWU4/s400/aavishkarana.bmp" /></a><br /><span style="color:#3366ff;">ఇలా ఆలోచించే వాళ్ళు మన చుట్టూ ఉన్న సమాజంలో (ఈ రోజుల్లో) చాలా మందే ఉన్నారు. ఆమె ఆలోచనలకీ, అతని ఆలోచనలకీ ఉండే బేధం చాలా విషయాల్లో, చాలా సంఘటనల్లో మనం చూస్తూనే ఉంటాం. ఆలోచనల వరకైతే పర్లేదు. కానీ కొందరు పక్కనున్న వాళ్ళని పట్టించుకోకుండా తమకనిపించిందే తడవు, గజానికొకటిగా వెలుస్తున్న బారుల ముందు నుంచుంటారు. తాగిన తర్వాత మనసే కాదు నోరూ ఆధీనంలో ఉండదు. ఆ మైకంలో పరిస్థితులు అదుపుతప్పి చేజారితే... ...? ప్రయాణం... ప్రాణాపాయం అయితే...?<br /><br />తప్పు ఒక్కరే చేసినా దాని పర్యవసానం అనుభవించాల్సింది మాత్రం కుటుంబ సభ్యులంతా. ఇది నూరుపాళ్ళూ కాదనలేని నిజం. ఇది ఎంత నిజమో... వాళ్ళ అలవాటుని మానిపించాలని ప్రయత్నించే వాళ్ళు వీరి పక్కనే ఉంటారన్నదీ అంతే నిజం.<br /><br />అలాంటి వాళ్ళ కోసమే <span style="color:#cc33cc;"><strong><em>శ్రీదేవి మురళీధర్</em></strong></span> గారు తాపత్రయపడి వ్రాసి, మనకందిస్తున్న <strong><span style="color:#cc33cc;">ఆవిష్కరణ</span></strong> అనే ఈ పుస్తకం. </span></div><span style="color:#3366ff;"><div align="justify"><br />ఈ పుస్తకం... తాగే వారి కోసమే కాదు, ఆల్కహాలిక్ అలవాటుని మానిపించాలనుకునే వాళ్ళ కోసం కూడా. ఎందుకంటే దీన్లో ఆల్కహాల్ అలవాటున్న వారి పిల్లల మీద ఆల్కహాలిక్‍ల ప్రభావం ఎలా ఉంటుంది అన్నదీ, దీన్ని మాన్పించే డిఎడిక్షన్ సెంటర్ల అడ్రసులూ ఉన్నాయి. మీకు తాగే అలవాటుండి, మానాలనుకుంటే లేదా ఎవరిచేతనైనా మానిపించాలని మీరు అనుకుంటున్నట్లయితే ఈ పుస్తకాన్ని మిస్ కాకండి. </div><div align="justify"></span><br /><span style="color:#3366ff;">మీకు ఈ పుస్తకం కావాలంటే, దీని గురించిన వివరాలు తెలుసుకోవాలనుకుంటే ఈ మెయిల్‍ ఐడీ <strong><span style="color:#cc33cc;">projectnishedh@gmail.com</span></strong> కి మెయిల్ చెయ్యండి. పుస్తకం (<span style="color:#cc33cc;"><strong>పూర్తి ఉచితంగా</strong></span><span style="color:#3366ff;">) కావాలనుకునే</span> వారు క్రింది అడ్రస్‍ని కాంటాక్ట్ చెయ్యండి. </span></div><span style="color:#3366ff;"><div align="justify"><br /></span><strong><span style="color:#cc33cc;">V.B.Raju Social Health Foundation<br />'Sravana' 2-2-19/1, D.D.Colony,<br />Hyderabad - 500 007 </span></strong></div><strong><span style="color:#cc33cc;"><div align="justify"></span></strong><br /><span style="color:#3366ff;"><em><strong><span style="color:#000099;">చిన్న అభ్యర్థన</span>:</strong></em> <strong>మీకు తెలిసిన ఈ వివరాలని అవసరమున్న నలుగురికీ పంచండి.<br /></strong></span><br /><span style="color:#003300;"><span style="font-size:130%;color:#ff0000;"><strong>*</strong></span>ఈ పుస్తకాన్ని వ్రాసి, సమాజ సేవ (శ్రేయస్సు) కోసం తపన పడుతున్న <strong>శ్రీదేవి</strong> గారికి నా హృదయపూర్వక ధన్యవాదాలు. </span><span style="font-size:130%;color:#ff0000;"><strong>*</strong></span></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;color:#ff0000;"><br /><span style="font-size:85%;color:#000000;">Sreedevi Muralidhar - Aavishkarana - children of Alcoholics - An understanding</span></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1758900766052598484-7089925965818476961?l=premalo-manam.blogspot.com' alt='' /></div>గీతిక బిhttp://www.blogger.com/profile/10852360684729004058noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1758900766052598484.post-89831817228057778702010-10-26T21:23:00.000+05:302010-10-27T05:39:34.756+05:30<a href="http://2.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TMbnTj7DYAI/AAAAAAAAAvQ/suiMWQVAuRs/s1600/24.JPG"><img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 98px; FLOAT: left; HEIGHT: 400px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5532363515517689858" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TMbnTj7DYAI/AAAAAAAAAvQ/suiMWQVAuRs/s400/24.JPG" /></a><br /><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#663333;"><span style="font-size:+0;"></span></span></strong></span><br /><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#663333;">ప్రేమ ఒక భావమా...?</span></strong> </span><br /><span style="font-size:130%;"><br /><br /><span style="color:#3366ff;">ఆనందం, బాధ, కోపం, సంభ్రమం, దు:ఖం, సుఖం,... వీటిలాగే ప్రేమ కూడా ఒక భావమా...?<br /><br />సంతోషం, విసుగు, కోపాల్లాగే ప్రేమ కూడా (ఒక్కోసారి) అప్పుడప్పుడూ మనలోకి వచ్చిపోతుంటుందా...?<br /><br />అన్ని భావాల్లాగే మన మనసులో పుట్టి అంతమైపోయే ఒక భావనా ప్రేమంటే...?<br /><br /></span></span><span style="font-size:130%;"><span style="color:#3366ff;"></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1758900766052598484-8983181722805777870?l=premalo-manam.blogspot.com' alt='' /></div>గీతిక బిhttp://www.blogger.com/profile/10852360684729004058noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1758900766052598484.post-78924279315936827192010-10-25T05:55:00.000+05:302010-10-25T05:55:32.908+05:30<div align="center"><span style="font-size:130%;"></span><a href="http://1.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TMTNyasRARI/AAAAAAAAAvI/ZkLnBXRcBTo/s1600/1.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5531772508359950610" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TMTNyasRARI/AAAAAAAAAvI/ZkLnBXRcBTo/s400/1.jpg" /></a><strong><span style="color:#006600;"> <span style="font-size:130%;">మా ఇంటి ఎదురుగా ఉన్న చెట్టు మీద నిన్న సాయంత్రం కనిపించిందీ పసర పాము. </span></span></strong><div align="center"><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#006600;">నల్ల వృత్తంలో ఉన్నది దాని తల.</span></strong></span><span style="font-size:130%;"><br /><br /></div></span><a href="http://2.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TMTLIZJG1XI/AAAAAAAAAu4/WAwozc8nXe8/s1600/2.jpg"><span style="font-size:130%;"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5531769587366286706" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TMTLIZJG1XI/AAAAAAAAAu4/WAwozc8nXe8/s400/2.jpg" /></span></a> <span style="font-size:130%;"><span style="color:#006600;"><strong>చెట్ల మీద ఉండే ఈ పసర పాము ఆకుల్లో కలిసిపోయేలా పచ్చగా ఉంటుంది. </strong></span></span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;"><span style="color:#006600;"><strong>ఇది చాలా ప్రమాదకరమట...</strong></span><br /><br /></div></span><a href="http://2.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TMTLHzUcxxI/AAAAAAAAAuw/-jnLKX6a3I4/s1600/3.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5531769577213314834" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TMTLHzUcxxI/AAAAAAAAAuw/-jnLKX6a3I4/s400/3.jpg" /> <p align="center"></a><span style="font-size:130%;"><span style="color:#006600;"><strong>దాని తల నోటి దగ్గరకు వచ్చేసరికి సూదిగా, మొనదేలిన ఈటెలా ఉంది.<br />ఇది అన్నిపాముల్లా ఒంటి మీద కాటు వెయ్యకుండా నెత్తిమీద పొడుస్తుందంటారు. </strong></span></span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#006600;">మనిషి కూడా చనిపోతాడట.<br /></span><span style="color:#006600;">మరి ఎంత వరకు నిజమో...! </span></strong></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1758900766052598484-7892427931593682719?l=premalo-manam.blogspot.com' alt='' /></div>గీతిక బిhttp://www.blogger.com/profile/10852360684729004058noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-1758900766052598484.post-32534757204761422632010-10-20T15:46:00.009+05:302010-10-20T16:57:49.785+05:30<a href="http://3.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TL7BreR14mI/AAAAAAAAAuQ/VyAr9-vXfA4/s1600/23.JPG"><img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 77px; FLOAT: left; HEIGHT: 320px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5530070345063981666" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TL7BreR14mI/AAAAAAAAAuQ/VyAr9-vXfA4/s320/23.JPG" /></a><br /><span style="font-size:130%;"><span style="color:#990000;"><strong>సున్నితత్వం</strong><br /></span><br /><br /></span><span style="color:#3366ff;"><span style="font-size:130%;">మనసుకి సున్నితత్వం ఉండాలా...?<br /><br /><strong>ఉండాలేమో...</strong> </span></span><br /><span style="color:#3366ff;"><span style="font-size:130%;"><br />మన ఆలోచనల్లో, మన మాటల్లో, మనం చేసే పనుల్లో... సున్నితత్వం ఉంటే మనలో ప్రేమ భావాలకీ చోటున్నట్లే...! </span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1758900766052598484-3253475720476142263?l=premalo-manam.blogspot.com' alt='' /></div>గీతిక బిhttp://www.blogger.com/profile/10852360684729004058noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1758900766052598484.post-33242524289399643782010-10-13T10:35:00.001+05:302010-10-13T10:37:50.634+05:30<div align="justify"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TLU8hEbYRhI/AAAAAAAAAuI/Lrp9clKcSSU/s1600/22.JPG"><img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 79px; FLOAT: left; HEIGHT: 320px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5527390656489080338" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TLU8hEbYRhI/AAAAAAAAAuI/Lrp9clKcSSU/s320/22.JPG" /></a><br /><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#ff0000;">ఇవ్వడమా..? తీసుకోవడమా..?<br /></span></strong></span><br /><span style="font-size:130%;"><br /><span style="color:#333399;">ప్రేమంటే ఇవ్వడమా, తీసుకోవడమా...?<br /><br />మనలో చాలా మందిమి తీసుకుంటామే కానీ ఇవ్వడానికి ప్రయత్నించమేమో.<br /><br />ఇవ్వాలంటే వస్తువులే అని అర్థం మనకి. కానీ ఇవ్వడమంటే వస్తువుల్ననే కాదు... సమయాన్ని, ఆనందాన్ని కూడా</span>. </span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1758900766052598484-3324252428939964378?l=premalo-manam.blogspot.com' alt='' /></div>గీతిక బిhttp://www.blogger.com/profile/10852360684729004058noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-1758900766052598484.post-38810573675056320202010-10-12T07:59:00.010+05:302010-12-15T14:46:26.238+05:30<div align="center"><span style="color:#ff6600;"><span style="font-size:130%;">రచయిత్రుల కథల పోటీలో <strong><span style="color:#6633ff;">బహుమతి పొందిన నా కథ</span></strong>... <span style="color:#006600;"><strong>10 అక్టోబరు 2010</strong></span> నాటి ఆంధ్ర ప్రభ దినపత్రిక ఆదివారం అనుబంధంలో అచ్చయ్యింది.<br />అది మీ కోసం ఇక్కడ... </span></span></div><div align="center"><span style="color:#ff6600;"><span style="font-size:130%;"><br /><strong><span style="color:#ff0000;">ధర్మ సమ్మూఢ చేతా:పృచ్ఛామి</span></strong></span></span></div><span style="color:#ff6600;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-size:0;"></span><div align="justify"><br /><span style="color:#3366ff;">మంచు తుంపరల్లా మొదలైన చినుకులు క్రమేపీ పెద్దవవుతూ లయతో కూడిన శబ్దం చేస్తున్నాయి. దారి ప్రక్కలనున్న మట్టిలోంచి సన్నటి నీటిపాయ ఉరకలేస్తూ ముందుకు పారుతోంది. అదో గమ్యం తెలీని ప్రయాణం... పల్లాన్ని వెతుక్కుంటూ.<br /><br />వాలుగా పడుతున్న చిరు చినుకులు అప్పుడొకటి అప్పుడొకటి వచ్చి బాల్కనీలో కూర్చున్న నన్నూ తడుపుతున్నాయి. వాటికి తోడుగా రివ్వున గాలి. కానీ ఇవేవీ నా ఆలోచనల్ని ఆపలేకపోతున్నాయి.<br /><br />జడ్జిగా ఉన్న నా ఇన్నేళ్ల సర్వీసులో ఇలాంటి కేసుని నేనెప్పుడూ చూడలేదు. నాకే కాదు...ఎవరికీ ఇలాంటి కేసు అనుభవంలోకి వచ్చి వుండదు. సంకట స్థితి అన్న మాటకర్థం ఇప్పుడు బాగా తెలుస్తోంది నాకు.<br /><br />ఎవరయినా నష్టపోయినప్పుడు, దెబ్బతిన్నప్పుడు, మోసపోయినప్పుడు, ఇలా వివిధ కారణాల్తో కోర్టుకు వస్తారు. కానీ ఇలాంటి విషయంలో కూడా న్యాయం కోసం కోర్టుకి వస్తారా...? అదీ ఒక జంతువు మీద...!<br /><br />కింది కోర్టుల్లోలాగానే జంతువుమీద కేసేంటని నేనూ కేసును కొట్టివేసేదాన్నే. కానీ అతను పిటీషన్లో పేర్కొన్న కారణం నన్ను ఆలోచింపజేసింది. ఆ పిటీషన్లో అతను చెప్పిన కారణం...<br /><br />మేం కోర్టుకు ఎందుకు వస్తాం...? న్యాయం జరగాలనే కదా. ఇక్కడ న్యాయం అంటే ఏంటి.. నా తరఫు మనిషిని ఎవరో చంపారు లేదూ రేప్‌ చేశారు. దానికి మీరిచ్చే న్యాయంవల్ల చనిపోయిన వాళ్లు లేచొస్తారా? రేప్‌ కాబడ్డ వాళ్ల శీలం తిరిగొస్తుందా...? అవేవీ రావు. మీరు వాళ్లకి వేసే శిక్షను బట్టి మా మనసుకు తృప్తి కలుగుతుంది. మరి నా మనసుకి ఎలా తృప్తి కలుగుతుంది...? నేను దాన్ని చంపితే న్యాయపరంగా తప్పు. మరి మీరూ శిక్ష వేయక, నేనూ శిక్షించక...కన్న బిడ్డను పోగొట్టుకున్న నా మనసు శాంతించేదెలా...?'<br /><br />ఇవీ...ఆ పిటీషన్లోని వాక్యాలు<br /><br />అతని బాధ నాకర్థమైంది.<br /><br />ఎన్నో కేసులకి తీర్పులిచ్చాను మరింకెన్నో కేసుల్ని, తీర్పుల్నీ చూశాను. కోర్టుకు వచ్చేవాళ్లందరూ న్యాయం చెయ్యమనే వస్తారు. చాలా కేసుల్లో న్యాయమంటే వాళ్లకు జరిగిన అన్యాయాన్ని సరిదిద్దమని కాదు. తమకు అన్యాయం చేసిన వాళ్లను శిక్షించడమే న్యాయమంటే వాళ్ల దృష్టిలో. ఆ శిక్షను చూసి సంతృప్తి చెంది వాళ్లకు జరిగిన అన్యాయాన్ని మర్చిపోతారు. కొన్ని కేసుల్లో వాళ్లకు కావాల్సిన న్యాయం ఆస్థి పరంగా ఉన్నా ఎక్కువ కేసుల్లో ఆత్మ తృప్తే వారు కోరుకునే న్యాయం. అందుకే కేసును మేజిస్ట్రేట్‌ కోర్టులోలాగా కొట్టివేయలేకపోయాను.<br /><br />ఇది ఒక కారణమైతే ఇంకో కారణం అతని గుండె కోతని నేను అర్థం చేసుకోగలను...ఎందుకంటే నాదీ అదే పరిస్థితి కాబట్టి. అతని కూతురు శాశ్వతంగా దూరమై పోతే... నా కొడుకు... ఇంత విశాల భారతావనిని కుగ్రామమనీ, ఇక్కడుండలేననీ, విదేశాల బాటపట్టాడు. అందులో నా తప్పూ ఉంది. ఉన్నత విద్య కోసం వాణ్ణి నేనే ఎబ్రాడ్‌ పంపాను. వాడికక్కడి పైపై మెరుగులు నచ్చి ఈ పూర్‌ ఇండియాకి రానన్నాడు.<br /><br />కానీ...అతను, ఆమె చేసిన తప్పేంటి...? వాళ్లకెందుకీ శిక్ష...?<br /><br />వాళ్ల తప్పేంలేదనేగా నాకింత ధర్మ సంకటం. తప్పంతా ఆ ఆంబోతుదే. కానీ వాళ్లకి న్యాయం చేసేదెలా...?<br /><br />అంతులేని ప్రశ్నల్తో మెదడు వేడెక్కడం తెలుస్తోంది.. అంతటి చలిలోనూ...!<br /><br />నాకింత అన్యాయం జరిగితే కోర్టుకి కాకుండా ఎక్కడికి వెళ్లగలను...? కోర్టులోనే నాకు న్యాయం దొరక్కపోతే ఇంకెక్కడ వెదకను దాన్ని...? దీనంగా అడుగుతున్న అతని రూపంతోపాటూ కేస్‌ షీట్‌లోని విషయాలు, ఉదయం జరిగిన ఆర్గ్యుమెంట్‌ కళ్లముందు మెదిలాయి.<br /><br />ఈ కేసులో వాది భరత్‌ విజయవాడలోని ఒక వ్యాపారవేత్త. అతనికి పెళ్లైన ఐదేళ్లకి లేక లేక పుట్టిందట దివ్య. పాపకి నిండా రెండేళ్లైనా నిండకుండానే ఓ రోజు... వాకిట్లో ఆడుకుంటున్న పాపాయిని ఓ ఆంబోతు కొమ్ముల్తో కుమ్మి రోడ్డు మీదకి ఈడ్చుకొచ్చి చీల్చి చెండాడిందట.<br /><br />కావాల్సినంత ఆస్థి అంతస్తులున్నా అనుభవించడానికి బిడ్డలు లేరు. ఇందులో తప్పెవరిది...? ఆ దు:ఖం నుంచి బయటపడి 'ఇలాంటి పరిస్థితి', ఈ గుండె కోత మరో 'కన్న గుండె'లకి వద్దు... ఇలా ఇంకెవరూ బలి కారాదంటూ ఆ ఆంబోతు మీద కేసు వేశాడట భరత్‌.<br /><br />కేసు కింది కోర్టులన్నిట్లోనూ కొట్టివేయబడి ఇప్పుడు ఈ జిల్లా కోర్టుకు వచ్చింది. మొదటి విచారణ జరిగిన రోజు నాకు బాగా పరిచయస్తుడైన మేజిస్ట్రేట్‌ కోర్టు జడ్జి ఫోన్‌ చేసి, ''చందన గారూ... ఇది పెద్ద విషయమా..? దీనికి మానవ మాత్రులం మనమేం చెయ్యలేం...'' అనడం నాకింకా గుర్తే.<br /><br />ఆ సంఘటన జరిగినప్పుడు ప్రత్యక్షంగా ఆ ఇంటి చుట్టుపక్కల వాళ్లు కోర్టులో సాక్ష్యం చెప్పడానికి వచ్చి... 'అంతా శివుడాజ్ఞ. నందీశ్వరుడు ఎందుకిలా చేశాడో...' అనడం నన్ను విస్మయానికి గురిచేసింది.<br /><br />కేసులో ప్రతివాది ఆంబోతు తరఫున వాదించడానికి పబ్లిక్‌ ప్రాసిక్యూటర్ని వేయాల్సివచ్చింది. వాయిదాలు, విచారణలు ఈ రోజుతో పూర్తయ్యాయి. రెండు వైపుల వారూ చాలా బలంగా వాదించారు. ఇద్దరి వాదనల్లోనూ అర్థముంది. వారి వాదనలు చెవుల్లో ప్రతిధ్వనిస్తూనే ఉన్నాయింకా.<br /><br />''యువరానర్‌..! ఆ ఆంబోతు మూగప్రాణి. దానికి నోరు లేదు. దాని వాదన చెప్పుకోలేదు. దానికి న్యాయం జరగడం కోసం...'' పబ్లిక్‌ ప్రాసిక్యూటర్‌ మాటలు పూర్తి కాకుండానే భరత్‌ తరఫున లాయర్‌ రత్నశేఖర్‌ ఖంగున గొంతు విప్పాడు.<br /><br />''అది మూగప్రాణి. చెప్పుకోలేదు. మరి మనిషికి నోరుంది. బాధ చెప్పుకుంటున్నాడు. నా క్లయింట్‌ చెప్పుకుంటున్నదీ అదే. ఐదేళ్ల తర్వాత లేకలేక పుట్టిన తన కూతురి హత్య ఆయనకి తీరని దు:ఖమే. మరి నోరు తెరిచి బాధని చెప్పినా ఈ సమాజం పట్టించుకోవట్లేదని మనం మర్చిపోతున్నాం. అంటే చెప్పుకున్నా ఉండని రక్షణ, అభయం చెప్పకుంటే వస్తుందన్నమాట. ఎంత హాస్యాస్పదం...! అడగందే అమ్మైనా పెట్టదంటారు. కానీ మీరు అడక్కపోతేనే న్యాయం చెయ్యాలన్నట్లు మాట్లాడుతున్నారు.'' పి.పి వంక చూస్తూ అడిగాడు రత్నశేఖర్‌.<br /><br />''అయితే మీరేమంటారు...? పాపపోయిందని, హత్య చేసిన నేరానికి ఆంబోతుని వధించమంటారా..? అప్పుడు దానికీ మనకీ తేడా ఏముంది...? ఒక జీవిని చంపడం పాపం కదా...?'' పబ్లిక్‌ ప్రాసిక్యూటర్‌ పాప పుణ్యాల గురించి చెప్పబోయాడు.<br /><br />''పాపమా...! అవి మనుషుల్ని చీల్చి చంపడం పాపం కాదు... కానీ అవి చేసిన తప్పుకి మనం శిక్షించడం మాత్రం పాపమా...?'' రత్న శేఖర్‌ ఆవేశంగా అడిగాడు.<br /><br />''పాపమే. వాటికి బుద్దీ జ్ఞానం విచక్షణ లేవు. మనకా విచక్షణుంది...''<br /><br />''అవును... ఉంది కాబట్టే వాటికున్న విలువ కూడా మనకి లేదు. ఒక జంతువు మనిషిని చంపితే పట్టించుకోం మనం. అదే... మనిషి జంతువుని చంపితే ఆ మనిషిని శిక్షించే వరకూ వదలం. మూగ జంతు రక్షణ, కారుణ్య సంఘం అంటూ మనిషిని కుళ్ల బొడుస్తాం. యువరానర్‌...! మనం ఒక పశువుని కాపాడాలని చూస్తాం. ఒక పులి, జింక, ఏనుగు... ఏదైనా అవ్వచ్చు. కానీ అవి...? మొన్నటికి మొన్న ఎక్కడో కాదు... మన రాష్ట్రంలోనే ఏనుగుల గుంపు పన్నెండు మందిని కిరాతకంగా చంపేసినా వాటి రక్షణ గురించే ఆలోచించాం. చనిపోయిన ఆ పన్నెండు మంది కుటుంబాల అగచాట్లు, ఆవేదనలు ఆలోచించామా.? వాళ్ళేమైపోతే మనకెందుకు...? మనం మాత్రం ఆ ఏనుగుల పోషణకి లక్షలు లక్షలు ఖర్చుపెట్టాం. తోటి మానవులకి ఏం జరిగినా చలించకుండా ఉండడమేనా మనున్న బుద్దీ జ్ఞానం విచక్షణ..? ఇంటికి మగదిక్కు పోయాక ఆ కుటుంబానికి, అతని భార్యపిల్లలకి దిక్కెవరు...? అలాంటి పన్నెండు కుటుంబాల్లోని దు:ఖం మనకనవసరం. ఆ అభాగ్యపిల్లల బతుకులు ఏమైపోయినా మనకనవసరం. ఆహారం కోసం కాదు యువరానర్‌... పొగరెక్కి జనాల మీద పడి ఊళ్లు నాశనం చేస్తే... వాటి తప్పేం లేదు. వాటి కోసం లక్షలు వెచ్చించాం. అదే చూసీ చూడకో తెలిసీ తెలీకో ఒక్క మృగాన్ని చంపామో... అది నేరం, ఘోరం. ఏళ్ల తరబడీ విచారించి శిక్షిస్తాం. ఇదేనా న్యాయం...? ఒక్క జంతువు కున్న విలువ ఇంత ఆలోచన, మేథాశక్తి ఉన్న మానవుడికి లేదా...! ? మన చట్టంలో మనుషులు జంతువుని చంపితే తప్పు. జంతువులు మనుషుల్ని చంపితే తప్పుకాదు. ఇదేగా యువరానర్‌.. సోకాల్ల్‌డ్‌ న్యాయం...?'' ఆవేశంగా అడుగుతున్న రత్న శేఖర్‌ గొంతు బొంగురుపోయింది.<br /><br />చివర్న బెంచీల మీద కూర్చున్న వారిలో కలకలం... గుస గుసలు...<br /><br />''ఆర్డర్‌...ఆర్డర్‌...'' అని ''మీరు చట్టాన్ని అవమానిస్తున్నారు.'' అంటూ హెచ్చరించక తప్పలేదు జడ్జినైన నాకు.<br /><br />కేసు గురించి మీడియాలో చూసీ, ఆ నోటా ఈ నోటా వినీ వచ్చిన చాలా మంది జూనియర్‌ లాయర్లూ, ప్రజలతో కోర్టు నిండిపోయింది. కోర్టు సమయం అయిపోవడంతో కేసుని రెండు రోజుల తర్వాతకి వాయిదా వెయ్యాల్సొచ్చింది జడ్జిమెంట్‌ కోసం.<br /><br />000<br /><br />రెండు రోజులూ నా మనసులో ఈ కేసు గురించే ఆలోచనలు.<br /><br />ఈ రోజే... ఆంబోతు కేసు జడ్జిమెంట్‌...!<br /><br />అంతటా అదో క్యూరియాసిటీ. 'పసిపాపని చంపిన నేరానికి ఆంబోతుని శిక్షిస్తారా, శిక్షిస్తే ఏం శిక్ష విధిస్తారు..? యావజ్జీవమా..? ఉరిశిక్షా...?' ఇదే చర్చ.<br /><br />ఈ శిక్షల్తో, కోర్టు వాయిదాల్తో ఏ మాత్రం సంబంధం లేనట్టు ఆ ఆంబోతు ధీమాగా, హాయిగా జైల్లో గడ్డి నముల్తూ కూర్చుంది ఇన్ని రోజులూ...!<br /><br />000<br /><br />ఉదయం పది గంటలవ్వస్తున్నా ఇంకా ఎండ రాలేదు. అల్పపీడనం...! నలభై ఎనిమిది గంటల వరకు భారీ వర్షాలు కురవొచ్చని హెచ్చరికలు జారీ చేశారు.<br /><br />దాని తాలూకు మబ్బు దట్టంగా కమ్మి ఇంకా చీకటి అనిపించేలా ఉంది.<br /><br />పోర్టికోలోంచి తీసిన కారుని రివర్స్‌ చేసి కోర్ట్‌ వైపు పోనిచ్చాను.<br /><br />కోర్టు నా హోదాకు నియమించిన అమీనా గేటు వెయ్యడం, గేటు ప్రక్కన 'జడ్జి చందన' అన్న నేమ్‌ ప్లేట్‌.., కారు మిర్రర్‌లోంచి కన్పిస్తుంటే ఆలోచనల్నిండా కోర్టుని, ఈ రోజు కేసుల్ని నింపుకుని కారుని ముందుకు దూకించాను.<br /><br />నా జడ్జి జీవితంలో ఓ కేసు తీర్పు కోసం వచ్చిన ఇంతమంది జనాన్ని ఎప్పుడూ చూడలేదు నేను. విశేషం ఏమిటంటే... ఏ తీర్పుకైనా ముద్దాయి సంబంధిత బంధువులో, మిత్రులో, ఆప్తులో వస్తుంటారు. కానీ ఈ కేసుకు వచ్చినవారిలో చాలా మంది వాది, ప్రతివాదులిద్దరికీ సంబంధించిన వారు కాదు. అసలు వారితో ఏ సంబందమూ లేని వారే...!<br /><br />కళ్లజోడు సరిచేసుకుని, నేను వ్రాసుకున్న పాయింట్లున్న పేపర్ని చేతిలోకి తీసుకున్నాక, అలవాటుగా ఏకాగ్రతగా జడ్జిమెంట్‌ చెప్పడంలో నిమగ్నమయ్యాను.<br /><br />''కేసు వాదోపవాదాలు విన్న తర్వాత తప్పు ముమ్మాటికీ ఆంబోతుదేనని కోర్టు నమ్మింది. చిన్నారి దివ్య మరణం మనలోని మానవత్వానికే సవాలయ్యింది. వాది భరత్‌, అంజుశ్రీలకి కోర్టు ప్రగాడ సానుభూతి తెలియజేస్తోంది.<br /><br />ఒక చోట ఏనుగులు భీభత్సం చేశాయని, మరోచోట పులులు మనుషులపై దాడిచేశాయని ఆ సంఘటనల్ని ఈ తీర్పులో పరిగణనలోకి తీసుకోలేం. ఈ కేసులో దోషి ఆంబోతే. దాన్ని శిక్షించాల్సిందే. కానీ శిక్షించే ముందు మానవులుగా, మానవత్వం నిండినవారిగా ఆలోచించాలి మనం.<br /><br />బుద్దీ, జ్ఞానం, విచక్షణ ఉన్న మానవుడ్ని శిక్షిస్తే అది ఒక మార్పు తెస్తుంది. అది తప్పని, మరలా ఆ పని చెయ్యకూడదనీ, ఒకవేళ అలా చేస్తే శిక్ష పడుతుందనీ మిగిలిన మనుషులందరూ గ్రహిస్తారు. మరి ఈ పశువుని శిక్షించడమో, ఉరివేయడమో చేసినంత మాత్రాన మిగిలిన అన్ని పశువులూ ఇలా చెయ్యకూడదని తెలుసు కుంటాయా...? గుర్తుంచుకుంటాయా..? మరలా ఆ తప్పు చెయ్యకుండా ఉంటాయా..? ఇవన్నీ జరగనప్పుడు... దాన్ని శిక్షించీ ప్రయోజనమేంటి...?'' ఎమోషనల్‌గా బాగా ఇన్వాల్వ్‌ అయ్యానేమో ఒక్క క్షణం ఏమీ మాట్లాడలేక పోయాను.<br /><br />ఆ ఒక్క క్షణంలోనే అందర్లో ఆలోచన, కలకలం. 'ఇక ఆంబోతుని శిక్షించరేమో' అన్న నమ్మకం.<br /><br />నేను నా తీర్పుని కొనసాగించాను.<br /><br />''మనం మానవులం. అపారమైన మేథస్సు కలిగినవారం. ఈ భూమి మీద ఉన్న జీవజాతుల్నీ, పర్యావరణాన్నీ కాపాడవలసిన అవసరం ఉంది. అదీ మనకోసమే. మన మనుగడకు ముప్పు రాకూడదనే.<br /><br />పర్యావరణంలోని సమతుల్యత చెడగొడుతున్న మనకి దాన్ని సరిచేయవలసిన బాధ్యత కూడా ఉంది. అందుకోసమే చట్టం మూగజీవుల పట్ల కాఠిన్యత వద్దంది. అంతరించిపోతున్న జాతుల మనుగడని రక్షించడం కోసం వాటికి అపకారం తలపెడితే శిక్షల్ని వేస్తోంది. అంత మాత్రాన మనిషికి విలువ లేదని కాదు.<br /><br />అందువల్లనే... ఈ కేసులో దోషి ఐన ఆంబోతుని శిక్షించడంలోనూ మానవులంగా మానవతా దృష్టితో ఆలోచించి తీర్పు ఇవ్వడమైనది. ఆంబోతును అటవీ శాఖకు అప్పగించి దాన్ని దూరంగా దట్టమైన అరణ్యంలో వదిలి రమ్మని శిక్ష విధించడమైనది. ఇందుకు అవసరమైన కార్య నిర్వహణను అటవీశాఖ అధికారులకి జారీ చెయ్యడమైనది...''<br /><br />000<br /><br />నాలో నాకే ఏదో లోటు... 'నేను దివ్య తల్లిదండ్రులకి న్యాయం చెయ్యగలిగి గానా...?' నిన్నట్నుండీ ఇదే అంతర్మధనం. ఈ కేసుకి తీర్పు ఇచ్చి పది గంటలు దాటింది. ఒకసారి జడ్జిమెంట్‌ అయిపోయాక ఆ కేసు గురించి పది నిముషాలైనా తిరిగి ఆలోచించని నేను... ఇదే కేసుని మొదటినుంచీ ఇదే తీవ్రతతో ఇంకా... ఇంకా ఆలోచిస్తూనే... ఊహు... మదనపడ్తూనే వున్నాను.<br /><br />బిడ్డ ఉన్నా... కంటికి, చేతికి అందనంత దూరంలో ఉండి ఒంటరిగా బతుకుతున్న దాన్ని. పేగుతీపి, ఆ వియోగంలోని చేదు, రెండూ నాకు బాగా తెలుసు. అందుకేనేమో నాలో ఈ సంఘర్షణ...!<br /><br />నా ఆలోచనలు సాగుతూనే ఉన్నాయి. కానీ... వాటన్నిలో ఒకటే ప్రశ్న... ''నేను న్యాయం నిలబెట్టానా...?''<br /><br />''మనిషికి మనిషే న్యాయం చేసుకోలేక పోతున్నామా...!'' </span></div><div align="center"><span style="color:#3366ff;"><span style="color:#ff0000;">* END *<br /></div></span></span></span></span><span style="color:#ff6600;"><span style="font-size:130%;"><div align="center"><br /></div></span></span><a href="http://2.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TLPFaxaB0fI/AAAAAAAAAuA/8aGJe7V5VQg/s1600/dharma1.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 207px; DISPLAY: block; HEIGHT: 320px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5526978231443509746" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TLPFaxaB0fI/AAAAAAAAAuA/8aGJe7V5VQg/s320/dharma1.jpg" /></a><a href="http://4.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TLPFan2M9dI/AAAAAAAAAt4/Y0Tu-RRzxnQ/s1600/dharma2.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 202px; DISPLAY: block; HEIGHT: 320px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5526978228877325778" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TLPFan2M9dI/AAAAAAAAAt4/Y0Tu-RRzxnQ/s320/dharma2.jpg" /></a><a href="http://4.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TLPFZ137MGI/AAAAAAAAAtw/F6D_i1qSa1c/s1600/dharma3.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 198px; DISPLAY: block; HEIGHT: 320px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5526978215462776930" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TLPFZ137MGI/AAAAAAAAAtw/F6D_i1qSa1c/s320/dharma3.jpg" /></a><a href="http://2.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TLPFZnmyR0I/AAAAAAAAAto/jvXQGm8b8fk/s1600/dhrama4.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 202px; DISPLAY: block; HEIGHT: 320px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5526978211632793410" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TLPFZnmyR0I/AAAAAAAAAto/jvXQGm8b8fk/s320/dhrama4.jpg" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1758900766052598484-3881057367505632020?l=premalo-manam.blogspot.com' alt='' /></div>గీతిక బిhttp://www.blogger.com/profile/10852360684729004058noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-1758900766052598484.post-13456688442979260132010-10-07T12:06:00.001+05:302010-10-07T12:07:54.845+05:30<a href="http://1.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TK1pwTi0LPI/AAAAAAAAAtA/aFfwPmEbsr8/s1600/oct10.jpg"><img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 202px; FLOAT: left; HEIGHT: 320px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5525188596454403314" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TK1pwTi0LPI/AAAAAAAAAtA/aFfwPmEbsr8/s320/oct10.jpg" /></a><br /><span style="color:#330000;"><span style="font-size:130%;">ఈ నెల <strong><span style="color:#ff6600;">ఆంధ్ర భూమి మాస </span></strong><strong><span style="color:#ff6600;">పత్రిక</span></strong>లో ప్రింట్ అయిన కవిత ఇది...</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1758900766052598484-1345668844297926013?l=premalo-manam.blogspot.com' alt='' /></div>గీతిక బిhttp://www.blogger.com/profile/10852360684729004058noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-1758900766052598484.post-70942678824616871222010-10-05T08:29:00.001+05:302010-10-05T08:30:15.823+05:30<a href="http://2.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TKqOvV7Aq7I/AAAAAAAAAs4/vb5LgCFyOeQ/s1600/21.JPG"><img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 79px; FLOAT: left; HEIGHT: 320px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5524384836912982962" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TKqOvV7Aq7I/AAAAAAAAAs4/vb5LgCFyOeQ/s320/21.JPG" /></a><br /><br /><strong><span style="color:#cc33cc;"><span style="font-size:130%;">ప్రేమ మొలక<br /></span></span></strong><br /><span style="font-size:130%;">ప్రేమ మన మనసులో మొలకెత్తేటప్పుడు కూడా ఇబ్బంది ఉంటుందా ! </span><br /><span style="font-size:130%;"><br />ఉంటుందనిపించింది.</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">ప్రేమిస్తున్నానా... లేదా<br />చెప్పాలా... వద్దా<br />ఇలా... సంఘర్షణ<br /><br />అన్నీ అయిన తరువాత <span style="color:#cc33cc;"><strong>ఆనందం... </strong></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1758900766052598484-7094267882461687122?l=premalo-manam.blogspot.com' alt='' /></div>గీతిక బిhttp://www.blogger.com/profile/10852360684729004058noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1758900766052598484.post-69875796858166974442010-09-22T22:32:00.000+05:302010-09-22T22:03:29.375+05:30<div align="justify"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TJhVe4WCwII/AAAAAAAAAqA/DQOvuUIXooU/s1600/20.JPG"><img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 78px; FLOAT: left; HEIGHT: 320px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5519255332351819906" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TJhVe4WCwII/AAAAAAAAAqA/DQOvuUIXooU/s320/20.JPG" /></a><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="color:#993399;"><strong><span style="color:#cc66cc;">ప్రేమ మోసం చేస్తుందా...?</span><br /></strong></span></span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="color:#333399;">నిజంగా ప్రేమ మోసం చేస్తుందా...?<br /><br />మన దృష్టిలో... మనం ప్రేమ అనుకునే దానికి, నిజమైన ప్రేమకీ చాలా బేధముంది. ఆ నిజమైన ప్రేమని తెలుసుకోగలిగితే అప్పుడు మనం ప్రేమ మోసం చేసిందని నిందించమేమో...</span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1758900766052598484-6987579685816697444?l=premalo-manam.blogspot.com' alt='' /></div>గీతిక బిhttp://www.blogger.com/profile/10852360684729004058noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1758900766052598484.post-69013944338337406462010-09-14T06:42:00.001+05:302010-09-14T06:43:09.194+05:30<a href="http://1.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TI7K2pS68nI/AAAAAAAAAp4/Flk-DiQAZAI/s1600/19.JPG"><img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 78px; FLOAT: left; HEIGHT: 320px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5516569633722397298" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TI7K2pS68nI/AAAAAAAAAp4/Flk-DiQAZAI/s320/19.JPG" /></a><br /><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#ff9900;">ప్రేమ భాష</span></strong><br /></span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="color:#993399;">ప్రేమ భావాలు ఒకరినుండి ఒకరికి ఎలా తెలుస్తాయి...?<br /><br />మనసులోని భావం తెలియడానికి భాషే కావాలా ?<br /><br />తన చూపుల్లోని భావాలూ ఎన్నో చెప్తాయి కదూ.. మరి ఆ భాష పేరేంటి..?</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1758900766052598484-6901394433833740646?l=premalo-manam.blogspot.com' alt='' /></div>గీతిక బిhttp://www.blogger.com/profile/10852360684729004058noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1758900766052598484.post-9031408035094475042010-09-11T12:32:00.002+05:302010-09-12T06:48:02.946+05:30<div align="center"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TIsqKtTyMyI/AAAAAAAAApw/RF3NZ-DDZXM/s1600/ganapati.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 238px; DISPLAY: block; HEIGHT: 400px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5515548532094939938" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TIsqKtTyMyI/AAAAAAAAApw/RF3NZ-DDZXM/s400/ganapati.jpg" /></a><br /><strong><span style="font-size:130%;"><span style="color:#cc33cc;">శ్రీ గణపతే నమ:<br /></span><br /><span style="color:#006600;">అందరికీ వినాయక చవితి శుభాకాంక్షలు... </span></span></strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1758900766052598484-903140803509447504?l=premalo-manam.blogspot.com' alt='' /></div>గీతిక బిhttp://www.blogger.com/profile/10852360684729004058noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-1758900766052598484.post-30500999064116869472010-09-09T16:20:00.001+05:302010-09-09T19:36:01.044+05:30<div align="justify"><span style="font-size:130%;"><span style="color:#cc33cc;"><strong>నేను స్కూల్ రోజుల్లో బొమ్మలు బాగా వేసేదాన్ని.</strong></span><br /><br /><span style="color:#333399;">బాగా అనేది నా ఫీలింగ్ మాత్రమే. ఎందుకంటే చిన్నప్పట్నుంచీ మొహమాటం కొంచెం ఎక్కువ పాళ్ళలో ఉన్నందువల్ల నేను వేసిన బొమ్మలు ఎవరో ఒకరిద్దరికి తప్ప చూపించేదాన్ని కాదు. చూసిన ఆ ఒక్కరూ ఇద్దరూ కూడా ఎప్పుడూ బొమ్మలో ఒక ఏదో వంక చూపించి నవ్వేవారు. దాంతో వెయ్యడమే మానేశాను. వేసినా ఎవరికీ చూపించకూడదని నిర్ణయించేసుకున్నాను.<br /><br />ఇక కాలేజీలోకొచ్చాక బొమ్మలు వేసేంత తీరిక లేకపోవడానికి ముఖ్య కారణం పిచ్చాపాటి రాతల్లో మునిగి తేలడమే. ఇక అప్పట్నుంచీ పెన్సిల్ గీతలు నా నుంచి దూరమైపోతూ వచ్చాయి.<br /><br />డిగ్రీ అయ్యేసరికి- "ఒకప్పుడు నేను బొమ్మలు వేసేదాన్ని..." అన్న విషయం కూడా మర్చిపోయాను.<br /><br />మళ్ళీ ఇన్నాళ్ళకి...! సుమారుగా పదేళ్ళ తర్వాత... ఈ మధ్యే ఒక్కొక్కటీ వేస్తున్నా. అది కూడా పదేళ్ళ</span> <span style="color:#333399;">క్రితం</span> </span><a href="http://premalo-manam.blogspot.com/2010/07/blog-post_16.html"><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ff0000;"><strong>చివరగా నేను వేసిన ఆర్ట్స్ </strong></span></span></a><span style="font-size:130%;"><span style="color:#333399;">చూసి అతను మరీ మరీ ప్రోత్సహించడంతో...<br /></span><br /><span style="color:#333399;">ఇప్పుడిప్పుడే అడుగులు నేర్చుకుంటున్నట్లుగా ఉంది... </span></span><a href="http://premalo-manam.blogspot.com/2010/09/blog-post_03.html"><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#ff0000;">షో కేసులో కనిపించిన బొమ్మ</span></strong></span></a><span style="font-size:130%;"><span style="color:#333399;">లూ,</span> </span><a href="http://premalo-manam.blogspot.com/2010/08/blog-post_27.html"><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#ff0000;">గోడ మీది</span></strong> <span style="color:#ff0000;"><strong>లామినేషన్లూ</strong></span></span></a><span style="font-size:130%;color:#333399;">, ఏ బొమ్మ కనిపిస్తే దాన్ని గీసి పారేస్తున్నాను.<br /><br />ఈ రోజు కొంచెం కుదురుగా కూర్చొని వేసిన బొమ్మ ఇది...<br /><br />తను బావుందన్నా ఇందులో ఇంకేదో పర్ఫెక్ట్ నెస్ రావాలన్న ఫీలింగ్ నాకు...<br /></span><br /></div><a href="http://1.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TIiqv5GbVHI/AAAAAAAAApo/fkHvqItDUZM/s1600/rani.JPG"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 288px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5514845483473523826" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TIiqv5GbVHI/AAAAAAAAApo/fkHvqItDUZM/s400/rani.JPG" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1758900766052598484-3050099906411686947?l=premalo-manam.blogspot.com' alt='' /></div>గీతిక బిhttp://www.blogger.com/profile/10852360684729004058noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-1758900766052598484.post-87696452411174009862010-09-07T16:38:00.000+05:302010-09-07T16:39:15.776+05:30<a href="http://2.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TIYcKTbI1UI/AAAAAAAAApg/P28G88OHPjc/s1600/18.JPG"><img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 78px; FLOAT: left; HEIGHT: 320px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5514125757100119362" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TIYcKTbI1UI/AAAAAAAAApg/P28G88OHPjc/s320/18.JPG" /></a><br /><span style="color:#ff6600;"><strong><span style="font-size:130%;">మరో నేను</span></strong><br /></span><br /><span style="font-size:130%;color:#336666;">తనను కలిశాక ఎన్నో మార్పులు...<br /><br />నా ఆలోచనల్లోనూ, అలవాట్లలోనూ, నా ప్రవర్తనలోనూ...!<br /><br />ప్రేమ మనిషిని (మనసుని) మారుస్తుందా...?<br /><br />మీకూ ఎప్పుడన్నా ఇలా అనిపించిందా...? </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1758900766052598484-8769645241117400986?l=premalo-manam.blogspot.com' alt='' /></div>గీతిక బిhttp://www.blogger.com/profile/10852360684729004058noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-1758900766052598484.post-69300743487224028892010-09-03T10:48:00.001+05:302010-09-03T10:49:24.587+05:30<div align="center"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TICCwvfQiDI/AAAAAAAAApY/N48JbjqMi1w/s1600/triammay.JPG"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 241px; DISPLAY: block; HEIGHT: 320px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5512549717794392114" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TICCwvfQiDI/AAAAAAAAApY/N48JbjqMi1w/s320/triammay.JPG" /></a><br /><span style="font-size:130%;color:#663300;"><strong>అభిసారిక...<br /></strong></span><span style="color:#006600;">ఈ క్షణం<br />నువు నా చెంతన లేవని<br />కుంగిపోను నేను.<br />నా ఎదురు చూపులు<br />నిన్ను చూసి<br />జీవం పోసుకుని,<br />మిల మిల మెరిసే<br />క్షణాల కోసం..<br />ఆశ పడతాను.<br />వసంతం ఇచ్చే<br />చివురాకుల కోసం-<br />కోకిలలా,<br />చంద్రుడు చూసే<br />ఓర చూపు కోసం-<br />కలువలా,<br />నీ రాక కోసం...<br />నీ చుట్టూ<br />నా శ్వాసని ముడేసి,<br />క్షణ క్షణం<br />నీ తలపుల్ని శ్వాసిస్తూ,<br />నీ కోసం<br />ఎన్నాళ్ళైనా<br />ఎదురు చూసే<br />ఆశా జీవిని నేను...! </span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1758900766052598484-6930074348722402889?l=premalo-manam.blogspot.com' alt='' /></div>గీతిక బిhttp://www.blogger.com/profile/10852360684729004058noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1758900766052598484.post-3575975983120538052010-09-01T21:40:00.000+05:302010-09-01T21:41:36.410+05:30<div align="center"><span style="font-size:130%;">రెండవ అంతర్జాతీయ తెలుగు రచయిత్రుల సాహితీ సమ్మేళనం (ఆగస్టు 29, 30, 31 - 2010) సందర్భంగా <strong><span style="color:#006600;"><em>వంగూరి ఫౌండేషన్</em> <em>ఆఫ్ అమెరికా</em></span></strong> మరియు <strong><em><span style="color:#ff6600;">ఆంధ్ర ప్రభ దినపత్రిక</span></em></strong> లు సంయుక్తంగా నిర్వహించిన కథల పోటీలో <strong><span style="color:#cc33cc;">విజేతలైన...</span></strong></span></div><strong><span style="color:#ff0000;"></span><div align="center"><br /></strong><span style="color:#6633ff;">1.</span> <span style="color:#6633ff;"><strong>Alluri Gowri Lakshmi</strong> (స్నేహ సౌరభం),<br />2. <strong>Kalluri Syamala</strong> (పిడికెడంత గుండె హిమాలయమంత మనిషి),<br />3. <strong>K.B. Lakshmi</strong> (వెన్నెలలోని వికాసమే),<br />4. <strong>K. Vasavadatta Ramana</strong> (నివాళి),<br />5. <strong>K. Radha Himabindu</strong> (జీవన మాధుర్యం),<br />6. <strong>P.V. Bhagavathi</strong> (మౌనమే నీ భాష),<br />7. <strong>P. Santha Devi</strong> (పధికుడు),<br /></span><span style="color:#6633ff;">8.</span> <span style="color:#006600;"><span style="color:#006600;"><strong><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">గీతిక బి</span> </strong></span>(ధర్మ సమ్మూఢ చేతా: పృచ్ఛామి..),<br /></span><span style="color:#6633ff;">9.</span> <span style="color:#6633ff;"><strong>Ravulapalli Ramalakshmi</strong> (అత్తమ్మా),<br />10. <strong>Sridevi Muralidhar</strong> (మీకొద్దీ ముళ్ళదారి) </span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">రచయిత్రులకు నా హృదయపూర్వక అభినందనలు.<br /><br /></span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;"></span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;"></span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;"></span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;"></span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;"></span></div><p><a href="http://2.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TH4Jq-biMsI/AAAAAAAAApQ/ABdk6i-E6E0/s1600/Photo1853.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; DISPLAY: block; HEIGHT: 240px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5511853627865707202" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TH4Jq-biMsI/AAAAAAAAApQ/ABdk6i-E6E0/s320/Photo1853.jpg" /></a>"<span style="color:#6600cc;"><strong>త్యాగరాయ గాన సభ</strong></span>"లో జరిగిన ఈ సమ్మేళనానికి విచ్చేసిన వారు (ఎడమనుంచి) ఆంధ్ర ప్రభ దినపత్రిక సంపాదకులు <span style="color:#ff0000;"><strong>పి.విజయబాబు</strong></span> గారు, ముఖ్య అతిథులు <span style="color:#cc33cc;"><strong>డా.సి.నా.రె.</strong></span>గారు, ఆంధ్ర ప్రభ ఎం.డి. <strong><span style="color:#3366ff;">ముత్తా గౌతం</span></strong> గారు, <span style="color:#660000;"><strong>నన్నపనేని రాజకుమారి</strong></span> గారు, <span style="color:#006600;"><strong>ఇంద్రగంటి శ్రీకాంత శర్మ</strong></span> గారు... </p><p></p><span style="font-size:130%;color:#6600cc;">ఎంపికైన కథా రచయిత్రులకు మెమెంటో, ప్రశంసా పత్రంతో పాటూ <span style="color:#ff0000;">5,000</span>/- నగదు పారితోషికం డా. సి. నారాయణ రెడ్డి గారి చేతుల మీదుగా అందజేశారు.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1758900766052598484-357597598312053805?l=premalo-manam.blogspot.com' alt='' /></div>గీతిక బిhttp://www.blogger.com/profile/10852360684729004058noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-1758900766052598484.post-1585483341048689292010-09-01T17:18:00.001+05:302010-09-26T17:30:13.717+05:30<div align="center"><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#cc33cc;">ఆంధ్ర ప్రభ దినపత్రిక మరియు వంగూరి ఫౌండేషన్ వారు నిర్వహించిన రచయిత్రుల కథల పోటీ ఫలితాలు...</span> <span style="color:#6600cc;">పేపర్ కటింగ్స్...</span></strong></span><span style="color:#6600cc;"><strong> </strong></span></div><div align="center"> </div><div align="center"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TJ8zzlQxjmI/AAAAAAAAAqI/mq03JLnyKyA/s1600/aug29.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5521188629448330850" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 177px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TJ8zzlQxjmI/AAAAAAAAAqI/mq03JLnyKyA/s400/aug29.jpg" border="0" /></a></div><p><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5521188633983338482" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 208px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TJ8zz2KAR_I/AAAAAAAAAqQ/EfBvWfuuchs/s400/aug30.jpg" border="0" /> </p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1758900766052598484-158548334104868929?l=premalo-manam.blogspot.com' alt='' /></div>గీతిక బిhttp://www.blogger.com/profile/10852360684729004058noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1758900766052598484.post-44997437256736612242010-08-30T06:27:00.002+05:302010-08-30T06:32:45.412+05:30<a href="http://4.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/THsCfF8OGKI/AAAAAAAAApA/JEzL1-QzdAg/s1600/17.JPG"><img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 109px; FLOAT: left; HEIGHT: 320px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5511001302211893410" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/THsCfF8OGKI/AAAAAAAAApA/JEzL1-QzdAg/s320/17.JPG" /></a><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="color:#6666cc;"><strong>నిన్నటంత ప్రేమ</strong><br /></span></span><br /><span style="font-size:130%;color:#666600;"><strong>తన మీద మనకి ఒకప్పుడున్నంత ప్రేమే ఇప్పటికీ ఉందా..? ఉంటుందా...?</strong></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1758900766052598484-4499743725673661224?l=premalo-manam.blogspot.com' alt='' /></div>గీతిక బిhttp://www.blogger.com/profile/10852360684729004058noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1758900766052598484.post-10827783779934766292010-08-27T10:30:00.001+05:302010-08-27T18:44:26.677+05:30<div align="center"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/THdFsJjBGsI/AAAAAAAAAo4/mQJey-hJIHA/s1600/motherslove.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 251px; DISPLAY: block; HEIGHT: 400px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5509949293890443970" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/THdFsJjBGsI/AAAAAAAAAo4/mQJey-hJIHA/s400/motherslove.jpg" /></a><br /><span style="font-size:130%;color:#003300;">తీయనైన అమ్మ ప్రేమతో<br />తొలిపలుకులు నేర్చి,<br />చల్లనైన తన నీడలో<br />కేరింతల ఆటలాడి,<br />గడిచిన బాల్యాన్ని<br />మరచిపోతున్నంతలో.....</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#003300;"><br />రివ్వున తిరిగొచ్చిన<br />కాలచక్రం..<br />తె(ఇ)చ్చిన బిడ్డకి<br />ప్రేమతో పలుకులు నేర్పమంటూ...<br />మరి-<br />మనని శిక్షిస్తుందో...!<br />మనకి శిక్షణనిస్తుందో...!<br /></span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1758900766052598484-1082778377993476629?l=premalo-manam.blogspot.com' alt='' /></div>గీతిక బిhttp://www.blogger.com/profile/10852360684729004058noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-1758900766052598484.post-88014463148081604252010-08-23T23:48:00.001+05:302010-08-24T07:35:09.190+05:30<div align="center"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/THK6RlS3gkI/AAAAAAAAAoY/NdWSdnA40Jk/s1600/1.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 100px; DISPLAY: block; HEIGHT: 75px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5508670105459327554" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/THK6RlS3gkI/AAAAAAAAAoY/NdWSdnA40Jk/s400/1.jpg" /></a> <span style="color:#6600cc;">బేధాభిప్రాయాల నీడలు ఎన్ని వచ్చినా<br />మనల్ని కదిలించలేవని,<br />వాన చినుకులంత<br />స్వచ్ఛమైన చిరునవ్వుల్తో..<br />పగలే వెన్నెలలయ్యే మోహావేశంతో..<br />వెన్నెలలూ వేడనిపించే<br />కోరికల గాడ్పుల మధ్య-<br />అరుణిమలు నింపుకునే<br />తనువుల తన్మయత్వానికి<br />గాఢానుబంధనాల సౌఖ్యాన్ని జతచేస్తూ,<br />సాగే నిశ్శబ్ద యుద్ధంలో-<br />ప్రశాంతానుభూతిని గుండెనిండా నింపుకుంటూ<br />ఒకరి వెన్నంటి మరొకరుగా<br />మసలే మన జీవన ప్రయాణంలో<br />ఇరువురమూ ఒకరమేనని<br />ఒక్కటిగా కలిసిపోవాలని<br />మనస్పూర్తిగా కోరుకుంటూ...<br />ఇలాంటి పుట్టినరోజులెన్నో<br />మనిద్దరిమధ్యా జ్ఞాపకాలై<br />మధురానుభూతినివ్వాలని ఆశిస్తూ...<br />ప్రేమతో..... </span></div><div align="center"><span style="color:#6600cc;"></span></div><p align="center"><span style="color:#ff0000;"><strong>ఎప్పటికీ-<br /></strong></span><span style="color:#cc33cc;"><strong>నీ నేస్తం </strong></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1758900766052598484-8801446314808160425?l=premalo-manam.blogspot.com' alt='' /></div>గీతిక బిhttp://www.blogger.com/profile/10852360684729004058noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-1758900766052598484.post-57815430273905153322010-08-23T17:26:00.006+05:302010-08-25T20:17:11.213+05:30<div align="justify"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/THJkHRNudeI/AAAAAAAAAoQ/ZLVor4QFhLE/s1600/16.JPG"><img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 78px; FLOAT: left; HEIGHT: 320px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5508575370270373346" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/THJkHRNudeI/AAAAAAAAAoQ/ZLVor4QFhLE/s320/16.JPG" /></a><br /><span style="font-size:130%;color:#3366ff;"><strong>ఏకాంతం కావాలి...!</strong></span><br /><br /><span style="color:#663300;">ప్రేమలో_ మనమెప్పుడైనా ఏకాంతాన్ని కోరుకుంటామా...?<br />తనతో ఉన్నప్పుడు, ఉండాలనే ఏకాంతం కాదు. మనలోకి చూసుకోవడం కోసం ఏకాంతం...!<br /><br /></span><span style="color:#006600;">తను మనకు పంచే ప్రేమనీ, మనలోని ప్రేమ గాఢతనీ చూసుకోవాలంటే ఏకాంతం తప్పనిసరి.<br /><br />ఏకాంతం..... ఆస్వాదించ లేని వారికి "ఏకాకితనం"లా ఉంటుంది, దాన్ని స్వాగతించ గలిగితే "ఓ కాంత" సాహచర్యంలా అందమైన అనుభూతుల్నెన్నో పంచుతుంది. </span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1758900766052598484-5781543027390515332?l=premalo-manam.blogspot.com' alt='' /></div>గీతిక బిhttp://www.blogger.com/profile/10852360684729004058noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1758900766052598484.post-21997830967594023912010-08-18T18:30:00.002+05:302010-08-25T20:17:35.103+05:30<a href="http://3.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TGvWipL_9WI/AAAAAAAAAoI/Bqpszz4mNAA/s1600/15.JPG"><img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 80px; FLOAT: left; HEIGHT: 320px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5506730860050642274" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TGvWipL_9WI/AAAAAAAAAoI/Bqpszz4mNAA/s320/15.JPG" /></a><br /><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#ff6600;">ప్రేమ పయనం<br /></span></strong><br /><span style="color:#000099;">మనం ప్రేమిస్తాం... ఆఖరి శ్వాస వరకూ...! మరి మన తర్వాత -- ప్రేమ... ఉంటుందా...?<br /><br />ఉండకపోతే మన ముందు (చరిత్రలో) పృధ్వీ సంయుక్తలూ, సలీం అనార్కలీలు,... ఉండేవారు కాదేమో...!<br /><br />సరే మరి... మన తర్వాత...? </span></span><br /><span style="font-size:130%;color:#000099;"></span><br /><span style="color:#000099;">నేస్తం... </span><span style="font-size:130%;"><span style="color:#000099;">"<strong><em><span style="color:#ff0000;">ప్రేమ పయనం</span></em></strong>" ఆగేది కాదు సాగేది...</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1758900766052598484-2199783096759402391?l=premalo-manam.blogspot.com' alt='' /></div>గీతిక బిhttp://www.blogger.com/profile/10852360684729004058noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1758900766052598484.post-22184529205646897582010-08-16T19:35:00.002+05:302010-08-17T07:10:08.738+05:30<div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#330000;"></span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#330000;"></span></strong><a href="http://4.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TGk_WUofhWI/AAAAAAAAAoA/ZVGSBbP9Nps/s1600/nehru.JPG"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 192px; DISPLAY: block; HEIGHT: 200px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5506001672165360994" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TGk_WUofhWI/AAAAAAAAAoA/ZVGSBbP9Nps/s200/nehru.JPG" /></a><strong><span style="font-size:130%;"> <span style="color:#660000;">బుడి బుడి నడకల నెహ్రూ...</span></span></strong></div><div align="center"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TGk7U8RZVKI/AAAAAAAAAn4/fwgKVQHANPo/s1600/1742.JPG"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 200px; DISPLAY: block; HEIGHT: 150px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5505997250399655074" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TGk7U8RZVKI/AAAAAAAAAn4/fwgKVQHANPo/s200/1742.JPG" /></a> <span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#000099;">పాలకొల్లు ఎమ్మెల్యే <span style="color:#ff6600;">బంగారు ఉషారాణి</span> గారు పతాకావిష్కరణ సందర్భంలో...</span></strong><br /></span><a href="http://4.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TGk7UcyPcCI/AAAAAAAAAnw/e4RHxcqyBr4/s1600/1750.JPG"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 200px; DISPLAY: block; HEIGHT: 150px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5505997241947484194" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TGk7UcyPcCI/AAAAAAAAAnw/e4RHxcqyBr4/s200/1750.JPG" /></a><span style="font-size:130%;color:#006600;"><strong>నా కెమెరాకి చిక్కిన అక్కడి చిన్నారుల కిల కిలలు...</strong></span> </div><a href="http://1.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TGk7UHkFdSI/AAAAAAAAAno/Sd2FhYUg4CQ/s1600/1756.JPG"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 200px; DISPLAY: block; HEIGHT: 182px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5505997236250965282" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TGk7UHkFdSI/AAAAAAAAAno/Sd2FhYUg4CQ/s200/1756.JPG" /> <p align="center"></a><strong><span style="color:#ff0000;"><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;">"నేను దేశానికి గర్వకారణం..!" అంటున్న ఓ చిన్నది...</span><br /></span></strong></p><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 167px; DISPLAY: block; HEIGHT: 200px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5505997230799261794" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TGk7TzQTEGI/AAAAAAAAAng/8dRqa4N0_go/s200/1735.JPG" /> <p align="center"><strong><span style="color:#996633;"><span style="font-size:130%;color:#996633;">"సైన్యాన్ని ఎలా నడపాలి..." అని ఆలోచిస్తున్న బుల్లి సుభాష్ చంద్ర బోస్...</span> </span></strong><strong><span style="color:#996633;"></p></span></strong><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 200px; DISPLAY: block; HEIGHT: 142px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5505996607383249906" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TGk6vg2Vo_I/AAAAAAAAAm4/xWLF4KWcQpI/s200/1781.JPG" /> <p align="center"><span style="font-size:130%;color:#ff6600;"><strong><span style="color:#330000;">పాలకొల్లు లైబ్రరీలో జెండా ఆవిష్కరణ... </span></strong></span><span style="color:#ff6600;"><strong><span style="color:#330000;"><br /><span style="font-size:130%;">లైబ్రేరియన్ ఉదయ్ శంకర్ గారు, "జన విజ్ఞాన వేదిక" గోఖలే గారు...<br /></span><span style="font-size:130%;color:#3366ff;">వృత్తంలో పాలకొల్లు క్షీరా రామలింగేశ్వర స్వామి ఆలయం..<br />దీన్నే <span style="color:#ff0000;">పెదగోపురం</span> అంటారు.</span></strong></span><span style="font-size:130%;"><br /></span></p><a href="http://4.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TGk6vYrbduI/AAAAAAAAAmw/g20xDB_yaDc/s1600/1797.JPG"><span style="font-size:130%;"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 200px; DISPLAY: block; HEIGHT: 132px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5505996605190010594" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TGk6vYrbduI/AAAAAAAAAmw/g20xDB_yaDc/s200/1797.JPG" /> </span><p align="center"></a><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#ff6600;">ఎగురవె</span> <span style="color:#999999;">ఎగురవే</span> <span style="color:#006600;">మువ్వన్నెల</span> జెండా...</strong><br /></span></p><a href="http://1.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TGk6vGphZ1I/AAAAAAAAAmo/_49oH5bH3TA/s1600/1799.JPG"><span style="font-size:130%;"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 200px; DISPLAY: block; HEIGHT: 180px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5505996600350173010" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TGk6vGphZ1I/AAAAAAAAAmo/_49oH5bH3TA/s200/1799.JPG" /> </span><p align="center"></a><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ff0000;"><strong>"<span style="color:#ff6600;">హ్యాప్పీ <span style="color:#999999;">ఇండిపెండెన్స్</span> </span><span style="color:#006600;">డే</span>" అంటున్న అయ్యప్ప...</strong></span> </span></p></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1758900766052598484-2218452920564689758?l=premalo-manam.blogspot.com' alt='' /></div>గీతిక బిhttp://www.blogger.com/profile/10852360684729004058noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-1758900766052598484.post-89883334002957738952010-08-15T07:00:00.009+05:302010-08-17T07:12:09.912+05:30<div align="center"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TGdD596zZ3I/AAAAAAAAAmg/AU6huhBuxgw/s1600/dove.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; DISPLAY: block; HEIGHT: 240px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5505443732636526450" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TGdD596zZ3I/AAAAAAAAAmg/AU6huhBuxgw/s320/dove.jpg" /></a><strong> <span style="font-size:130%;color:#ff0000;">బందీ బ్రతుకు కన్న బలైపోవడమే మిన్న</span></strong><span style="color:#ff0000;"> </span></div><div align="center"><span style="color:#ff0000;"><br /></span><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TGdD1hDuaoI/AAAAAAAAAmY/jBUWe6wCrQ8/s1600/dovewhitebackground.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 270px; DISPLAY: block; HEIGHT: 187px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5505443656169843330" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TGdD1hDuaoI/AAAAAAAAAmY/jBUWe6wCrQ8/s320/dovewhitebackground.jpg" /></a><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;"><strong><span style="color:#ff6600;"> </span><span style="color:#006600;">స్వేచ్ఛా స్వాతంత్ర్యాల కన్నా విలువైనదేమున్నదీ జగాన<br /></span></strong></span></div><div align="center"></div><div align="center"><br /></div><p align="center"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TGdDxPLgu6I/AAAAAAAAAmQ/TdKlbKfHrF8/s1600/aug15.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; DISPLAY: block; HEIGHT: 275px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5505443582651186082" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TGdDxPLgu6I/AAAAAAAAAmQ/TdKlbKfHrF8/s320/aug15.jpg" /></a><span style="color:#ff6600;"> </span><span style="font-size:130%;color:#999999;"><strong><span style="color:#ff6600;">తమ ప్రాణాల్ని బలిచ్చి<br />మనకందించిన స్వేచ్ఛా<br />స్వాతంత్ర్యపు నగవుల్ని<br />మన తర్వాతి తరానికీ ఇద్దాం...<br /></span><span style="color:#006600;"><br /></span><span style="color:#009900;">అసూయ, కల్మషాల బీజాలు<br />అంటకుండా స్వచ్ఛంగా<br />కొత్త చివురుల్లా<br />స్వేచ్ఛగా ఎదిగేలా చూద్దాం...</span><span style="color:#006600;"><br /></span></strong></span></p><p><span style="font-size:130%;color:#999999;"><strong><span style="color:#006600;"></span></strong></span></p><p><span style="font-size:130%;color:#999999;"><strong><span style="color:#006600;"></p><p align="center"><br /><br /><span style="color:#ff6600;">స్వాతంత్ర్య</span><span style="color:#cccccc;"> దినోత్సవ</span> శుభాకాంక్షలు... </span></strong></span></p><a href="http://3.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TGdDkrD_iCI/AAAAAAAAAmI/_rhPdqt4z4c/s1600/kitty.gif"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 120px; DISPLAY: block; HEIGHT: 169px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5505443366797543458" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TGdDkrD_iCI/AAAAAAAAAmI/_rhPdqt4z4c/s320/kitty.gif" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1758900766052598484-8988333400295773895?l=premalo-manam.blogspot.com' alt='' /></div>గీతిక బిhttp://www.blogger.com/profile/10852360684729004058noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-1758900766052598484.post-67757673336215321492010-08-09T10:55:00.002+05:302010-08-25T20:17:55.747+05:30<div align="justify"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TF-NhgT_pFI/AAAAAAAAAkw/OmVL2yPnJ9k/s1600/14.jpg"><img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 94px; FLOAT: left; HEIGHT: 320px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5503272876419032146" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TF-NhgT_pFI/AAAAAAAAAkw/OmVL2yPnJ9k/s320/14.jpg" /></a><br /><br /><br /><br /><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#cc6600;">విరహమంటే...</span></strong><br /></span><br /><span style="color:#333300;">ప్రేమలోని <span style="color:#ff0000;">మధుర</span>త్వాన్ని ఆస్వాదించేటప్పుడు కొన్నిసార్లు విరహమనే <span style="color:#ff0000;">ఘాటు</span> కళ్ళనీళ్ళు పెట్టిస్తుంది.<br /><br />ఆ విరహాన్ని కూడా మనం అర్థం చేసుకోగలిగితే అప్పుడు విరహమంటే... "నాలో నేను కాదు. ఇక్కడున్న నాలో పక్కన లేని నువ్వు... నాలో నువ్వు... నా నువ్వు..." అనిపిస్తుందేమో... </span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1758900766052598484-6775767333621532149?l=premalo-manam.blogspot.com' alt='' /></div>గీతిక బిhttp://www.blogger.com/profile/10852360684729004058noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1758900766052598484.post-60194404722656844042010-08-01T11:30:00.005+05:302010-08-25T20:18:17.362+05:30<a href="http://2.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TFUNsvC8ixI/AAAAAAAAAko/YbLYRQbJs8Q/s1600/13.JPG"><img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 86px; FLOAT: left; HEIGHT: 320px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5500317582097156882" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TFUNsvC8ixI/AAAAAAAAAko/YbLYRQbJs8Q/s320/13.JPG" /></a><br /><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ff6600;"><strong>ప్రేమా..! ప్రేమించకే.....</strong></span><br /></span><br /><span style="color:#ff99ff;"><span style="color:#cc66cc;">మనమెందుకు ప్రేమిస్తాం...?<br /><br />మన కోసమా లేక తను మనల్ని ప్రేమిస్తుంటే కాదనలేని మొహమాటంతోనా...?</span> </span><br /><br /><span style="color:#cc66cc;">అన్నింటిని ప్రేమించినట్టే తననీ చాలా మామూలుగా (ఏమీ,... చివరికి తన ప్రేమనీ) ఆశించకుండా ప్రేమిస్తామా...? ప్రేమించగలమా...? </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1758900766052598484-6019440472265684404?l=premalo-manam.blogspot.com' alt='' /></div>గీతిక బిhttp://www.blogger.com/profile/10852360684729004058noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1758900766052598484.post-12188775660505820732010-07-26T11:47:00.004+05:302010-08-25T20:18:36.524+05:30<a href="http://4.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TE0oyT_LS6I/AAAAAAAAAkg/y8aLYr8T0q0/s1600/12.JPG"><img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 98px; FLOAT: left; HEIGHT: 320px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5498095564913068962" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TE0oyT_LS6I/AAAAAAAAAkg/y8aLYr8T0q0/s320/12.JPG" /></a><br /><br /><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#6600cc;">వీడ్కోలింత భారమా...</span></strong><br /><br /></span><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;">ప్రేమించుకునే రెండు మనసులు కలిపి గడిపిన కాలం ఎంతైనా వాళ్ళకది చాలా తక్కువగానే ఉంటుందేమో...<br /><br />కానీ ఆ విషయం కాలానికి తెలీదుగా...<br /><br />ఇంతసేపూ ఒకటిగా కలిసున్న మనసులు ఇప్పుడు రెండుగా విడి, వీడ్కోలు చెప్పుకోవాలంటే... ఎంత భారమో కదూ...!</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1758900766052598484-1218877566050582073?l=premalo-manam.blogspot.com' alt='' /></div>గీతిక బిhttp://www.blogger.com/profile/10852360684729004058noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1758900766052598484.post-86855698665175922222010-07-23T17:03:00.007+05:302010-08-01T11:29:26.463+05:30<div align="center"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TEl-u5HtC6I/AAAAAAAAAkY/Gs-U-G-RSLY/s1600/6.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5497064164254616482" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 255px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TEl-u5HtC6I/AAAAAAAAAkY/Gs-U-G-RSLY/s400/6.jpg" border="0" /></a><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#3366ff;">విరహ వేదన...</span></strong><br /></span><br /><span style="font-size:130%;color:#cc6600;">విరహమె జ్వాలయై<br />నిను (నే) తాకితే<br />అందమె నేనైనా<br />తిరస్కరించుట తగునా...?<br /><br />జాలి చూపని<br />జాబిల్లిని పొమ్మని<br />అలక బూనిన<br />విరహ వేదన తగ్గునా...? </span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#cc6600;"></span></div><div align="center"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1758900766052598484-8685569866517592222?l=premalo-manam.blogspot.com' alt='' /></div>గీతిక బిhttp://www.blogger.com/profile/10852360684729004058noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1758900766052598484.post-16746826984070678282010-07-21T09:52:00.011+05:302010-07-23T17:16:40.955+05:30<div align="center"><strong><span style="color:#990000;"></span></strong><a href="http://1.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TEZ_popSK3I/AAAAAAAAAkQ/BB3YsfrZH-4/s1600/Love-Couple_1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5496220748514208626" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TEZ_popSK3I/AAAAAAAAAkQ/BB3YsfrZH-4/s400/Love-Couple_1.jpg" border="0" /></a><br /><br /><strong><span style="color:#990000;">మెరుపులా తాకింది నీ చూపు<br />కరిగిపోతానంటున్న మనసును కరడుగట్టించేదెలా...?</span></strong></div><div align="center"></div><div align="center"><br /><span style="font-size:130%;color:#3366ff;">చివురుల్లో దాగిన మొగ్గలా<br />నన్ను నీలో దాచేస్తుంటే<br />నీ అపురూపం చూసి మురిసిపోతున్నాను.<br /><br />మన్నుని తడిపి జీవం పోసే వానలా<br />నుదురు వంచి ముద్దులాడిన<br />నీ అనురాగం చూసి పొంగిపోతున్నాను.<br /><br />పెనుతుఫానులా<br />నన్ను చుట్టుకుపోతుంటే మాత్రం<br />కంగారుపడుతున్నాను... ఎందుకని...?<br /><br />నీ సాహచర్యంలో<br />ఈ కంగారయినా<br />మధురంగానే ఉంది... ఎందుకని...? </span></div><div align="center"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1758900766052598484-1674682698407067828?l=premalo-manam.blogspot.com' alt='' /></div>గీతిక బిhttp://www.blogger.com/profile/10852360684729004058noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1758900766052598484.post-68846796523046229552010-07-19T10:43:00.004+05:302010-08-25T20:18:52.779+05:30<a href="http://3.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TEPfyLH5GvI/AAAAAAAAAjo/dUxeO8AZM6U/s1600/11.JPG"><img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 98px; FLOAT: left; HEIGHT: 320px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5495482023394482930" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TEPfyLH5GvI/AAAAAAAAAjo/dUxeO8AZM6U/s320/11.JPG" /></a><br /><br /><br /><br /><span style="color:#cc33cc;"><strong><span style="font-size:130%;">ప్రేమకు స్వేచ్ఛ</span></strong> </span><br /><span style="color:#cc33cc;"><br /></span><br /><span style="color:#3366ff;">ప్రేమకూ స్వేచ్ఛకూ సంబంధం ఉందా...?<br /><br />అలాగే... ప్రేమకూ, నమ్మకానికీ, స్వేచ్ఛకూ సంబంధం ఉందా...?<br /><br />మనలో తన మీద ప్రేమ ఉంటే నమ్మకమూ ఉన్నట్లేనా..?<br /><br />ప్రేమ ఉంటే ఎంతటి స్వేచ్ఛైనా ఇస్తామా...? </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1758900766052598484-6884679652304622955?l=premalo-manam.blogspot.com' alt='' /></div>గీతిక బిhttp://www.blogger.com/profile/10852360684729004058noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1758900766052598484.post-13963578927979115842010-07-16T19:42:00.004+05:302010-08-01T11:30:00.025+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TD_FEj-iKeI/AAAAAAAAAjg/BxoPkTZOMZ4/s1600/ammayi.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5494326752582969826" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 228px; CURSOR: pointer; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TD_FEj-iKeI/AAAAAAAAAjg/BxoPkTZOMZ4/s320/ammayi.JPG" border="0" /></a><br /><br /><div style="TEXT-ALIGN: center"><span style="COLOR: rgb(204,0,0);font-size:130%;" ><span style="FONT-WEIGHT: bold">ప్రేమో.., మాయో..., ప్రేమే మాయో...!</span></span><br /><br /><span style="COLOR: rgb(204,51,204)">ఈ చిన్ని మనసులో </span><br /><span style="COLOR: rgb(204,51,204)">ఏదో అలజడి...! </span><br /><span style="COLOR: rgb(204,51,204)">ఎందుకో తెలీక </span><br /><span style="COLOR: rgb(204,51,204)">అది ఏదో అర్థం కాక </span><br /><span style="COLOR: rgb(204,51,204)">వాన జల్లుల్లో స్వాతి చినుకై.. </span><br /><span style="COLOR: rgb(204,51,204)">తుషార తుంపరల్లో నీటి బిందువై.. </span><br /><span style="COLOR: rgb(204,51,204)">ఘనీభవించిన జ్ఞాపకాలు, </span><br /><span style="COLOR: rgb(204,51,204)">కరిగిపోయిన కాలప్రవాహ ఒరవడిలో </span><br /><span style="COLOR: rgb(204,51,204)">మిగిలిపోయిన గతం తాలూకు స్మృతులు, </span><br /><span style="COLOR: rgb(204,51,204)">ఎన్నో...! </span><br /><span style="COLOR: rgb(204,51,204)">ఎవరో గిలిగింతలు పెట్టినట్లు </span><br /><span style="COLOR: rgb(204,51,204)">ఏవో జ్ఞాపకాలు తికమక పెడుతుంటే </span><br /><span style="COLOR: rgb(204,51,204)">నా మనసులో </span><br /><span style="COLOR: rgb(204,51,204)">అదేదో అలజడి (?) </span><br /><span style="COLOR: rgb(204,51,204)">అది ఇష్టమో, అభిమానమో, ఆరాధనో... </span><br /><span style="COLOR: rgb(204,51,204)">నాతో దాగుడు మూతలాడుతూ </span><br /><span style="COLOR: rgb(204,51,204)">తన చిరునామా తెలుపక </span><br /><span style="COLOR: rgb(204,51,204)">నన్ను పిచ్చిదాన్ని చేస్తోంది. </span><br /><span style="COLOR: rgb(204,51,204)">ఆ పిచ్చి ఏదో కాదు... </span><br /><span style="COLOR: rgb(204,51,204)">'మనసు'లో పుట్టిన ప్రేమ వల్ల </span><br /><span style="COLOR: rgb(204,51,204)">'మన' లో కలిగే పిచ్చి...!</span><br /><span style="COLOR: rgb(204,51,204)">ఎదురుగ ఎందరున్నా </span><br /><span style="COLOR: rgb(204,51,204)">అందర్లోనూ నువ్వే కనిపిస్తూ, </span><br /><span style="COLOR: rgb(204,51,204)">ఎవరి మాటలు వింటున్నా </span><br /><span style="COLOR: rgb(204,51,204)">నీ పిలుపులే ప్రతిధ్వనిస్తూ, </span><br /><span style="COLOR: rgb(204,51,204)">ఏంటీ మాయ...? </span><br /><span style="COLOR: rgb(204,51,204)">ప్రేమంటే మాయా...?<br /><span style="FONT-WEIGHT: bold">? ? ? ? ? ? ?</span><br />ఈ నీలికనులు కూడా...<br />వ్యక్తం చేయలేని భావాలు<br />ఎన్నో నాలో<br />అర్థం చేసుకోగలవా... నేస్తం...!<br /><br /></span><div style="TEXT-ALIGN: left"></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1758900766052598484-1396357892797911584?l=premalo-manam.blogspot.com' alt='' /></div>గీతిక బిhttp://www.blogger.com/profile/10852360684729004058noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1758900766052598484.post-91232127743615397992010-07-15T16:28:00.009+05:302010-07-23T17:16:17.413+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TD7qMBWdPjI/AAAAAAAAAgk/_VEdeegT54Y/s1600/4.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 218px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TD7qMBWdPjI/AAAAAAAAAgk/_VEdeegT54Y/s320/4.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5494086087680540210" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(102, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-weight: bold;">మంచు పల్లకి...<br /><br /></span></span><span style="color: rgb(51, 51, 0);">కనులెదుట నిలిచావు </span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 0);">అందని చందమామవై నీవు </span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 0);">రెప్పమూసినా తెరిచినా </span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 0);">నీవే మది నిండుగా </span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 0);">రాత్రైతే చాలు_ </span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 0);">చుక్కల్లో చంద్రుడిలా </span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 0);">నా ఊహల మధ్య నీవు </span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 0);">చీకటి పొరలు కలల తెరలు </span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 0);">తొలగాక తెలిసింది </span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 0);">అవన్నీ రాత్రికే పరిమితమని, </span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 0);">నేనెక్కింది మంచు పల్లకి</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 0);">అది ఎక్కే లోపే కరిగిపోతుందని...!</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1758900766052598484-9123212774361539799?l=premalo-manam.blogspot.com' alt='' /></div>గీతిక బిhttp://www.blogger.com/profile/10852360684729004058noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1758900766052598484.post-23757551818495736852010-07-13T08:22:00.001+05:302010-08-25T20:19:10.760+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TDqCVETJNPI/AAAAAAAAAgc/kSxiUENpoQ4/s1600/10.JPG"><img style="MARGIN: 0pt 10px 10px 0pt; WIDTH: 129px; FLOAT: left; HEIGHT: 320px; CURSOR: pointer" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5492845993974641906" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TDqCVETJNPI/AAAAAAAAAgc/kSxiUENpoQ4/s320/10.JPG" /></a><br /><span style="COLOR: rgb(204,51,204);font-size:130%;" ><span style="FONT-WEIGHT: bold">వర్ణం</span></span><br /><br /><span style="COLOR: rgb(102,0,0)">రంగుకీ, ప్రేమకీ సంబంధం ఉందా...? చాలా మందిని చూశాక సమాజంలో అలా ఉందనిపించింది.</span><br /><br /><span style="COLOR: rgb(0,102,0)">కానీ_ రంగులు లేని ప్రపంచాన్ని మనం ఊహించగలమా...? కనీసం మనకి నచ్చని రంగు లేని ప్రపంచాన్ని భరించగలమా...? </span><br /><br /><span style="COLOR: rgb(255,0,0)">ప్రకృతికీ, ప్రేమకీ, వర్ణానికీ ఉన్న అవినాభావ సంబధమే ఈ <span style="COLOR: rgb(102,0,204); FONT-WEIGHT: bold">వర్ణం...</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1758900766052598484-2375755181849573685?l=premalo-manam.blogspot.com' alt='' /></div>గీతిక బిhttp://www.blogger.com/profile/10852360684729004058noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-1758900766052598484.post-649697332866261422010-07-08T11:30:00.002+05:302010-07-08T11:33:43.771+05:30<div align="center"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TDVp7XGKYZI/AAAAAAAAAgU/v0ROgIqfwJs/s1600/neeve+anukunna.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5491411789181247890" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 252px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TDVp7XGKYZI/AAAAAAAAAgU/v0ROgIqfwJs/s320/neeve+anukunna.jpg" border="0" /></a><br /><strong><span style="color:#6600cc;">ఈ వారం ఆంధ్రభూమి వార పత్రికలో ప్రచురితమైన చిన్న కవిత...</span></strong></div><div align="center"> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1758900766052598484-64969733286626142?l=premalo-manam.blogspot.com' alt='' /></div>గీతిక బిhttp://www.blogger.com/profile/10852360684729004058noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1758900766052598484.post-70638237627491077512010-07-07T12:05:00.002+05:302010-07-07T12:19:45.546+05:30<div align="center"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TDQiCMYn9sI/AAAAAAAAAgE/nDclBBatxuQ/s1600/DSC_0007.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5491051266751067842" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 214px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TDQiCMYn9sI/AAAAAAAAAgE/nDclBBatxuQ/s320/DSC_0007.JPG" border="0" /></a><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TDQiCvrUMCI/AAAAAAAAAgM/p9JBMmnrh-8/s1600/DSC_0009.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5491051276224704546" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 214px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TDQiCvrUMCI/AAAAAAAAAgM/p9JBMmnrh-8/s320/DSC_0009.JPG" border="0" /></a><br />హాయ్ ఫ్రెండ్స్...!<br />గుడ్ ఆఫ్టర్నూన్...!!</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1758900766052598484-7063823762749107751?l=premalo-manam.blogspot.com' alt='' /></div>గీతిక బిhttp://www.blogger.com/profile/10852360684729004058noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-1758900766052598484.post-49579469600718661542010-07-06T08:08:00.001+05:302010-08-25T20:19:28.583+05:30<a href="http://3.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TDFwZqiF84I/AAAAAAAAAf8/U8FdWyE38lc/s1600/9.JPG"><img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 106px; FLOAT: left; HEIGHT: 320px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5490293006957671298" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TDFwZqiF84I/AAAAAAAAAf8/U8FdWyE38lc/s320/9.JPG" /></a><br /><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#330099;">ప్రేమ అక్షయ పాత్రా...</span></strong><br /></span><br /><span style="color:#009900;">ప్రేమలో ఉన్న ఇద్దరి మనుష్యుల మధ్య ఒకరినుంచి ఒకరు ఎన్ని అనుభూతులు పొందినా ఇంకా.. ఇంకా... కావాలనిపించే భావమే ప్రేమేమో...! </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1758900766052598484-4957946960071866154?l=premalo-manam.blogspot.com' alt='' /></div>గీతిక బిhttp://www.blogger.com/profile/10852360684729004058noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1758900766052598484.post-30199817600040072172010-06-30T07:21:00.001+05:302010-08-25T20:19:46.932+05:30<a href="http://4.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TClUdADs6aI/AAAAAAAAAf0/wXasVoSveQo/s1600/8.JPG"><img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 74px; FLOAT: left; HEIGHT: 320px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5488010478136125858" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TClUdADs6aI/AAAAAAAAAf0/wXasVoSveQo/s320/8.JPG" /></a><br /><br /><br /><div align="justify"><br /><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#cc33cc;">అందం...</span></strong><br /></span><br /><span style="color:#660000;">ప్రేమలో ఉన్నవాళ్ళకి ఉండే ఓ ఫీలింగ్ జెలసీ (బహుశ ముదిరిన పొసెసివ్‌నెస్సనాలేమో).<br /><br />'తను ఎవ్వరినీ చూడకూడదు..'<br /><br />కానీ మనకు తెలుసు... ఆ చూపులు ఎంత వరకు పరిమితమన్నది. అందాన్ని చూడడం వేరు, ప్రేమించిన మనసుని చూడడం వేరు... ఈ రెండిటికీ మధ్య ఉండే సున్నితమైన పొరని గ్రహించగలిగితే ప్రేమ ఇంకా అందంగా కనిపిస్తుంది. </span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1758900766052598484-3019981760004007217?l=premalo-manam.blogspot.com' alt='' /></div>గీతిక బిhttp://www.blogger.com/profile/10852360684729004058noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-1758900766052598484.post-15076875546396207862010-06-28T07:05:00.002+05:302010-06-28T07:13:35.733+05:30<div align="center"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TCf9b4pGFhI/AAAAAAAAAfs/Dq4LMsUiaF0/s1600/cloudy.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5487633326477284882" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 213px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TCf9b4pGFhI/AAAAAAAAAfs/Dq4LMsUiaF0/s320/cloudy.bmp" border="0" /></a><br /><strong><span style="font-size:130%;"><span style="color:#6600cc;">హాయ్ ఫ్రెండ్స్...<br /></span><br /><span style="color:#cc33cc;">హావ్ ఎ హ్యాపీ అండ్ క్లౌడీ మార్నింగ్...!</span></span></strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1758900766052598484-1507687554639620786?l=premalo-manam.blogspot.com' alt='' /></div>గీతిక బిhttp://www.blogger.com/profile/10852360684729004058noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1758900766052598484.post-38350684895997867742010-06-22T23:10:00.001+05:302010-08-25T20:20:07.531+05:30<a href="http://4.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TB8TgHPu-8I/AAAAAAAAAfk/TfySrdeEVJY/s1600/7.JPG"><img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 74px; FLOAT: left; HEIGHT: 320px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5485124313582336962" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TB8TgHPu-8I/AAAAAAAAAfk/TfySrdeEVJY/s320/7.JPG" /></a><br /><br /><strong><span style="color:#ff0000;">నీకూ నాకూ మధ్య...<br /></span></strong><br /><span style="color:#330000;">వేకువన వచ్చే ఉషాకిరణాలు...<br />సంధ్యలు పంచే చీకటి దొంతరలు...<br />ఎంత విభిన్నం పగలూ, రాత్రీ...!<br />కానీ ఆ రెండిటి సంగమం ఎప్పటికీ అపూర్వమే...!<br /><br />ఆమెకోసం వెలుగు చూపుల్తో పరుగున వచ్చే ఉదయుడు అతనై...<br />అతని రాకకై వేయి కళ్ళతో ఎదురుచూసే నిశికాంత ఈమైతే... </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1758900766052598484-3835068489599786774?l=premalo-manam.blogspot.com' alt='' /></div>గీతిక బిhttp://www.blogger.com/profile/10852360684729004058noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-1758900766052598484.post-39280175564251856202010-06-16T22:30:00.003+05:302010-06-17T18:02:12.329+05:30<a href="http://3.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TBgctHjUkWI/AAAAAAAAAfc/jQGWrafO0R4/s1600/1.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5483164107770466658" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 224px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TBgctHjUkWI/AAAAAAAAAfc/jQGWrafO0R4/s320/1.JPG" border="0" /></a><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TBgcs0VDA8I/AAAAAAAAAfU/YsgbYjEacqw/s1600/2.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5483164102610322370" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 234px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TBgcs0VDA8I/AAAAAAAAAfU/YsgbYjEacqw/s320/2.JPG" border="0" /></a><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5483164095346529730" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 222px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TBgcsZROVcI/AAAAAAAAAfM/nnEQuDocijo/s320/3.JPG" border="0" /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TBgcrlsvgOI/AAAAAAAAAfE/-5i-rO9qk0U/s1600/4.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5483164081503305954" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 226px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TBgcrlsvgOI/AAAAAAAAAfE/-5i-rO9qk0U/s320/4.JPG" border="0" /></a><br /><br />ఈనాడులో ప్రచురితమైన నా కథ "అమ్మకోసం" బెంగుళూరులోని ఓ అభిమాని ఆసక్తి వల్ల కన్నడలో అనువాదమైంది.<br /><br />తెలుగులో "అమ్మకోసం" ఈ బ్లాగులోని "కథలు" లో ఉంది.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1758900766052598484-3928017556425185620?l=premalo-manam.blogspot.com' alt='' /></div>గీతిక బిhttp://www.blogger.com/profile/10852360684729004058noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1758900766052598484.post-22576957526058356262010-06-14T08:00:00.003+05:302010-08-25T20:20:24.815+05:30<div align="justify"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TBWUtoO2JMI/AAAAAAAAAes/im3dUf_4NMM/s1600/6.JPG"><img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 72px; FLOAT: left; HEIGHT: 320px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5482451633008157890" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TBWUtoO2JMI/AAAAAAAAAes/im3dUf_4NMM/s320/6.JPG" /></a><br /><strong><span style="color:#3333ff;">ప్రేమలో నువ్వూ నేను...<br /></span></strong><br /><span style="color:#ff6600;">చాలా మంది ప్రేమిస్తారు... అవతలి వ్యక్తితో బంధం కలిశాక ఆ ప్రేమలో తీవ్రత తగ్గిపోతుంటుంది.<br /><br />నిన్ను ప్రేమిస్తున్నాను అనగానే అది ప్రేమవదు. ప్రేమంటే కష్టంలోనూ సుఖంలోనూ... అన్నింట్లోనూ బాధ్యతగా ఉండడం అని తెలిసింది.<br /></span><br /><span style="color:#ff6600;">ఆ ఆలోచనే ఈ ప్రేమలో నువ్వూ నేను...</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1758900766052598484-2257695752605835626?l=premalo-manam.blogspot.com' alt='' /></div>గీతిక బిhttp://www.blogger.com/profile/10852360684729004058noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1758900766052598484.post-12116673161209726612010-06-12T09:03:00.004+05:302010-07-15T16:52:19.821+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TD7vWcG8uGI/AAAAAAAAAgs/KE7osd388uU/s1600/gurutulu.JPG"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 184px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TD7vWcG8uGI/AAAAAAAAAgs/KE7osd388uU/s320/gurutulu.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5494091764220082274" border="0" /></a><br /><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);"> </span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">ఈ నెల ఆంధ్రభూమి మాసపత్రికలో పడిన ఓ చిన్న కవిత...</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1758900766052598484-1211667316120972661?l=premalo-manam.blogspot.com' alt='' /></div>గీతిక బిhttp://www.blogger.com/profile/10852360684729004058noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1758900766052598484.post-36258147451034585632010-06-07T21:00:00.001+05:302010-08-25T20:20:39.996+05:30<div align="justify"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TAxswcwwbpI/AAAAAAAAAec/-IfnHS4YHoE/s1600/5.JPG"><img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 83px; FLOAT: left; HEIGHT: 320px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5479874426213265042" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TAxswcwwbpI/AAAAAAAAAec/-IfnHS4YHoE/s320/5.JPG" /></a><br /><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#003333;">నీ తలపే ప్రేమా..</span></strong><br /><br /></span><span style="font-size:100%;color:#cc33cc;">ప్రేమలో మునిగి తేలుతున్న మన మనసుకి "తన" తలపులు తనని మనకి మరింత దగ్గర చేస్తాయి.<br /><br />తను దగ్గరున్నప్పుడు తననీ, తను పక్కన లేనప్పుడు తన తలపుల్నీ... </span></div><div align="justify"><span style="color:#cc33cc;"></span><br /><span style="color:#cc33cc;">రెండిట్లో ఏది మధురమనే సతమతమే ఈ... "తలపే ప్రేమా...?"</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1758900766052598484-3625814745103458563?l=premalo-manam.blogspot.com' alt='' /></div>గీతిక బిhttp://www.blogger.com/profile/10852360684729004058noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1758900766052598484.post-11300393405331069962010-06-03T10:49:00.004+05:302010-08-25T20:20:54.938+05:30<a href="http://3.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TAc73Xh4vmI/AAAAAAAAAeM/L1fD7Iio1yc/s1600/4.jpg"><img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 78px; FLOAT: left; HEIGHT: 320px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5478413294114487906" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TAc73Xh4vmI/AAAAAAAAAeM/L1fD7Iio1yc/s320/4.jpg" /></a><br /><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#ff0000;">ఎలా ప్రేమించాలి..</span></strong> <span style="color:#663333;">అని చాలా మంది అనుకుంటూ ఉంటారు.<br /><br />మనలో ప్రేమించే మనసు ఉంటే ఎలా ప్రేమించాలో మనకెవరూ చెప్పనవసరం లేదని నేననుకుంటాను. </span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1758900766052598484-1130039340533106996?l=premalo-manam.blogspot.com' alt='' /></div>గీతిక బిhttp://www.blogger.com/profile/10852360684729004058noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-1758900766052598484.post-60572216626925301912010-05-31T22:00:00.001+05:302010-08-25T20:21:10.779+05:30<a href="http://3.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TANQ8fCI45I/AAAAAAAAAeE/WkpInwNaNXY/s1600/3.JPG"><img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 78px; FLOAT: left; HEIGHT: 320px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5477310571865498514" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TANQ8fCI45I/AAAAAAAAAeE/WkpInwNaNXY/s320/3.JPG" /></a><br /><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#660000;">ప్రేమించాలా...<br /></span></strong><br /></span><span style="font-size:100%;color:#006600;">ప్రతి మనిషీ జీవితంలో ఎవర్నైనా, దేన్నైనా ప్రేమించాలా అని ఆలోచిస్తే ఖచ్చితంగా ప్రేమించాలి అనిపించింది.<br /><br />'ఎందుకూ' అంటే ఆ ప్రేమే లేకపోతే మనం జీవించడానికి ఆశే ఉండదు...! కారణం మనలో చాలామందిమి మనం ప్రేమించే వాళ్ళకోసమే జీవిస్తాం కాబట్టి...!! </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1758900766052598484-6057221662692530191?l=premalo-manam.blogspot.com' alt='' /></div>గీతిక బిhttp://www.blogger.com/profile/10852360684729004058noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1758900766052598484.post-23372501240877888392010-05-26T11:30:00.005+05:302011-07-31T06:48:36.306+05:30<div align="justify">తను ఊరు వెళ్ళాలన్నా, నేను వెళ్ళాల్సి వచ్చినా (ఇద్దరమూ కలిసి వెళ్ళేవయితే గొడవే లేదు) ఇన్నాళ్ళూ బస్సులమీదే అధారపడ్డాం. బహుశ ఇంతకు ముందు ఉన్న ఇంటికీ, రైల్వే స్టేషనుకీ చాలా దూరం అనేది ఒక కారణo అయినా... ఇంటి ముందే బైపాస్ రోడ్ ఉండడం మాత్రం ముఖ్య కారణమే.<br /><br />ఈ మధ్యే మారిన ఈ కొత్త ఇంటి నుంచి రైల్వే స్టేషన్ పావుగంట నడకంత దూరం. అనుకోకుండా ఈ రోజు అతను ఊరెళ్ళాల్సి రావడం...! అదీ నిన్న సాయంత్రమే నిర్ణయమవడం...!<br /><br /><span style="color:#003300;"><strong>ఈ రోజు మొదటిసారిగా... 'అతన్ని' ట్రైన్ ఎక్కించి వచ్చాను.</strong><br /></span><br />ఉదయం ఎనిమిది గంటలకే ట్రెయిన్...<br />ఏడున్నరకి ఇంటికి తాళం వేస్తుంటే జూబి కంగారు... నన్నొదిలేసి వీళ్ళెక్కడికో వెళ్ళి పోతున్నారనుకుంటూ.<br /><br />పెద్ద సిటీ కాకపోవడంతో ఇంకా మొదలవని ట్రాఫిక్... మధ్య మధ్య చల్లగానే అయినా బలంగా వీస్తున్న గాలులు... అటూ ఇటూ వెళ్తున్న మనుష్యుల ముఖాల్లోని బద్దకం వీడని నిస్తబ్దత... ఇరువైపులా ఉన్న చెట్ల వల్ల ఆ దారంతా ఆవరించిన నిశ్శబ్దమూ... ఆ చెట్ల నీడలో చెయ్యీ చెయ్యీ పట్టుకుని అతనూ, నేను...!<br /><br />ట్రైన్ వస్తోందని అనౌన్స్‌మెంట్ వినిపించడంతో త్వరగా వెళ్ళి టికెట్ తీసుకున్నాను. టికెట్ రేటు చూసి నా కళ్ళు తిరిగాయి. ఎక్కువని కాదు... చాలా తక్కువని...! ప్లాట్‌ఫాం మీదకు వచ్చామో లేదో ట్రైన్ కూత... నా చేతిని గట్టిగా పట్టుకుని అతను... </div><div align="justify"><br />ఉన్నదొక్కటే ప్లాట్‌ఫాం... ఆగేది ఒక్క నిముషం...!<br /><br />అతను కళ్ళతోనే వెళ్ళొస్తానని చెప్పి, ట్రైన్ ఎక్కి నా ముందున్న కిటికీ దగ్గరకొచ్చి కూర్చున్నాడు. కిటికీ ఊసలకి అటు అతను... ఇటు నేను...<br /><br /></div><a href="http://4.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/S_y3b_ESTeI/AAAAAAAAAdk/MIBGBIKY03o/s1600/sendoff.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5475452938389442018" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 126px; CURSOR: hand; HEIGHT: 168px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/S_y3b_ESTeI/AAAAAAAAAdk/MIBGBIKY03o/s400/sendoff.bmp" border="0" /> </a><p align="justify"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/S_y3b_ESTeI/AAAAAAAAAdk/MIBGBIKY03o/s1600/sendoff.bmp"></a><br />నా మనసుకింకా జీర్ణం కాని వీడ్కోలు..... కళ్ళముందు కనిపిస్తున్న అతన్ని చూస్తూనే ఉంది. కూత శబ్దం మొదలవుతూనే ట్రైన్ బయల్దేరింది. లయగా కదులుతూ మెల్లగా ముందుకు సాగిపోతున్న ట్రైయిన్లోంచి లీలగా అతని చెయ్యి మాత్రం కనిపిస్తోంది.<br /><br />వీడ్కోలుకి ఆమడదూరంలో ఉంటుందనుకున్న ఎడబాటు అప్పుడే ఎలా వచ్చేసిందో నా దగ్గరకి...!<br /><br />ఇప్పటివరకూ నిబ్బరంగా ఉన్న గుండెకి ఒక్కసారిగా ఈ నీరసమేంటి...?</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1758900766052598484-2337250124087788839?l=premalo-manam.blogspot.com' alt='' /></div>గీతిక బిhttp://www.blogger.com/profile/10852360684729004058noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1758900766052598484.post-2816512557255743352010-05-24T20:25:00.002+05:302010-08-25T20:21:26.271+05:30<a href="http://3.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/S_oPng7IVvI/AAAAAAAAAdU/Ef8jueMpduk/s1600/2.JPG"><img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 83px; FLOAT: left; HEIGHT: 320px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5474705468549519090" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/S_oPng7IVvI/AAAAAAAAAdU/Ef8jueMpduk/s320/2.JPG" /></a><br /><br /><strong><span style="color:#cc0000;"><span style="color:#ff0000;">ప్రేమంటే...?</span><br /></span><br /><span style="color:#000066;">అని ఆలోచించిన మీదట ఎన్నెన్నో భావాలు...! రకరకాల ఆలోచనలు...!<br /><br />ఇదీ అనిపించి... ఇది మాత్రమే కాదు అనిపించీ...<br /><br />చివరికి నాకు తెలిసిన ఫీలింగ్.....</span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1758900766052598484-281651255725574335?l=premalo-manam.blogspot.com' alt='' /></div>గీతిక బిhttp://www.blogger.com/profile/10852360684729004058noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1758900766052598484.post-33490160089380775192010-05-19T14:00:00.002+05:302010-08-25T20:21:44.967+05:30<a href="http://3.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/S_NaaNWRCpI/AAAAAAAAAdM/qKhd2fRi0LA/s1600/1.JPG"><img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 82px; FLOAT: left; HEIGHT: 320px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5472817378491435666" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/S_NaaNWRCpI/AAAAAAAAAdM/qKhd2fRi0LA/s320/1.JPG" /></a><br /><strong><span style="color:#993300;">సాక్షి ఫన్ డే లో 47 వారాలుగా ప్రచురితమైన "ప్రేమ" శీర్షికని కొందరి అభిమానుల కోరిక మేరకు... ఒక్కో పార్ట్‌ని మళ్ళీ పోస్ట్ చేస్తున్నాను. మీ విలువైన అభిప్రాయాల్ని అందచేస్తారని ఆశిస్తున్నాను.</span></strong><br /><strong><span style="color:#993300;"><br /></span><span style="color:#ff0000;">నిజంగా అతన్ని ప్రేమిస్తున్నామా...?</span></strong><br /><br /><span style="color:#6600cc;">మనం ప్రాణానికి ప్రాణంగా ప్రేమించే తను- చిన్న పొరపాటో, తప్పిదమో చేసినప్పుడు మన మనసులో ఉన్న అంత ప్రేమనీ ఎందుకు మర్చిపోతాం... </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1758900766052598484-3349016008938077519?l=premalo-manam.blogspot.com' alt='' /></div>గీతిక బిhttp://www.blogger.com/profile/10852360684729004058noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1758900766052598484.post-52629301316687939272010-05-06T06:42:00.001+05:302010-07-15T16:54:03.964+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TD7vyvxlcpI/AAAAAAAAAg0/LFCCdgQVy_o/s1600/ela+endukani.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 246px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/TD7vyvxlcpI/AAAAAAAAAg0/LFCCdgQVy_o/s320/ela+endukani.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5494092250535522962" /></a><br /><br /><br />ఎన్నో భావాల్ని, మరెన్నో అనుభూతుల్ని తనతో పంచుకున్నాక...<br />అనుకోకుండా వచ్చే చిన్న ఎడబాటునే తట్టుకోలేము మనం.<br />కానీ... తన సుఖం కోసం శాశ్వతంగా దూరమవ్వాలనుకునే మనసు పడే బాధే<br /><strong>ఈ చిన్ని కవిత</strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1758900766052598484-5262930131668793927?l=premalo-manam.blogspot.com' alt='' /></div>గీతిక బిhttp://www.blogger.com/profile/10852360684729004058noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1758900766052598484.post-57597235392182720522010-05-03T06:59:00.004+05:302010-05-03T07:18:20.548+05:30<a href="http://4.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/S94rLlepGUI/AAAAAAAAAc8/CZxkJgJ3DsY/s1600/272.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 262px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/S94rLlepGUI/AAAAAAAAAc8/CZxkJgJ3DsY/s400/272.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5466854475713550658" /></a><br /><strong>హాయ్ ఫ్రెండ్స్...</strong> <br /><br />ఎండలు మండిపోతున్నాయా... అందుకే మీ కోసం ఓ కూల్ ప్లేస్ తీసుకొచ్చా... <br />చల్లగా కొంచెం సేపు విశ్రాంతి తీసుకోండి...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1758900766052598484-5759723539218272052?l=premalo-manam.blogspot.com' alt='' /></div>గీతిక బిhttp://www.blogger.com/profile/10852360684729004058noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1758900766052598484.post-80811906238323338002010-05-01T10:37:00.003+05:302010-05-01T13:58:09.920+05:30<a href="http://1.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/S9u3WKjvMpI/AAAAAAAAAcs/h6Zjvav1VPM/s1600/showcase.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 299px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/S9u3WKjvMpI/AAAAAAAAAcs/h6Zjvav1VPM/s400/showcase.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5466164164163482258" /></a><br /><strong>హాయ్ ఫ్రెండ్స్, <br /><br />చాలా రోజులైనట్టుంది. అందరూ బాగున్నారా?</strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1758900766052598484-8081190623832333800?l=premalo-manam.blogspot.com' alt='' /></div>గీతిక బిhttp://www.blogger.com/profile/10852360684729004058noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1758900766052598484.post-4232176080874192682010-04-16T06:17:00.000+05:302010-04-16T06:19:51.503+05:30<a href="http://3.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/S8e0HhjXhsI/AAAAAAAAAcU/toLPhwR9XuA/s1600/magicalflw.bmp"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 306px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/S8e0HhjXhsI/AAAAAAAAAcU/toLPhwR9XuA/s400/magicalflw.bmp" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5460531114568812226" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1758900766052598484-423217608087419268?l=premalo-manam.blogspot.com' alt='' /></div>గీతిక బిhttp://www.blogger.com/profile/10852360684729004058noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1758900766052598484.post-8481448004337116262010-04-15T05:08:00.000+05:302010-04-15T05:10:33.973+05:30<a href="http://4.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/S8ZSZtPR5xI/AAAAAAAAAcM/YYYAp7WkX3A/s1600/pinksky.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 270px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_zJA5Bs6SsDM/S8ZSZtPR5xI/AAAAAAAAAcM/YYYAp7WkX3A/s400/pinksky.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5460142199827195666" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1758900766052598484-848144800433711626?l=premalo-manam.blogspot.com' alt='' /></div>గీతిక బిhttp://www.blogger.com/profile/10852360684729004058noreply@blogger.com0